ตอนที่ 458 เผยความสามารถที่แท้จริง

ตอนที่ 458 เผยความสามารถที่แท้จริง

ทางด้านหชู่ถัน ก็ร้อนใจอย่างกับไฟเผา ตามหาคนจนจะแทบบ้า

ด้านหนึ่งเขาก็ส่งคนไปแจ้งข่าวให้ประมุขรู้ ส่วนตัวเขาก็ออกตามหาคนด้วยตัวเอง

จากเวลาที่หลันโข้มาบอกเขาตอนนี้ก็ผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูปแล้ว พอออกมาตามหา พวกนางก็ออกเดินทางไปแล้ว

คนเฝ้าประตูแจ้งว่า รถม้าออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

แต่ว่าเมื่อเดินทางมายังทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มันกลับมีทางแยก แทบจะไม่รู้เลยว่าพวกนางเดินไปทางไหนกัน

ทำยังไงดี ท่านอาจารย์ซีหลิงพาไปจางยวี่โหร่วไปไหนกันแน่นะ นางคงไม่คิดจะทำร้ายนางหรอกนะ

หลายวันมานี้ ท่าทีของซีหลิงนิ่งมาก ไม่เคยไปหาเรื่องจางยวี่โหร่วเลย อีกทั้งยังท่าทางใจดีกับนางด้วย เหมือนกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ยอมรับจางยวี่โหร่วง่าย ๆ เลย

มีท่านประมุขอยู่ นางก็ไม่กล้าทำอะไรนาง แต่ว่าตอนนี้ท่านประมุขไม่อยู่ นางก็พาตัวจางยวี่โหร่วออกไปทันที น่าเป็นห่วงจริง ๆ เลย?

............

ในขณะเดียวกัน เชียนแย่ซิ้วที่อยู่ข้างนอกก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

หากเป็นเรื่องทั่วไป เขาอาจจะสั่งให้คนของเขาไปทำก็ได้ วันนี้ เขากับหวงเย่มาตรวจตราอาวุธประจำปีของตำหนักจิ๊วซา เขาเป็นประมุข มีหน้าที่ที่ต้องแบกไว้บนบ่า

ก็ไม่รู้ว่า เพราะอะไรเขาถึงได้รู้สึกแบบนี้ เหมือนว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ไม่รู้

หรือว่า ...... จะเกิดเรื่องกับนาง?

ตอนนี้ เขาเพิ่งจะเสร็จงาน อีกทั้งยังตรวจรายละเอียดของบัญชีเสร็จแล้ว เขาก็เลยสั่งให้หวงเย่เก็บบัญชีเอากลับไปด้วย จากนั้นก็รีบออกเดินทางกลับทันที

หวงเย่เห็นท่าทางเขาแบบนั้น ก็หัวเราะ

“ไม่เจอวันเดียว เหมือนไกลกันสามฤดูกาลเลยนะ เราออกมาแค่ครึ่งวัน ท่านประมุขก็ทนไม่ไหวแล้ว คนอยู่นี่ แต่ว่าใจคงลอยไปถึงไหนแล้วมั้ง”

เชียนแย่ซิ้วมองไปที่เขา แล้วพูดว่า “งานเรื่องการขนย้ายอาวุธกับบัญชีให้เจ้าจัดการ ข้ากลับก่อน”

สีหน้าของหวงเย่นิ่งไป “เราไม่ได้จะตรวจรับอาวุธพวกนี้ก่อนแล้วกลับไปพร้อมกันหรอ? หลายปีที่ผ่านมาไม่ว่าท่านจะยุ่งแค่ไหน ก็จะต้องทำเองทั้งนั้น”

เขาเองก็รู้ วันนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว ในใจของเขาพอมีอะไรที่ต้องห่วงต้องคิดถึง เขาก็แทบจะรอไม่ไหว

แต่ว่าพอหวงเย่พูดมาแบบนี้ ก็หมายความว่าเขาคาดหวังที่จะให้เขาอยู่ต่อ

“อีกอย่าง นางก็อยู่บ้านสบาย ๆ ท่านก็ไม่ต้องเป็นห่วงให้มากหรอก วรยุทธ์ของหงยวนก็ไม่แย่ หลันโข้เองก็รู้เรื่องพิษ มีพวกนางอยู่เป็นเพื่อนไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอก อีกอย่าง ยังมีหชู่ถันอยู่นี่”

แต่ว่าเชียนแย่ซิ้วรู้สึกร้อนใจจนใกล้บ้าแล้ว จะไปฟังคำพูดของหวงเย่เข้าหูได้ยังไงกัน

เขาหันหลังขึ้นมาแล้วควบออกไปเลย

หวงเย่เห็นเขาควบม้าจากไป สายตาของเขาก็นิ่งไป

ที่อาจารย์พูดมีเหตุผล เพื่อผู้หญิงคนเดียวกับตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ไม่มีความรับผิดชอบก็ไม่มีสิทธิจะเป็นประมุขของตำหนัก

............

ระหว่างทางที่เชียนแย่ซิ้วกลับไป ก็เจอกับคนที่หชู่ถันส่งมา

พอเขาเห็นเชียนแย่ซิ้วเขารีบคุกเข่าลงทันที แล้วรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง

หลังจากได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว เขาเหมือนกับตกใจมาก เขาไม่สนใจม้าอีกแล้ว จากนั้นก็ใช้วิชาตัวเบาแทน

บ้าเอ้ย เกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ ด้วย