ตอนที่ 493 ระหว่างทางกลับ

ตอนที่ 493 ระหว่างทางกลับ

หชู่ถันหยุดไป เขาไม่รู้ว่าควรตอบนางยังไง

“ช่างเถอะ มันไม่สำคัญอีกแล้ว ในเมื่อพวกเจ้าก็เจอข้าแล้ว คน ๆ นั้นกับหวงเย่ ก็น่าจะกลับไปกันแล้ว หลังจากที่ข้ากลับไป พวกเขาจะให้คำตอบกับข้าเอง”

ท่าทีของหชู่ถันตอนนี้รู้สึกสับสน

“ท่านประมุขกับหวงเย่ พวกเขาไม่มีใครกลับมาเลย”

“เจ้าว่าอะไรนะ? พวกเขาไปไหน?” จางยวี่โหร่วคิดไม่ถึงเลยว่าผลจะออกมาแบบนี้ นางคิดว่าทุกอย่างจบแล้ว แต่พวกเขาทำไมถึงยังไม่กลับมา?

หรือว่าที่เย่นอิ่งพูดแบบนั้น เขาคิดจะกลับไปแต่งกับผู้หญิงคนอื่นจริง ไม่ต้องการพวกนางสองแม่ลูกแล้ว?

พอคิดว่าตัวนางยังคิดแบบนี้อีก ก็รู้สึกสมเพชตัวเอง จนถึงตอนนี้ นางยังคิดกังวลว่าเขาจะไม่ต้องการนางอีก

“ข้าก็ไม่รู้ ตอนที่เรามาที่นี่ พวกเขาก็ไม่อยู่แล้ว แต่ว่าท่านประมุขเคยเล่าให้ข้าฟังว่า อีกไม่นานเขาจะเริ่มแผนการของเขา เขากังวลว่าท่านอาจารย์ซีหลิงกับเป่ยชิ่วจะทำร้ายท่าน ดังนั้นเขาคิดจะกำจัดพวกเขาเพื่อไม่ให้เป็นภัยภายหลัง ดังนั้น เขาเลยสั่งให้คนแอบฝึกกองกำลังลับขึ้น แล้วส่งคนไปสืบเรื่องเมื่อยี่สิบปีก่อน เขาถึงได้รู้ว่า การที่แค้วนแย่ล่มสลาย เป็นเพราะซีหลิง ท่านประมุขถูกเขาหลอกมานานหลายปี”

จางยวี่โหร่วกับความลับของนาง ได้ข้อมูลใหม่มากขึ้นไปอีก

นางตัวสั่น “ถ้าอย่างนั้น ท่านปู่ของข้า ......”

ถ้าอย่างนั้น ท่านปู่ของนางตายไปอย่างอนาถแค่ไหน?

“ท่านอย่าเข้าใจท่านประมุขผิดนะ เขาไม่ได้เป็นคนสังหารจางไท่ซือ แต่เป็นซีหลิงที่ลงมือ คืนนี้เขาไปหาท่านปู่ของท่านจริง แต่ว่าสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจกลับ เชื่อว่าตอนนั้นเขาใจอ่อนเพราะท่าน ตอนนั้นท่านถูกพิษจิ้วของซีอวี้ เขาอยู่ข้างกายท่านตลอดเวลา ต่อมาท่านกลับไปแล้วถึงได้ข่าวว่าจางไท่ซือตาย ซีหลิง คือศัตรูตัวจริงของท่าน นางตั้งใจฆ่าท่านปู่ของท่าน ก็เพราะกลัวว่าสิ่งที่นางทำในอดีตจะเปิดเผย ก็เลยฆ่าคนปิดปาก”

จางยวี่โหร่วอดคิดถึงผู้หญิงที่มีเสน่ห์สวยงามคนนั้น ทุกครั้งที่เห็นนาง นางก็ยิ้มราวกับดอกไม้

แต่ว่านางคิดไม่ถึงเลยว่า นางกลับเป็นศัตรูที่แท้จริง ที่ฆ่าท่านปู่ของนาง

“แล้วซีหลิง ตอนนี้นางอยู่ไหน”

ซีหลิงฆ่าปู่ของนาง แค้นนี้นางต้องชำระ

“ท่านประมุขเองก็อยากจะจัดการเรื่องนี้ให้สำเร็จ จากนั้นก็กลับมาอธิบายทุกอย่างกับท่าน ซีหลิงไม่เพียงเป็นศัตรูของท่าน แต่ยังเป็นศัตรูของท่านประมุขด้วย เขาต้องฆ่าซีหลิงให้ได้ก่อน ถึงจะกล้าเดินมาบอกความจริงให้ท่านได้รู้ เขาจะต้องไปแก้แค้นซีหลิงให้ได้ เพียงแต่ตอนนี้ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน ทำไมถึงยังไม่กลับมากัน หน้าที่เดียวของข้า ก็คืออยู่กับท่าน คุ้มครองท่านให้ปลอดภัย แต่ว่าเรื่องแค่นี้ข้าก็ทำได้ไม่ดีเลย”

หชู่ถันเสียใจมากจนต้องก้มหน้า เขาปฏิเสธไม่ได้ว่า มันก็เป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของเขาเอง

เพราะคนที่ถูกจับตัวไปคือหลันโข้ เขาถึงได้ลังเล

หากเป็นคนอื่น เขาอาจจะไม่สนใจ หรืออาจจะส่งคนอื่นไปแทน

แต่เพราะว่าเขาประมาท ทำให้เกิดเรื่องจนเกือบถึงชีวิต หากหวงเย่ทำอะไรนางไปจริง ๆ นางกับคุณชายน้อยคงไม่ได้อยู่ดีแบบนี้แน่

จางยวี่โหร่วเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ขณะที่นางไม่รู้อะไรเลย เกิดเรื่องขึ้นมากมาย แต่ว่านางกลับไม่รู้สึกอย่าง

ในช่วงที่สงบแบบนั้น คงมีนางเพียงคนเดียวที่รู้สึกแบบนั้น

พวกเขาทุกคน ไม่แม้แต่เสี่ยวเฟิง ทุกคนมีชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัว นางอดหัวเราะตัวเองไม่ได้ จางยวี่โหร่ว เจ้ามันคนไม่เอาไหน

“คุณหนู ......” เสี่ยวเฟิงรู้สึกผิดนางเดินมาตรงหน้านาง ใบหน้าของนางขมวดจนเหมือนซาลาเปา “ท่านไม่โกรธข้าใช่ไหม? ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปกปิดท่านนะ เพียงแต่ว่าข้า ......”

จางยวี่โหร่วส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เดิมทีเจ้าไปกับเย่นหลินแล้ว ไม่ควรจะเข้ามายุ่งเรื่องพวกนี้อีก แต่ว่าเจ้ากลับมา แสดงว่าต้องมาด้วยเรื่องนี้ใช่ไหม เจ้ากังวลว่าข้าจะเกิดเรื่องเลยกลับมา”