ตอนที่ 527 ชายอันตราย

ไป๋หลิงกวงตายแล้ว！

จากข่าวคราวที่พวกจางยวี่โหร่วได้ยินมานั้น นางถูกพบว่าผูกคอตายในห้อง เวลาตายน่าจะเป็นเมื่อคืน

เรื่องนี้ ทำให้แผนการที่พวกจางยวี่โหร่ววางเอาไว้พังไม่เป็นท่า

ตอนนี้รู้แค่ว่ามีเพียงสองคนที่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในหุบเหวนั้น คนหนึ่งคือชายนิรนามคนนั้น ส่วนอีกคนคือไป๋หลิงกวง

อีกทั้งก่อนหน้านี้ไป๋หลิงกวงก็มักจะบอกกับนาง ว่าตนนั้น คือคนที่รู้ความจริงทั้งหมด

ดังนั้น พวกเขาจึงคิดที่จะล้วงความจริงจากนาง

แต่ไม่คิดเลยว่า นางกลับตายเช่นนี้?

ฆ่าตัวตาย? เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด！

ไป๋หลิงกวงไม่ได้เป็นหญิงสาวอ่อนแอ นางมีวรยุทธ์สูงส่ง อีกทั้งยังมีแผนร้ายอยู่ในใจ

สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ นางเกลียดหญิงที่ชื่อจางยวี่โหร่วเป็นอย่างมาก ตราบใดที่ศัตรูของนางยังไม่ตาย นางจะยอมตายได้อย่างไร?

ดังนั้น ต้องเป็นชายคนนั้นอย่างแน่นอน ที่เป็นคนฆ่านาง！

สมควรตาย！ทั้งที่เตรียมใจเอาไว้แต่แรกแล้ว ว่าชายผู้นั้นน่ากลัวและโหดเหี้ยมมากเพียงใด แต่กลับไม่คิดเลยว่าเขาจะทำพวกตนเองได้

ไป๋หลิงกวงกับเขาร่วมมือกันไม่ใช่หรือ? เหตุใดเขาจึงฆ่านางเล่า?

หรือเพราะ เขารู้บางอย่าง รู้ว่าพวกตนจะเริ่มลงมือจากไป๋หลิงกวง ดังนั้นจึงรีบกำจัดนาง เช่นนี้ก็จะไม่มีใครรู้ความลับแล้ว?

การตายของไป๋หลิงกวงนั้น ทำให้ทุกคนเป็นกังวล และไม่สบายใจ

จางยวี่โหร่วมองไปทางหชู่ถัน จากนั้นก็ถามขึ้น “เจ้าไปดูศพของนางหรือยัง ว่านางตายได้อย่างไร? หรือว่า คนที่ตายนั้นอาจจะไม่ใช่นาง?"

"ดูมาแล้ว ศพนั้นคือไป๋หลิงกวงตัวจริง！บนเรือนร่างของนาง มีรูปของแคว้นเหลียง เรื่องนี้ไม่อาจปลอมแปลงขึ้นมาได้ นางตายแล้วจริงๆ แต่ไม่น่าจะเป็นการฆ่าตัวตาย น่าจะเป็นการถูกฆ่าเสียมากกว่า"

แน่นอนว่าเสี่ยวเฟิงไม่อาจทนฟังเรื่องเช่นนี้ได้ นางจับมือของจางยวี่โหร่วแน่น นางรู้สึกว่ามีลมเย็นๆพัดไปด้านหลัง ช่างน่ากลัวเหลือเกิน

แม้ว่าไป๋หลิงกวงจะตายแล้ว แต่การตายของนางนั้นก็เหนือความคาดหมาย

"ไป๋หลิงกวงอะไรนั่นมีวรยุทธ์สูงส่งไม่ใช่หรือ? ยามที่ตกอยู่ในอันตราย นางจะไม่สู้กลับ? แม้ว่าจะสู้ไม่ไหว แต่อย่างน้อยนางน่าจะหนีได้ นางตายอย่างไรกันแน่?"

นางยังจำได้ ตอนนั้นตอนที่หวงเย่ยังอยู่ แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ แต่ฝ่ามือเดียวของไป๋หลิงกวงก็ทำให้เขาพ่ายแพ้

จากนั้นโชคดีที่เชียนแย่ซิ้วมาทันเวลา พวกตนจึงรอดพ้นจากความตายมาได้

ไป๋หลิงกวงเจ้าเล่ห์ อีกทั้งรักตัวเองเป็นที่สุด ทั้งสองครั้งที่ต่อกรกับเชียนแย่ซิ้วล้วนหนีไปได้ทัน แล้วชายผู้นั้นฆ่านางได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร?

"ตรงบริเวณหัวใจของนางนั้น มีแผลอยู่สามจุด คล้ายกับถูกด้ายเงินแทงทะลุเข้าไป จึงทำให้ตาย อีกทั้งในตัวของนางนั้น ยังพบบางอย่างที่ทำให้วรยุทธ์ของนางหายไป ข้าคิดว่าตอนที่นางตายนั้นนางก็ไร้ซึ่งวรยุทธ์แล้ว แม้แต่แรงที่จะทุรนทุรายในการตายก็ยังไม่มี"

ศพที่หชู่ถันดูมานั้นไม่มีวันผิด ไป๋หลิงกวงตายแล้วจริงๆ！

ณ ที่แห่งนี้ คนเดียวที่สามารถฆ่าไป๋หลิงกวงได้ มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น

จางยวี่โหร่วไม่อาจจินตนาการได้เลย ว่าเขาจะมีวรยุทธ์แกร่งกล้าถึงเพียงนี้ แม้ว่าทุกคนที่ตำหนักจิ๊วซาร่วมมือกัน ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

หากเขาโหดเหี้ยมกับทุกคนเช่นนี้ แล้วเขาจะใจกว้างกับนางและหันเอ๋อได้อย่างไร?

น้ำเสียงของเสี่ยวเฟิงพูดด้วยความหวาดกลัว “เขามันปีศาจร้ายจริงๆ เขาฆ่าไป๋หลิงกวงแล้ว หลังจากนี้ก็คงมากำจัดเราใช่หรือไม่?"

แต่เย่นอิ่งนั้นกลับดูนิ่งเหลือเกิน เห็นได้ชัดว่า นางคุ้นชินกับเรื่องเช่นนี้แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย

"ไป๋หลิงกวงนางสมควรตาย！น่าเสียดาย ที่นางไม่ได้ตายด้วยน้ำมือของข้า ที่เขาฆ่าไป๋หลิงกวงนั้น คงเพราะนางกุมความลับบางอย่างเอาไว้อย่างแน่นอน"

"เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนี้?"

ตอนนี้จางยวี่โหร่วและเย่นอิ่งสงบศึกกันชั่วคราว ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคืออันตรายที่อยู่เบื้องหน้า

"ง่ายมาก เหตุใดพวกเขาทั้งสองจึงอยู่ฝ่ายเดียวกัน แม้ว่าจะร่วมมือกัน ก็ควรที่จะมีสาเหตุในการร่วมมือกัน！ไป๋หลิงกวงนั้นหลงรักท่านประมุขสุดหัวใจ แม้แต่ฝันก็ยังอยากที่จะเป็นฮูหยินของท่านประมุข หากนางรู้ว่าท่านประมุขถูกชายผู้นั้นฆ่าแล้ว นางก็คงตรงสู้กับเขาอย่างสุดชีวิต ชายคนนั้นคงโมโหจึงได้ลงมือฆ่านาง"

"เย่นอิ่ง เจ้าอย่าพูดจาเหลวไหล！" เย่นหลินพูดขึ้นอย่างโมโห

ตอนนี้พวกเขาก็ไม่สบายใจกันมากพอแล้ว นางยังพูดอัปมงคลเช่นนี้อีก จะไม่ให้เขาโมโหได้อย่างไร?

เป็นไปตามที่คิด แววตาของจางยวี่โหร่วนั้นดูปวดร้าวขึ้นมาทันที

"ข้าเองก็หวังให้ท่านประมุขปลอดภัย แต่ก็ไม่อาจที่จะไม่มองโลกในแง่ร้ายบ้าง แต่แน่นอน ว่าอาจจะมีความเป็นไปได้อีกทาง ซึ่งเป็นเพราะจางยวี่โหร่ว"

"ข้า?" จางยวี่โหร่วไม่เข้าใจว่าการตายของไป๋หลิงกวงเกี่ยวข้องกับนางได้อย่างไร

"ใช่ เจ้า！ข้ากับไป๋หลิงกวงมีสิ่งหนึ่งที่คล้ายกัน นั่นก็คือเกลียดเจ้าเข้ากระดูกดำ ตอนนี้เราลองมาคิดกันดูว่า ไป๋หลิงกวงต้องรู้อย่างแน่นอนว่าชายผู้นั้นไม่ใช่ท่านประมุขของตำหนักจิ๊วซาตัวจริง แต่นางกลับยอมที่จะแต่งงานกับเขา เป้าหมายของนางก็เพื่อที่จะแก้แค้นเจ้าไม่ใช่หรือ? นางคงอยากที่จะเห็นเจ้าปวดใจ อยากเห็นเจ้าตายทั้งเป็น"