ตอนที่ 514 แขกไม่รับเชิญ

หน้าผากต้วนโถว！นึกถึงสถานที่นั้น หชู่ถันกับเย่นหลินก็ทำหน้าหนักใจขึ้นมาทันที

ที่นั่นคือที่ลึกลับ ที่เหมือนดั่งนรกบนโลกนี้ ด้านล่างของภูเขาเต็มไปด้วยหินหนืด และภูเขานั้นก็เต็มไปด้วยทะเลทรายไม่รู้ว่าข้างล่างยังมีอะไรอย่างอื่นที่อันตรายอีกหรือไม่

ท่านประมุขและซีหลิงเลือกสถานที่นี้เป็นที่ต่อสู้ของพวกเขา ตอนนี้พวกเขากลับหายไปกันหมด เหลือแค่ท่านประมุขตัวปลอม มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ผ่านไปตั้งเนิ่นนานเยี่ยงนี้ พวกเขาพึ่งจะรู้ว่ามันผิดปกติ ตอนนี้มาตรวจสอบยังทันอยู่ไหม?

“นั้นเจ้าก็ควรต้องรู้ว่าซีหลิงและเป่ยชิ่วมีแผนอะไรกันแน่ใช่หรือไม่? วันนี้และตอนนี้ท่านประมุขที่หน้าตาเหมือนท่านประมุขตัวจริงที่อยู่ตำหนักจิ๊วซาเป็นใครกันแน่?”

“พวกเขาพึ่งจะสังเกตเห็นท่านประมุขหลุดจากภายใต้การควบคุมของพวกเขา จึงคิดวิธีที่จะให้อีกคนไปแทนที่เขา พวกเขาก็คงรู้ว่าท่านประมุขคงไม่ได้รังแกง่ายเยี่ยงนั้น สิ่งที่เขาอ่อนแอที่สุดก็คือจางยวี่โหร่ว ถ้าเขาจะไปจัดการกับพวกเขา นั้นก็คือเพลาที่ดีที่สุดที่จะจัดการจางยวี่โหร่ว ดังนั้นภารกิจของข้าก็คือส่งท่านพี่และพี่สะใภ้ของข้าออกจากที่นี่ และหวงเย่รับหน้าที่ส่งหชู่ถันไป ทำเยี่ยงนี้ก็จะทำให้จางยวี่โหร่วโดดเดี่ยว ไม่มีใครช่วยเหลือนาง”

พวกเขาคงคิดออกได้นานแล้ว ตอนนั้นที่พวกเขาถูกตีจนสลบแล้วถูกส่งไปที่เกาะร้าง เพื่อที่จะไม่ให้นางมีใครคอยปกป้อง แต่ว่าหลังจากที่กลับไปกลับเงียบสงบแบบนี้ เรื่องนี้มันไม่ได้ปกติตั้งแต่แรก

เย่นอิ่งขมวดคิ้วขึ้นเบาๆ เหมือนเป็นคำถามที่ยากที่จะตอบกลับ

“มาถึงตอนนี้ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาได้ถูกควบคุมจริงๆหรือไม่ หรืออาจจะ……ถึงแม้ตั้งแต่แรกได้ยินซีหลิงสั่ง แต่ว่าสุดท้ายเขาได้รู้สึกตัวแล้ว ตอนนั้นที่ข้ากับไป๋หลิงกวงตามเขามาที่นี่ แค่นึกว่าพอจางยวี่โหร่วคลอดลูกออกมาก็จะใช้เด็กในการข่มขู่เซียนแย่ซิ้ว เด็กคนนั้นข้ากับไป๋หลิงช่วยนางเขาคลอด แต่ตอนนี้พวกข้าจะอุ้มเด็กไป เขาก็ทำร้ายพวกข้าจนสลบ ข้าก็นึกว่าข้าบาดเจ็บถึงขั้นนี้ ไป๋หลิงกวงคงต้องถูกเขาฆ่าตายไปแล้ว แต่กลับนึกไม่ถึงว่านางจะอยู่อย่างสุขสบาย แล้วยังกลายเป็นภรรยาของท่านประมุข”

พูดถึงเรื่องนี้ นัยน์ตาของนางก็ดูโกรธเคืองขึ้นมาทันที

ถึงแม้ว่านางจะเกลียดจางยวี๋โหร่ว แต่ตอนนี้นางยิ่งเกลียดไป๋หลิงกวง

แม่หญิงที่สมควรตาย อยากจะพึ่งหวงเย่กำจัดนาง จากนั้นก็ได้รับชนะไปแต่เพียงผู้เดียว นางมันช่างร้ายจริงๆ

ตอนนี้พวกเขาสามารถยืนยันได้ว่าหวงเย่อยู่ฝ่ายพวกเขา

เขาได้พาจางยวี่โหร่วไปอยู่ในที่ปลอดภัยเสร็จแล้วก็คงไปช่วยท่านประมุขต่อ

ตามหลักการแล้ว ซีหลิงเป่ยชิ่วไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่านประมุขเลย ！

หวงเย่เอาจางยวี่โหร่วและเด็กไปซ่อนไว้ ฉะนั้นการที่พวกเขาอยากจะใช้เด็กไปข่มขู่ท่านประมุขก็ล้มเหลว

หวงเย่อยู่ฝ่ายท่านประมุขและเป็นศัตรูกับซีหลิงและเป่ยชิ่ว จริงๆมันง่ายมากที่พวกเขาจะชนะ แต่ทำไมถึงกลายเป็นเยี่ยงนี้

ถึงแม้พวกเขาจะได้รับเรื่องจากที่ฟังเย่นอิ่งมาบ้าง แต่ไม่ได้ช่วยให้พวกเขาสามารถไขข้อสงสัยบางอย่างที่เกิดขึ้น ณ ตอนนั้น แต่กลับทำให้ยิ่งต้องสงสัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“และคนที่รูปลักษณ์เหมือนท่านประมุข เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาคือใคร?”

เย่นอิ่งส่ายหัว “ข้าไม่รู้ และไม่เคยได้ยินซีหลิงพูดถึงคนๆนี้”

นางไม่ได้อยู่กับซีหลิงตลอดหรือ? จะไม่รู้ได้เยี่ยงไร

เห็นทุกคนเผยนัยน์ตาที่ดูสงสัย นางเลยโมโหขึ้นมาหน่อยๆ

“ถ้าไม่เชื่อก็ช่างเถอะ พวกเจ้าจะมาถามข้าทำไม！ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าท่านประมุข ข้าคงไม่บอกเรื่องพวกนี้กับพวกเจ้า”

“พวกข้าไม่ได้หมายความว่าเยี่ยงนี้ อาจจะเป็นเพราะว่า……ซีหลิงไม่เคยเชื่อใจเจ้าแม้แต่นิดเลย ความลับของไป๋หลิงกวงกับพวกเขาต้องมากกว่าเจ้า เจ้าก็แค่หมากรุกที่ถูกนางหลอกใช้”

เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เย่นอิ่งจะไม่รู้เหตุผลนี้ได้เยี่ยงไร นางก็รู้สึกโกรธเคืองเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำเยี่ยงไร

ถึงแม้ว่านางไม่สามารถข้าจางยวี่โหร่วได้ แต่ก็ต้องไป๋หลิงกวงให้ได้

“ใช่แล้ว……” นางเหมือนจะคิดอะไรออก จากนั้นก็พูดขึ้นมา “ข้าจำได้ว่ามีบางอย่างที่น่าแปลกใจ วันที่พวกเขาจะปฏิบัติภารกิจ บังเอิญที่นางได้ไปได้ยินซีหลิงกับไป๋หลิงกวงคุยกัน ตอนนั้นข้าไม่ได้ยินทั้งหมด แค่รู้ว่าพวกนางบอกว่าเซียนแย่ซิ้วไม่ได้มีเพียงคนเดียว มีคนๆหนึ่ง ถ้าเขาปรากฏตัวก็สามารถโจมตีเขาให้พ่ายแพ้อย่างง่ายดาย”

ตอนนั้นนางไม่ได้สนใจคำพูดพวกนี้เลย แค่คิดอย่างเดียวว่าถ้าซีหลิงสามารถบรรลุเป้าหมาย นางกับท่านประมุขก็จะได้อยู่ด้วยกัน

ตอนนี้พอมาได้ยินพวกเขาบอกว่ามีตัวปลอม นางก็รู้สึกเรื่องนี้มันผิดปกติ

พอพูดถึงเยี่ยงนี้ก็เหมือนจะทำให้พวกเขาสามารถไขข้อสงสัยได้

อย่างน้อยพวกเขาสามารถมั่นใจได้ว่า ท่านประมุขตัวปลอม ต้องเกี่ยวข้องกับซีหลิงเป่ยชิ่วแน่นอน

เรื่องนี้ต้องเป็นแผนของพวกเขา ตอนนี้พวกเขายังไม่ปรากฏตัวก็คงจะหาที่หลบไปก่อน

สำหรับการหายตัวไปของท่านประมุขและหวงเย่ จะเป็นไปได้หรือไม่ที่พวกเขาจะถูกกักขังไว้ในที่ๆหนึ่ง?