ตอนที่ 526 นอนตายตาไม่หลับ

"ขอเพียงจางยวี่โหร่วและลูกชายของเขาปลอดภัย ข้าก็ไม่ได้เป็นศัตรูของพวกเขา เจ้าคิดว่าพวกเขาจะกล้ามาหาเรื่องข้าก่อน?"

นี่.....ไป๋หลิงกวงเหมือนน้ำเข้าสมอง เป้าหมายในตอนแรกของพวกเขา ไม่ใช่การกำจัดจางยวี่โหร่วหรือ?

ความคับแค้นใจที่เขามีต่อเชียนแย่ซิ้วนั้น หลังจากที่เขาตายไป เขาก็ควรที่จะเอาความแค้นที่มีอยู่มาลงกับจางยวี่โหร่วจึงจะถูก เหตุใดจึงทำเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น?

แม้ว่านางจะไม่เข้าใจ แต่นางก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

เหตุใดนางจึงรู้สึกว่า สิ่งที่เขาหมายถึงนั้น คือเขาไม่ได้เห็นคนพวกนั้นคือศัตรูของตนเอง

เมื่อมีความคิดนี้ นางก็รู้สึกสะท้านไปทั้งหัวใจ

นางยังจำได้ ตอนที่นางถูกหวงเย่ทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บสาหัส เขากระโดดลงมาจากฟ้า ยืนอยู่ตรงหน้าของนาง

เขายื่นมือมาช่วยนาง จากนั้นก็คลายยิ้มอ่อนให้กับนาง

เขาพูดว่า อยากจะแก้แค้นคนพวกนั้น แล้วเป็นใหญ่ในปฐพีนี้ไหม?

ไป๋หลิงกวงที่นึกว่าตนเองอับจนหนทางแล้วนั้น เมื่อได้พบเขา นางก็มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

หากทุกอย่างเป็นแผนการของเขา แล้วนางคือสิ่งใด?

ไป๋หลิงกวงหัวใจบีบรัด จากนั้นก็มองไปนัยน์ตาของเขาแล้วถาม “เจ้าจะเริ่มแก้แค้นพวกมันเมื่อไหร่ วันนี้เจ้าต้องให้คำตอบกับข้า?"

ตราบที่ใดการคาดเดาของนางยังไม่ได้คำตอบ นางไม่โง่เขลาจนถึงขั้นตัดความสัมพันธ์กับเขา แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ

เพื่อกำจัดจางยวี่โหร่วนั้น นางยอมที่จะอับอายขายหน้า ถึงขั้นยอมที่จะเป็นเมียรองแล้วแต่งงานกับเขา ถูกจางยวี่โหร่วเหยียบหัวไปขั้นหนึ่ง

ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ นางต้องเผชิญกับสายตาจากคนในตำหนักจิ๊วซา จนนางแทบจะทนไม่ได้

หากทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่นางวางแผนเอาไว้นั้น นางก็คงไม่อดทนจนถึงตอนนี้ และไม่มีวันที่จะแสร้งแสดงละครกับเขา?

"หึ......เจ้าช่างใจกล้านัก กล้าใช้น้ำเสียงเช่นนี้ถามข้า? อย่าลืมว่าข้าเป็นคนช่วยชีวิตเจ้าเอาไว้ มิเช่นนั้นเจ้าก็คงตายไปตั้งนานแล้ว！ไม่ว่าข้าจะตัดสินใจอย่างไร เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่ง" ใบหน้างดงามนั้นพูดขึ้น

ไป๋หลิงกวงไม่อาจที่จะอดทนได้อีก และไม่สนใจแม้ว่าการทำให้เขาโกรธตนเองต้องเจอกับบทลงโทษเช่นไร เดินไปตรงหน้าเขา จากนั้นก็จับที่คอเสื้อของเขา

"เชียนหลิงหลิน เจ้าอย่าบีบบังคับให้ข้าจนตรอก！อย่าจะให้ข้าย้ำเตือนเจ้าอีกครั้งหรือไม่ ว่าเจ้าเป็นใคร? หรือว่าเจ้าอยากจะเป็นเชียนแย่ซิ้วเช่นนี้ไปชั่วชีวิต ทางที่ดีที่สุด อย่าบอกกับข้าเด็ดขาด ว่าเจ้าหลงรักจางยวี่โหร่วเข้าให้แล้ว สิ่งที่ทำให้เจ้าเปลี่ยนไปเช่นนี้ เป็นเพราะนาง！"

ไม่ อย่าบอกนางเด็ดขาดว่านี่คือความจริง！

นางไม่อาจที่จะทนฟังได้ และไม่อาจที่จะยอมรับมันได้！

ชายคนนี้ เป็นความหวังเดียวที่นางจะใช้ในการกำจัดจางยวี่โหร่ว เขาห้ามหักหลังนางเด็ดขาด

วันนี้ เรื่องทุกอย่างก็อยู่เพียงเบื้องหน้า นางไม่อาจตัดสินใจได้

"ใช่แล้วจะเป็นอย่างไรเล่า ไม่ใช่แล้วจะเป็นอย่างไร? วันนี้ข้าได้ทุกสิ่งที่ข้าต้องการแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องร้องขอสิ่งใด เจ้าไม่รู้สึกหรอ ว่าหมากเกมส์นี้ช่างน่าสนุก?" ชายตรงหน้าสะบัดมือของนางทิ้ง จากนั้นก็จัดเสื้อของตนให้เรียบร้อย

ความนิ่งเงียบของเขา ทำให้ไป๋หลิงกวงสั่นเทาไปทั้งตัว ชายตรงหน้านี้ เขาคือมารร้ายชัดๆ

สิ่งที่นางทำลงไปทั้งหมด ถึงขั้นยอมที่จะขายหน้า ในสายตาของเขา เป็นเพียงหมากเกมส์หนึ่ง เขายังเป็นมนุษย์อีกหรือไม่? เหตุใดจึงใจร้ายได้ถึงเพียงนี้

"เจ้ารักนางเข้าให้แล้วจริง！จางยวี่โหร่วเป็นหญิงชั้นต่ำ นางแต่งงานและมีลูกแล้ว ยังกล้าที่จะยั่วยวนชายอื่น ข้าจะบอกอะไรให้เจ้านะเชียนหลิงหลิน เจ้ามันก็แค่ตัวแทนของเชียนแย่ซิ้ว และเก็บดอกไม้ริมทางได้ก็เท่านั้น สิ่งที่เจ้าทำ จะทำให้ทุกคนดูถูกเจ้า" ไป๋หลิงกวงร้องตะโกนขึ้น