ตอนที่ 511 ตามหาเซียนแย่ซิ้ว

สำหรับเรื่องของแผลเป็นนั่น คำที่รู้ไม่เกินสามคน แม้กระทั่งหวงเย่ยังไม่รู้เรื่องนี้

หชู่ถันเป็นคนอยู่ในเหตุการณ์ ก็ต้องไม่ลืมอยู่แล้ว！

อะไรนะ รอยแผลเป็นหายไป！

เรื่องนี้ทำให้หชู่ถันรู้สึกตกใจยิ่งนัก จะเป็นไปได้เยี่ยงไรที่ไม่เห็น！แขนของท่านประมุขมีรอยแผลที่ไม่เคยบดบังได้ นี่ถือว่าเป็นหลักฐานที่แกร่งที่สุด

หรือว่าเขา……ช่วงนี้ที่ปรากฏต่อหน้าพวกเขา คือตัวปลอม

นั้นท่านประมุขตัวจริงไปไหน?

ตอนนี้หชู่ถันอาการเหมือนเมื่อคืนที่จางยวี่โหร่วเป็น ผ่านไปสักพักก็ยังรับความจริงนี้ไม่ได้

“แต่ว่าทำไมเขากับท่านประมุขเหมือนกันมากเยี่ยงนี้? ใบหน้านั้น ข้าสังเกตอย่างละเอียด ไม่มีทางจะเขาจะผ่าตัดเปลี่ยนโฉมหน้า

ปัญหานี้ ถึงแม้ว่าจางยวี่โหร่วจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่นางเชื่อว่าต้องมีเหตุผล

“ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องสืบหาในเจอว่าเซียนแย่ซิ้วอยู่ไหน！และยังมีหวงเย่ ตอนนี้ข้าไม่เชื่อว่าหวงเย่จะทำเรื่องที่หักหลังพวกข้าได้ เขาอาจจะโดนบังคับจากซีหลิงพวกเขา และเขาเองแค่จะพึ่งพาใบหน้านี้มากลายเป็นเจ้าขาว อยากจะแอบแทนที่คนอื่น แสดงว่าพวกเขาต้องวางแผนไว้อย่างแน่นอน”

ตั้งแต่ที่นางมั่นใจว่าคนๆนั้นไม่ใช่เซียนแย่ซิ้ว จางยวี่โหร่วรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดกลายเป็นแผนการร้ายที่หนักหนาขึ้นมาทันที

ครั้งนี้ นางรู้สึกกังวลเซียนแย่ซิ้วขึ้นมาจริงๆจังๆ ตอนนี้เขาอยู่ไหนกันแน่ ยังคงมีชีวิตอยู่หรือไม่ ถ้าเขายังอยู่ทำไมเขาไม่กลับมา? พลังที่เขามาแกร่งที่สุดในจักรวาล แม้กระทั่งซีหลิงและเป่ยซิ่วยังเอาเขาไม่อยู่มิใช่หรือ?

จางยวี่โหร่วยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบายใจ ทั้งใจของนางก็จดจ่ออยู่กับเขา

หชู่ถันนำเรื่องทุกอย่างมาคิดวิเคราะห์ดูหนึ่งรอบ สีหน้านั้นเต็มไปด้วยความสงสัย

“ถ้านี่เป็นความจริง นั้นตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ พวกเขาก็เข้าไปพัวพันกับแผนการร้ายที่ใหญ่หลวงเยี่ยงนี้แล้ว เจ้าพูดถูก ถ้าท่านประมุขตัวจริง ไม่มีทางฆ่าหวงเย่ เขาคงไม่สู่ขอไป๋หลิงกวงอย่างไม่สนใจความรู้สึกของเจ้า ยิ่งไม่ใช่คนที่ทุกคนต่างก็รู้สึกแปลกหน้า มิน่าล่ะซีหลิงได้ทำตัวไม่กลัวอะไรใดๆ นั้นก็เพราะพวกเขาได้มีวิธีที่จะจัดการกับท่านประมุข วิธีที่เขามีก็คือท่านประมุขตัวปลอมที่อยู่ข้างตัวพวกข้านี่เอง”

พอคิดถึงเรื่องนี้ ทำให้รู้สึกน่ากลัวจริงๆ

เขาประมาทเกินไปจริงๆ กลับพึ่งมารู้สึกตอนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าจางยวี่โหร่วบังเอิญเจอหลักฐาน ไม่รู้ว่าพวกเขาจะถูกปิดบังไปถึงตอนไหน

แต่ว่าต่อให้รู้ความเป็นจริง พวกเขาจะทำอย่างไรได้?

ไม่รู้ว่าต้องทำเยี่ยงไรกับท่านประมุข ถ้าพวกเขาบอกความจริงออกไป ก็คงจัดการกับเขาไม่ได้ คนทั้งหมดที่อยู่ในตำหนักจิ๊วซาต่างก็ฟังแค่คำสั่งของเขา ไม่มีใครเข้าข้างพวกเขาหรอก หชู่ถันเข้าใจเรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง

จางยวี่โหร่วรู้สึกเสียใจมากๆ “เขาเกิดเรื่อง ถึงแม้ข้าจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่กลับไม่ได้คิดอะไรมาก แค่นึกว่าเขาอยู่เคียงข้างข้าตลอด แค่นึกความความสัมพันธ์ของพวกข้าเปลี่ยนแปลงเท่านั้น ตอนนี้ได้ผ่านช่วงเพลาไปนานเพียงนี้ พวกข้าไม่รู้ว่าเขากับซีหลิงเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้อยากจะไปหาเบาะแส ก็คงสายไปแล้ว”

ไม่ว่าจะสายหรือไม่สาย ไหนๆพวกเขาก็ได้สังเกตเห็นความผิดปกติ ก็ไม่สามารถนั่งนิ่งไม่ทำอะไร ทางเดียวก็คือไปหาเบาะแสและร่องรอยที่ท่านประมุขทิ้งไว้

ถ้าท่านประมุขตัวจริงไม่กลับมา พวกเขาก็สามารถใช้ตัวปลอมมาควบคุมทุกอย่าง พวกข้าไม่ควรรอให้ทุกอย่างมันดำเนินไปเยี่ยงนี้

หชู่ถันได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

“ฮูหยิน พวกข้าต้องออกจากที่นี่ไป ที่นี่ไม่ได้เป็นที่ๆปลอดภัยสำหรับท่าน รอให้พวกข้าออกจากที่นี่แล้วไปตามหาท่านประมุขกัน”

！