ตอนที่ 528 สุราผิดทั้งสองแก้ว

"ดูท่า ฮูหยินจะไม่พอใจกับสิ่งที่ข้าทำ ข้ารีบร้อนจนเกินไป จึงทำให้ทำผิดเช่นนี้ แล้วฮูหยินคิดจะทำอย่างไร?"

จางยวี่โหร่วคลี่ยิ้ม นี่คงไม่ใช่เวลาที่จะให้นางตัดสินใจแล้ว

ตลอดเวลาที่ผ่านมานั้น นางเอาแต่ตีตัวออกห่างเขา ทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ก็มักจะมีทีท่าเกรงกลัว

แม้สิ่งที่นางทำจะไม่เหมือนกันแสแสร้งมากเพียงใด แต่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆล้วนอยู่ในสายตาของเขาไม่ใช่หรือ?

วันนี้นางจึงเข้าใจว่า ความคิดของนางที่มีก่อนหน้านี้มันใสซื่อจนเกินไป

"อย่าพูดเช่นนั้นเลย ข้าเข้าควรทำอาหารเต็มโต๊ะ ก็เพื่อแสดงถึงความจริงใจไม่ใช่หรือ?" นางยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็เดินไปตรงหน้าเขา แล้วรินสุราเต็มแก้ว

ขณะที่นางเตรียมที่จะออกห่างตัวของเขานั้น มือหนาก็กอดนางเอาไว้ จากนั้นนางก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา เหยือกสุราในมือก็ตกแตกลงบนพื้น

"ทั้งๆที่ในใจรู้สึกไม่ชอบ เหตุใดจึงต้องฝืนตัวเองด้วย? การกระทำของฮูหยิน ทำให้ข้านึกสงสัย ว่าเจ้าจะวางยาพิษลงในอาหารและสุรานี้"

จางยวี่โหร่วตกใจ รีบลุกขึ้นยืน จากนั้นก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เป็นอะไรไป เจ้ากลัวหรือ? หากมียาพิษจริงๆ เจ้าจะกินหรือไม่?"

นางดูถูกชายตรงหน้ามากไปหน่อย เขาเจ้าเล่ห์มากกว่านางคิดเอาไว้

"กิน ข้าฝากชีวิตของข้าเอาไว้ในมือเจ้าตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ? ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันนั้น เจ้ามีโอกาสหลายครั้งที่จะฆ่าข้า แล้วข้าจะกลัวครั้งนี้หรือ?

ความคิดของเขาพิลึกนัก แต่อย่างไรเสียจางยวี่โหร่วไม่คิดที่จะเล่นตลกกับเขาแม้แต่น้อย

นางก้มหน้าลง จากนั้นก็รินสุราอีกแก้วจนเต็ม แล้วผลักไปตรงหน้าเขา

"เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้ายังติดค้างข้านึกชีวิต การตายของท่านปู่อย่างไรมันก็เกี่ยวข้องกับเจ้า ในฐานะที่เราเป็นสามีภรรยากัน ข้าเองก็จะให้โอกาสเจ้าหนึ่งครั้ง สุราทั้งสองแก้วนี้ มีแก้วหนึ่งที่มีพิษ ดูสิว่าเจ้าจะเลือกแก้วใด ส่วนอีกแก้วหนึ่งนั้น เป็นของข้า"

จางยวี่โหร่วเหงื่อไหลพรากจากความชาญฉลาดของเขาแล้วนั้น คิดว่าเขาเองก็คงรู้ว่าการมาของนางนั้นไม่ได้มาด้วยความบริสุทธิ์ใจ

หากนางไม่คิดแผนสำรองเอาไว้ นางก็คงไม่อาจที่จะทำมันได้สำเร็จ

"อ่า ฮูหยินช่างใจกล้ายิ่งนัก เรามีลูกด้วยกันแล้ว เจ้ายังคิดที่จะฆ่าสามีของตนเอง เหตุใดฮูหยินจึงคิดว่า ข้าจะต้องเลือกเส้นทางนี้ด้วยเล่า?"

จางยวี่โหร่วกัดฟันกรอด แล้วพูดขึ้นเสียงเรียบ “ตอนนั้นเจ้าเคยให้สัญญากับข้า ว่าหากวันใดข้าคิดจะเอาชีวิตของเจ้า เจ้าเองก็จะให้ข้าเอาชีวิตของเจ้าอย่างง่ายดาย ทำไมกันตอนนี้เจ้าจะกลับคำพูด?"

ดังนั้น นางจึงอยากใช้วิธีนี้เพื่อให้เขาเผยธาตุแท้ออกมา?

เชียนหลินหลิงคลายยิ้ม หญิงตรงหน้าสร้างความประหลาดใจให้เขามากมายนัก

ก่อนหน้านี้เห็นนางอดทนอดกลั้น ตอนนี้กลับคิดที่จะเผยความรู้สึกคับแค้นที่มี?

อย่างไรเสียทุกอย่างล้วนอยู่ในกำมือของเขา เขาเองก็จะเล่นเกมส์นี้เป็นเพื่อนนาง

"แน่นอนว่าไม่ สิ่งใดที่ข้าเคยให้สัญญากับเจ้า ข้าก็จะรักษาสัญญา" เขาเอื้อมแขนมาจับแก้วสุราตรงหน้า จากนั้นก็ดื่มมันลงไปจนหมดแก้ว

จางยวี่โหร่วเบิกตากว้างมองดูแก้วสุราที่ถูกเขาดื่มจนหมด เชื่อว่าเมื่อครู่เขาดื่มมันลงไปแล้วจริงๆ แม้แต่ลูกกระเดือกของเขายังขยับไปมา เห็นชัดว่าเขาได้กลืนของเหลวนั้นลงไป ไม่เหลือแม้แต่น้อย

ในเมื่อเขาตัดสินใจแล้ว เช่นนั้น ก็คงถึงคราวของนาง

จางยวี่โหร่วค่อยๆเอื้อมมือออกไป เพื่อที่จะหยิบสุราแก้วที่เหลือ

นางยังไม่ทันที่จะจับแก้วสุรานั้น ก็มีมือหนึ่งแย่งมันไปก่อน จากนั้นเขาก็ดื่มมันต่อหน้านาง

เขาต้องการ.....จะทำอะไรกันแน่?

แน่นอนว่าจางยวี่โหร่วตกใจมาก แก้วแรกที่เขาดื่มนั้นเขายังมีโอกาสรอดครึ่งหนึ่ง

แต่แก้วที่สองที่ดื่มนั้น เขาไม่คิดที่จะอยากมีชีวิตอยู่ต่อ?

เชียนแย่ซิ้วตัวปลอมนี้ วางแผนมานาน เหตุใดทั้งๆที่รู้ว่าสุรานี้มียาพิษ กลับยังดื่มหรือเขาอยากให้นางคิดเป็นอื่น?

จางยวี่โหร่วไม่เข้าใจว่าตนเองทำสิ่งใดผิดพลาดไป

"ทำไม?" ไม่ง่ายเลยกว่านางจะได้สติ จากนั้นก็ถามเขา

"ข้าจะให้เจ้าตายได้อย่างไร? หากระหว่างเรามีเพียงคนเดียวที่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อ ข้าขอให้คนนั้นคือเจ้า"

จางยวี่โหร่วถอยหลังไปสองเก้า จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้ การลองใจเขาในวันนี้ นางแพ้ราบคาบ

"ดูท่าอีกไม่นานข้าคงต้องตาย ฮูหยินมีสิ่งใดอยากจะบอกกับข้าหรือไม่? หากล่วงเลยเวลาไปแล้ว ความลับที่เจ้าอยากรู้ที่สุด ก็คงหายไปในทะเลแล้ว！"

จางยวี่โหร่วบีบรัดที่หัวใจ นางเงยหน้าขึ้น จากนั้นก็เดินไปคว้าคอเสื้อของเขา

"เจ้ารู้อะไรกันแน่ พูด！"

เพราะความโมโห มือของนางจึงสั่นเทา