ตอนที่ 468 ตำแหน่งฮองเฮาคงอยู่ยาก

ตอนที่ 468 ตำแหน่งฮองเฮาคงอยู่ยาก

หลังจากที่เสี่ยวเฟิงกลับมา ก็อยู่ข้างกายจางยวี่โหร่ว หงยวนกับหลันโข้ก็อยู่ดูแลนางด้วยกัน

เย่นหลินก็อยู่กับพวกนางด้วย เพราะว่าเสี่ยวเฟิงอยู่ในตำหนัก และเขาต้องอยู่ที่ตำหนักในฐานะที่เป็นคู่รักของเสี่ยวเฟิง

ในใจของทุกคนต่างก็มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ แต่แค่จางยวี่โหร่วอยู่ภายใต้การดูแลของเชียนแย่ซิ้ว จึงไม่ได้รู้สึกกังวลอะไรใดๆ และดูไม่ออกว่ารอบข้างของตนเองกำลังเผชิญกับความอันตรายอยู่

เพลาผ่านไปเร็วยิ่งนัก ไม่นานก็ผ่านไปสามเดือนแล้ว ตอนนี้นางตั้งครรภ์ได้ประมาณเจ็ดเดือน

ท้องของนางกลมๆโตๆ ร่างกายก็ขี้เกียจขึ้นเยอะ

กินเยอะนอนเยอะ จางยวี่โหร่วรู้สึกถ้าตนเองยังเป็นเยี่ยงนี้ก็จะทำให้ตนเองกลายเป็นคนไร้ค่า

ทุกๆเช้า กลางวัน เย็น นางก็มักจะไปเดินรอบสวนดอกไม้สองรอบ นี่ก็คือวิธีที่หชู่ถันแนะนำนาง การออกกำลังกายที่เหมาะสมจะดีต่อลูกของท้อง

……

พอหิมะเริ่มตกไปสักพัก เกล็ดหิมะที่ทับถมกันบนพื้นอย่างหนา เตาผิงในเรือนก็กำลังลุกเป็นไฟ ต้นยี่โถที่บานอยู่ข้างหน้าต่างนั้นช่างงดงามยิ่งนัก

ตอนที่หลินจือมาเจอนาง ก็เห็นท้องอันใหญ่ๆของนางก็รู้สึกอึ้งยิ่งนัก

“อีกสองเดือนเจ้าก็จะคลอดแล้ว เพลาผ่านไปเร็วมากๆ”

จางยวี่โหร่วรู้สึกกังวลมากๆ “ตอนนี้ท้องก็โตเยี่ยงนี้ ตอนเพลาที่จะคลอดลูกไม่รู้ว่าจะเป็นเยี่ยงนี้บ้าง เด็กน้อยที่อยู่ในท้องดิ้นและซนมากๆ ตอนกลางคืนก็มักจะดิ้นจนข้าตื่น”

“นี่เป็นสัญญาณที่ดี ถ้าเด็กเป็นเยี่ยงนี้ ก็แสดงว่าเด็กจะยิ่งเติบโตอย่างแข็งแรง”

“ที่เจ้าพูดก็ถูก” จางยวี่โหร่วอมยิ้มเบาๆ นางหวังว่าลูกของตนเองจะแข็งแรงด้วยเช่นกัน

ทีแรกพอรู้ว่าตนเองตั้งครรภ์ นางก็รู้สึกกลัวจนกระทั่งอยากจะเอาเด็กออก แต่ตอนนี้นางตั้งครรภ์มานานเยี่ยงนี้แล้ว ถึงแม้ว่าเด็กจะยังไม่ได้เกิดมา แต่ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกของพวกเขาก็ลึกซึ้งอย่างยิ่ง ในใจของนางหวังว่าชีวิตน้อยๆจะรีบบังเกิดเร็วๆ

หลินจือมองนางแล้วทำสายตาอิจฉานางยิ่งนัก

“เจ้าต้องสู้ต่อไปนะ รอให้เด็กคลอดออกมา เขาต้องเรียกข้าว่าแม่เลี้ยง ข้ารอไม่ไหวแล้วจริงๆ

แต่แค่เจ้าอย่าคาดหวังในตัวข้าเยอะ ข้ากับท่านพี่จื่อหัวก็อยากจะมีลูกไวๆ ไม่แน่อาจจะทำให้เด็กๆอภิเษกสมรสกันได้ตั้งแต่เด็ก”

ในใจของหลินจือก็รู้สึกแอบเสียใจหน่อยๆ จากนั้นก็พยักหน้าเบาๆ “ดี”

จางยวี่โหร่วเห็นว่านางผิดปกติ จึงรีบถามนางขึ้น “เป็นอะไรไป เจ้าเหมือนจะอารมณ์ไม่ดีหรือไม่?”

เหมือนจู่ๆนางก็เริ่มเปลี่ยนอารมณ์และทีท่าของตนเอง ตั้งแต่ที่นางพูดถึงเริ่มคลอดลูก