ตอนที่ 464 แฉความจริงทุกอย่าง

ตอนที่ 464 แฉความจริงทุกอย่าง

ทีแรกเย่นอิ่งฟังแล้วรู้สึกดีใจ แต่หลังๆมานางกลับรู้สึกโกรธและโมโหขึ้นมา คิ้วของนางขมวดเป็นปม

“เจ้ามันช่างกล้ายิ่งนัก ท่านประมุขอุตส่าห์ตกหลุมรักจางยวี่โหร่ว นั้นก็คือเรื่องประเสริฐที่สุดในชีวิตของนางแล้ว พวกเจ้าไม่ได้รู้จักขอบคุณก็ช่างเถอะ แต่ทำไมยังมาต่อว่าเขาเยี่ยงนี้อีกด้วย”

เบื้องบนรู้ว่านางรู้สึกอิจฉาริษยามากเพียงใด

ทำไมฟ้าถึงลำเอียงได้เพียงนี้ ท่านประมุขไม่แม้แต่จะมองนางเลย นางไม่เคยทำอะไรเพื่อเขา แต่ทำไมเขาถึงรักนางเข้ากระดูกเยี่ยงนี้ และยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อนางได้เยี่ยงนี้

จนถึงตอนนี้ เรื่องที่นางต้องการจะบรรลุแต่กลับไม่สามารถสำเร็จได้ หญิงอื่นกลับได้เขาไปง่ายๆเยี่ยงนี้ ความรู้สึกของเย่นอิ่งเป็นเยี่ยงไรก็คงจะไม่มีใครรู้

เสี่ยวเฟิงยิ้มเยาะออกมาแล้วพูดขึ้น “ไม่ใช่ทุกอย่างที่พวกเจ้าเห็นว่ามีค่าจะทำให้คุณหนูรู้สึกเยี่ยงนั้น ถ้านางรู้ความจริง ก็คงจะหวังว่าตนเองจะไม่เคยฝันร้ายๆแบบนี้ พวกเจ้ากลับมารในฝันร้ายของนาง

นางไม่อยากจะคิดจริงๆ ชายผู้ที่หล่อเหลาและอ่อนโยนเยี่ยงนี้ กลับกลายเป็นชายผู้สวมหน้ากากหมาป่า หันยี่ฉีผู้ที่เลือดเย็นนี้เป็นคนๆเดียวกัน

พวกเขา......กลับกลายเป็นคนเดียวกับจริงๆ!

ถึงแม้ว่าจะพูดจนฟ้าดินสลาย คนรอบข้างก็คงไม่มีใครเชื่ออย่างแน่นอน

เซียนแย่ซิ่วที่งดงามเยี่ยงนั้น และยังเป็นท่านประมุขตำหนักจิ๊วซา หน้ากากของหันยี่ฉีไม่เคยมีใครถอดออกมาดู แต่ตามที่คนร่ำลือกันมาว่าเขามีรูปลักษณ์ที่อัปลักษณ์ ฐานะของเขาคืออ๋องชิงผิงแห่งหนานหชู่ ทั้งสองคนนี้ แตกต่างกันเกินไปหรือไม่!

ตอนนี้เสี่ยวเฟิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก นางไม่สามารถทำให้ความจริงนี้หายไปได้ ตอนนี้ในใจของนางเต้นรัวๆ

ทุกอย่าง นางแค่ฝันไปใช่หรือไม่? แม้กระทั่งตนเองยังนึกไม่ถึง นั้นคุณหนูก็คงจะรับไม่ได้อย่างรุนแรง

นั้น......ตอนนี้นางควรทำเช่นไรดี

พอเห็นว่าอารมณ์ของเสี่ยวเฟิงไม่ปกติ เย่นหลินจึงรีบขึ้นหน้าไปกอดนาง และปลอบใจนาง

“เรื่องทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว แค่พวกข้าลืมมันไป ผลสรุปก็จะเหมือนตอนนี้ ทุกอย่างมันกำลังไปได้อย่างสวยงามมิใช่หรือ? ท่านประมุขตกหลุมรักจางยวี่โหร่ว และนางเองก็รับรักของเขาไปแล้ว ตอนนี้นางก็อยู่อย่างมีความสุขแล้วไม่ใช่หรือ?”

“ไม่ใช่!” เสี่ยวเฟิงส่ายหัวอย่างแรง และผลักเขาออก “ความรู้สึกที่สร้างอยู่บนรากฐานการโกหก หรือว่าจะให้คุณหนูอยู่จมอยู่กับการโกหกเยี่ยงนี้ตลอดไปนั้นหรือ? ถึงแม้จะไม่ใช่พวกเจ้าเป็นคนฆ่าท่านไท่ซือ แต่ต้องเกี่ยวกับพวกเจ้าอย่างแน่นอน ข้าจะไม่ยอมอภัยให้พวกเจ้า คุณหนูยิ่งไม่ยอมแน่นอน!”

คนที่จมอยู่กับการหลอกลวงไม่ได้มีเพียงคุณหนู รวมถึงนางเองด้วย!

ถ้าเป็นไปได้ นางจะไม่ยอมตื่นมาคืนนี้ จะได้ไม่ต้องมารู้เรื่องที่น่าเสียใจเยี่ยงนี้

พวกเจ้าช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

ตอนนี้เย่นอิ่งยิ่งต้องเติมน้ำมันในตะเกียง จะได้ทำให้ไฟลุกรามมากขึ้น

“นั้นตอนนี้เจ้าก็รีบไปบอกจางยวี่โหร่วสิ นางอย่าคิดว่าตนเองจะสำคัญเยี่ยงนั้น ฐานะที่ท่านประมุขมี เขาอยากได้ผู้หญิงเยี่ยงไรก็ย่อมได้ เขารักนางต้องถือว่าประเสริฐเพียงใดแล้ว”

พอเสี่ยวเฟิงได้ยินก็ยิ่งโมโหมากขึ้น

“ดี นั้นเจ้ารอไว้ ข้าจะไปตอนนี้แหละ ทำให้คุณหนูรู้ธาตุแท้ของพวกเจ้าทุกคน”

นางวิ่งออกไปข้างนอกอย่างใจร้อน แต่จู่ๆเย่นหลินก็ไปขวางทางนาง และใส่มีดกระแทกลำคอของนาง จนนางสลบไป

เขาอุ้มหญิงเรือนร่างผอมผู้นั้นขึ้น เย่นหลินมองนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความรู้สึกผิด