ตอนที่ 567 ความรักที่เกิดขึ้น (5)

ตอนที่ 567 ความรักที่เกิดขึ้น (5)

วันแห่งการรอคอยของทุกคนในตำหนักจิ๊วซาก็มาถึงในที่สุด การจัดวางการประชุมนัดบอดยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิง

แต่เช้าตรู่ ทุกคนของตำหนักจิ๊วซาก็ได้มารวมตัวกันในที่นี่ เพื่อรอคำตอบนั้นที่ได้เปิดเผยออกมาในสุดท้าย

โอกาสดังกล่าว จิ๋นมู่ย่อมไม่พลาดแล้ว นางต้องดูจื่อเยนหน้าถอดสีด้วยสายตานางเองอย่างแน่นอน ชั่วชีวิตไม่สามารถเงยศีรษะขึ้นได้

ตั้งแต่นางรู้เรื่องที่ว่าคุณชายรองออกไปจากตำหนัก ก็ได้ลอบสังเกตอย่างใกล้ชิดมาตลอด เท่าที่นางรู้ ยังตรวจสอบไม่ได้ข่าวคุณชายรองใด ๆ จนถึงตอนนี้ ไม่ได้กลับมาเลยโดยสิ้นเชิง

ถ้าเป็นเช่นนี้ ผลบั้นปลายก็ไม่ต้องสงสัยเลยอย่างสิ้นเชิงว่าการหายตัวไปของคุณชายรองถึงกับน่าอายรับได้ยากมากกว่าที่เขากล่าวคำปฏิเสธออกมาด้วยตัวของเขาเอง

จิ๋นมู่รู้สึกว่าอีกไม่นานก็ได้ถึงเวลาที่นางสะใจมากแล้ว

หลังจากที่รอมานานแล้วนักแสดงนำของการประชุมนัดบอดนี้ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นในที่สุด

ก่อนอื่นเป็นจางยวี่โหร่วออกหน้าเดินออกมาแล้ว หลังจากที่ทุกคนได้เห็นนาง ต่างพากันค่อมกายลงคำนับ

ตามมาด้วยพวกเขาก็ได้เห็นจื่อเยนอีกแล้ว เมื่อเทียบกับที่ได้เห็นท่าทีนางดูมีชีวิตชีวามากในก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้สีหน้านางค่อนข้างซีดเซียวไปบางส่วนแล้วอย่างเห็นได้ชัด

จางยวี่โหร่วมองดูจื่อเยนด้วยสายตาที่ซับซ้อนแวบหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะคิดถึงนางเพิ่งอยู่ในห้องสนทนาด้วยกันกับพวกเขา

นางบอกหวังว่าตนเองสามารถจัดการเรื่องนี้ได้เอง ไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปยุ่งด้วย ในเมื่อนี่เป็นความยินยอมของนางเอง ถ้าเช่นนั้นพวกเขาก็ได้แต่เคารพนางแล้ว

เพียงแต่เสียดายที่นางได้โน้มน้าวเสี่ยวไป๋เป็นเวลานานขนาดนั้น ไม่ง่ายที่จะให้เขาตกปากรับคำ ตอนนี้นับว่าล้วนไม่ต้องใช้แล้วอย่างสมบูรณ์

บางทีอาจจะมองออกถึงความสงสัยในหัวใจของทุกคน จื่อเยนค่อย ๆ เอ่ยปากพูดจาออกมา

“คุณชายรอง เขาได้ออกไปจากตำหนักจิ๊วซาเมื่อวานนี้ ถึงตอนนี้ยังไม่ได้กลับมา ดังนั้นเรื่องของการเดิมพัน...”

ก่อนที่นางจะพูดจบ จู่ ๆ ก็มีคนออกหน้ามาขัดจังหวะนางโดยตรง

“เจ้าไม่ควรคิดว่าเช่นนี้ก็สามารถใช้เรื่องนี้ลากยาวกันต่อไปน่ะ? ทำไมคุณชายรองจึงจากไป หรือว่าในใจเจ้ายังไม่เข้าใจหรือ? เราที่นี่ดวงตาทั้งคู่มากมายเช่นนี้ต่างกำลังดูอยู่ เจ้าคิดว่าเจ้าเองสามารถปิดฟ้าข้ามมหาสมุทรหรือ?”

คนที่กล่าววาจานี้ ย่อมต้องเป็นจิ๋นมู่

ทันทีที่จิ๋นซื่อได้เห็นนางกล่าววาจาออกมา ทั้งตกใจสะดุ้งทั้งกังวล เดิมนางพยายามอย่างสุดกำลังที่จะหยุดนาง แต่ห้ามอย่างไรก็ห้ามไม่อยู่

วาจาเหล่านั้นที่เคยกล่าวกับนาง เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้สนใจเลยทั้งสิ้น

แววตาจางยวี่โหร่วเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นขึ้นตอนนี้สถานการณ์เดิมทำให้นางกังวลร้อนใจไปบ้าง แต่ดันมีคนที่ไม่รู้จักเวล่ำเวลาออกมาก่อความวุ่นวาย

“ข้าไม่คิดลากเวลาออกไป ในความเป็นจริงข้ายืนอยู่ที่นี่วันนี้ก็เพื่อบอกความจริงกับทุกคน เรื่องนี้เป็นข้าก่อออกมา ดังนั้นข้าควรจะบอกความจริงออกมา”

ความจริงเหรอ? หรือว่า...เรื่องนี้ยังมีความนัยอะไรที่ซ่อนอยู่อีกหรือ?

จิ๋นมู่ย่อมไม่ได้ดูถูกนางมาก นางกลับคิดดูว่าผู้หญิงคนนี้ยังคิดเล่นลูกไม้อะไร เกรงว่านางพูดจนฟ้าถล่มลงมา นางจะไม่ปล่อยให้นางได้รับตามที่หวังเด็ดขาด

“ความจริง เริ่มตั้งแต่เรื่องพิษชั้น ทุกอย่างล้วนเป็นเพียงการหลอกลวงฉากหนึ่ง เป็นข้าหลอกลวงคุณชายรองและทุกคนด้วย”

วาจานี้พูดออกมาปุ๊บ ฝูงชนอีกทึก นี่นางหมายถึงอะไร?

จางยวี่โหร่วไม่ได้คิดว่านางจะกล่าววาจาเช่นนี้ออกมา คนทั้งคนตกใจสะท้านมาก