ตอนที่ 485 ชีวประวัติของหวงเย่

ตอนที่ 485 ชีวประวัติของหวงเย่

“หวงเย่ ชิงเอาเด็กคนนี้เข้ามือมาได้แล้ว ตอนนี้เรารีบไปกันเถอะ อาจารย์กำชับไว้ ขอเพียงจางยวี่โหร่วคลอดลูกแล้ว เราก็รีบกลับไปหานางทันที ถึงแม้ว่ามีคน ๆ นั้นดำรงอยู่ อีกทั้งสามารถโยงใยไปถึงเชียนแย่ซิ้วในช่วงเวลาหนึ่ง แต่เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องราวยืดเยื้อออกไปมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ยังคงรีบอุ้มเด็กไป แบบนี้เชียนแย่ซิ้วต้องรีบรามือให้ถูกจับแน่นอน” ไป๋หลิงกวงเดินมาถึงตรงหน้าหวงเย่ กล่าวอย่างเย็นชา

พวกเขากลับคิดใช้เด็กมาข่มขู่เชียนแย่ซิ้ว นี่ช่างเป็นฝีมือต่ำทรามที่สุด

เพียงแต่ในใจไป๋หลิงกวงกลับเต็มไปด้วยความสุขสะใจ เด็กคนนี้ต่อให้คลอดออกมาแล้วก็เป็นไรอีกเล่า นางไม่มีวันได้เห็นลูกของนางตลอดไปแล้ว

หวงเย่ไม่ได้โต้ตอบนางแต่อย่างใด ทว่าดวงตาที่เย็นยะเยือกนั้นกระทบไปบนตัวนาง มองจนหัวใจนางสั่นระริกทันที

“นี่เป็นความหมายของอาจารย์ หรือว่ากล้าขัดคำสั่งอาจารย์? ข้ารู้ว่าหัวใจของเจ้าเป็นของผู้หญิงคนนี้ จางยวี่โหร่วเราไม่แตะต้อง หรือไม่เจ้าเอาเด็กให้เรา เราส่งเขาไป”

นางเอื้อมมือออกไปก็คิดจะไปรับเด็ก แต่หวงเย่พลันลงมือ หนึ่งฝ่ามือแยกนางออกไปไกล

แววตาของไป๋หลิงกวงค่อย ๆ คมเฉียบขึ้นมา หวงเย่...นี่เขาคิดจะทรยศแล้วหรือ?

ก่อนหน้านั้นอาจารย์เคยบอกนางว่าหวงเย่เขาเพียงถูกยาเผาใจชิงเอาสติสัมปชัญญะไปเท่านั้น ถ้าเขามีสภาพตื่นขึ้นมา เขาต้องไม่ทำเรื่องที่ทำร้ายต่อเชียนแย่ซิ้วและจางยวี่โหร่วเด็ดขาด

ยากที่จะรับประกันได้ว่ายาเผาใจได้รับการแก้ไขแล้ว!

“หวงเย่ นี่เจ้าหมายถึงอะไร หรือว่าเจ้าคิดได้รับการลงโทษจากท่านปรมาจารย์แล้วหรือ?”

เห็นสถานการณ์นี้ เย่นอิ่งตวาดเสียงโกรธเตือนด้วย

“ต่อให้ใช่ พวกเจ้าจะทำยังไงอีก?”

ไป๋หลิงกวงพลันหัวเราะเสียงเย็นชาออกมา “งั้นเจ้าก็ไม่ได้รับประโยชน์สักนิด อย่าลืมว่าเจ้าและข้ามีความสามารถที่เท่าเทียมกัน ต่อให้ข้าไม่ชนะเจ้า เจ้าก็ไม่สามารถชนะข้าแล้ว! เย่นอิ่งยิ่งสามารถฉวยโอกาสที่เราสู้กันขึ้นมา ฆ่าจางยวี่โหร่วแล้ว”

คำพูดนี้ของนาง เห็นได้ชัดว่ากระตุ้นเพลิงโกรธในก้นบึ้งดวงตาของหวงเย่

บนใบหน้าที่สวยงามหยดย้อยปานปีศาจดุจดอกไม้นั้นปรากฏเจตนาสังหารที่เห็นได้ชัดเล็กน้อยออกมา บนร่างเขาระเบิดสนามลมปราณทีแกร่งกล้ามหาศาลอย่างไร้เทียมทานออกมา นอกจากนี้พริบตาเดียวเย่นอิ่งก็ถูกลมในฝ่ามือของเขาดูดเข้าไป ถูกเขาบีบรอบคอไว้แน่นแล้ว

ถ้าเย่นอิ่งสามารถเอ่ยปากพูดได้ในเวลานี้ หล่อนจะต้องด่าไป๋หลิงกวงโดยตรงแน่ ๆ

นางไม่ได้ตั้งใจคิดจะทำร้ายหล่อน นางกล่าวเช่นนี้ปุ๊บ หวงเย่ต้องลงมือต่อหล่อนก่อนแน่นอน

ตอนนี้นางไร้วิทยายุทธ์ ไม่มีช่องทางต่อต้านสักนิดทั้งสิ้น

ความรู้สึกขาดอากาศหายใจคืบคลานเข้ามา ทำให้นางหายใจไม่ออก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเอ่ยปากกล่าววาจา

ไป๋หลิงกวงกลับไม่สนใจความเป็นความตายของหล่อน แววตาเย็นยะเยือกทันที มุ่งไปข้างหน้าโดยตรง ก็คิดจะคว้าชิงเด็กที่ข้างเตียง

หวงเย่หนึ่งฝ่ามือก็ซัดเย่นอิ่งกระเด็นออกไป ร่างของนางกระแทกกับผนังอย่างแรง และลื่นไถลลงจากกำแพงอีก หลังจากนั้นทั้งคนก็นิ่งไม่ไหวติงแล้ว เลือดสดไหลลงจากหน้าผาก

ก็ไม่รู้ว่าที่แท้หมดสติไปแล้วหรือตายแล้ว

หวงเย่ปกป้องจางยวี่โหร่วและเด็กพลาง อีกทางก็สู้กับไป๋หลิงกวงขึ้นมา

นางได้พบอย่างรวดเร็ว เห็นชัด ๆ ว่าก่อนนั้นความแข็งแรงของหวงเย่เท่า ๆ กับนาง แต่ตอนนี้นางกลับถูกบังคับให้ถอยอย่างต่อเนื่อง

ไม่ว่ากำลังภายในเขาจะเพิ่มพูนประสบความสำเร็จในเวลาอันสั้น หรือยังเป็นเขาซ่อนพลังที่แท้จริงของเขาอย่างสิ้นเชิง