ตอนที่ 525 แกว่งเท้าหาเสี้ยน

เย่นอิ่งเมื่อเห็นว่านางกำลังมองมาที่ตนเองนั้น ก็ทำสีหน้าเย็นชา

ไม่ว่าอย่างไร นางก็ไม่มีวันยอมจำนนต่อหน้านาง

เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เสี่ยวเฟิงจึงรีบพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบนี้

"คุณหนู ครั้งนี้ที่พวกเรามาที่นี่ ก็เพื่อช่วยกันคิดหาหนทางช่วยท่านและคุณชายน้อยหันเอ๋อออกไปจากที่นี่ ครั้งนี้พวกเราทุกคนได้เตรียมใจกันมาพร้อมแล้ว หากจะตายก็ตายไปพร้อมกัน หากจะรอดก็ต้องรอดไปพร้อมกัน พวกเราจะไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆเด็ดขาดเจ้าค่ะ"

"ตายไปพร้อมกัน? ออกจากที่แห่งนี้ด้วยกัน?

แต่ออกไปจากที่นี่แล้ว มันจะเป็นอย่างไรเล่า?

ตำหนักจิ๊วซานั้นแม้แต่ทั้งสี่แคว้นยังไม่มีแคว้นใดกล้าทำให้ไม่พอใจ ดังนั้นอย่าได้พูดพวกเขาเลย

ตลอดเวลาที่จางยวี่โหร่วอยู่กับชายผู้นั้น ถึงแม้ดูภายนอกทุกอย่างจะปกติและสงบดี แต่กลับพบว่าเขามีความลับและความคิดบางอย่าง

เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามที่จะลองใจนาง ส่วนตัวนางนั้นก็พยายามที่จะเล่นตามน้ำไปเพื่อไม่ให้เกิดข้อสงสัย

ทั้งตนและเขาเป็นเช่นนี้ คล้ายกับสงครามเย็น ตั้งท่าดูว่าใครจะเป็นคนทนไม่ได้ก่อน

แต่อย่างไรก็ตาม เขาสามารถเล่นเกมส์นี้กับนางได้ แต่นางไม่สามารถที่จะแพ้ได้

จางยวี่โหร่วมองดูพวกเขา จากนั้นก็พูดอย่างจริงจัง “ข้าไม่ต้องการให้พวกเจ้าตกอยู่ในอันตรายเพียงเพราะต้องการช่วยข้า น้ำใจของพวกเจ้าข้ารับมันไว้ แต่ตอนนี้ ข้าขอให้พวกเจ้ารีบออกไปจากที่แห่งนี้เถอะ"

ชายผู้นั้นยากที่จะคาดเดา ตอนนี้เขาก็กุมอำนาจในตำหนักจิ๊วซา แม้ว่าพวกเขาจะมีคนเยอะกว่านี้อีกเท่าตัว ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยหูตาของเขา หากพวกตนคิดจะทำอะไรขึ้นมา มันก็ไม่อาจเป็นไปได้

"คุณหนู ท่านพูดอะไรของท่าน พวกเรามาที่นี่เพื่อช่วยท่าน แล้วจะให้พวกเราออกไปจากที่แห่งนี้ได้อย่างไรกันเจ้าคะ?" เสี่ยวเฟิงพูดขึ้น

จางยวี่โหร่วพยายามที่ควบคุมสีหน้าของตนเอง มันไม่ง่ายเลยที่นางจะเก็บความรู้สึกเจ็บปวดนั้น น้ำเสียงของนางที่พูดออกมายังคงสั่นเครือ

"เขา......ไร้ซึ่งร่องรอย มีความเป็นไปได้ว่าเขาอาจจะไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว หลายวันมานี้ที่พวกเจ้าออกไปตามหา ก็ได้ข่าวคราวเพียงเท่านี้ เขาเป็นสามีของข้า เป็นพ่อของหันเอ๋อ หากเขาตายจริงๆ ข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร"

เสี่ยวเฟิงพูดขึ้น “คุณหนู ท่านอย่าคิดสั้นนะเจ้าคะ"

เย่นอิ่งที่ได้ยิน ก็สะท้านไปทั้งหัวใจ หรือว่านางอยากที่จะตาย?

จางยวี่โหร่วส่ายหน้า คล้ายกับว่าได้ตัดสินใจบางอย่างแล้ว แววตาของนางดูแน่วแน่

"ในเมื่อทุกอย่างมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าเองก็ไม่มีสิ่งใดให้เป็นห่วง ก่อนที่จะรู้ความจริงทุกอย่างข้าจะไม่มีวันทำเรื่องโง่เขลา และข้าก็ไม่มีวันที่จะให้พวกคนชั่วช้านั้นมีชีวิตอยู่บนโลกอย่างมีความสุข หากจะตายก็ต้องตายไปพร้อมกัน ข้าไม่มีวันปล่อยเขาไปแน่"

ก่อนหน้านี้ นางเต็มไปด้วยความกังวล ความกลัว เพราะยังมีความหวังแม้เพียงเล็กน้อย ว่าเขาจะกลับมาช่วยตน

แต่ตอนนี้ นางกลับได้สติขึ้นมาแล้ว

หชู่ถันออกเดินทาง เพื่อสืบหาเขาด้วยความลำบาก แต่ความจริงทั้งปวงนั้น อยู่ตรงหน้าของพวกเขา

ชายคนนั้นและไป๋หลิงกวง ต้องรู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน！

แต่เพราะก่อนหน้านั้น นางกังวลว่าพวกเขาจะสงสัยตนเอง จึงไม่กล้าทำสิ่งใด

วันนี้ นางเองก็ไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว

หชู่ถันมองออกว่านางตัดสินใจที่จะตายไปข้างหนึ่ง ก็รีบพูดขึ้น เรื่องอันตรายเช่นนี้จะให้หญิงสาวบอบบางอย่างนางทำได้อย่างไร

"ฮูหยิน จะทำเช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด เจ้ายังมีคุณชายน้อย เจ้าต้องคิดเพื่อคุณชายน้อยให้มาก”

หันเอ๋อ หันเอ๋อของนาง！