ตอนที่ 598 พรหมลิขิต (6)

ตอนที่ 598 พรหมลิขิต (6)

จางยวี่โหร่วรออยู่ที่ตำหนักจิ๊วซามาหลายวันแล้ว รอจนกังวลไปหมดก็ยังไม่เห็นเงาของพวกเขาเลย

บอกว่าจะกลับไม่ใช่หรือ? ทำไมจนตอนนี้ยังไม่มีวี่แววอะไรเลยล่ะ?

นางกล่อมหันเอ่อนอน แล้วกังวลกับเรื่องนี้ไปด้วย เวลานี้ประตูห้องกลับถูกเปิดออก คนที่เดินเข้ามาเป็นเชียนแย่ซิ้ว

พอเห็นสีหน้าของเขา นางก็รู้เลยทันทีว่าต้องเกิดเรื่องอะไรแน่ๆ เลยลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเขา

“มีข่าวดีกับข่าวร้าย เจ้าจะฟังอันไหนก่อน?”

จางยวี่โหร่วลังเลสักพัก แล้วบอกว่า “ข่าวดี”

“ตอนนี้รู้แล้วว่าหวงเย่อยู่ที่ใด เขาอยู่ในเมืองเล็กๆแคว้นเย”

แคว้นเย? อยู่ห่างไกลจากตำหนักจิ๊วซามากเลยไม่ใช่หรือ?

ในเมื่อพวกเขาบอกว่าจะกลับมา แล้วทำไมยังอยู่ไกลขนาดนั้น หรือว่าจนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่ออกเดินทาง?

“แล้วข่าวร้ายล่ะ?”

“หวงเย่ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากคนของตำหนักที่อยู่โดยรอบนั้น เพราะเย่นอิ่งหายตัวไป！”

ก็ว่าที่เขาพูดว่ามีข่าวดีกับข่าวร้าย

จางยวี่โหร่วรู้สึกแน่นที่อก แล้วรีบถาม “ทำไมเย่นอิ่งถึงหายตัวไปล่ะ? พวกเขาอยู่ข้างนอกมาปีกว่าก็ไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้ ทำไมถึงหายตัวไปในตอนที่กำลังจะกลับล่ะ?”

“เอ่อ.....ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตามที่ข้าคิดแล้ว สามารถทำให้หวงเย่ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือได้นั้น น่าจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างแย่ ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาตกอยู่ในอันตรายยังไม่ขอความช่วยเหลือเลย แต่รอบนี้..........”

ถึงเขาจะไม่พูดจบ แต่จางยวี่โหร่วก็เข้าใจแล้ว

หวงเย่ เขาคงจะเป็นห่วงเย่นอิ่งมาก และเห็นนางสำคัญมากด้วย

“แต่เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงหรอก คนของตำหนักจิ๊วซามีทั่วทุกแห่ง ข้าให้คนที่อยู่รอบๆนั้นออกตามหาแล้ว ต้องตามเย่นอิ่งกลับมาให้ได้แน่นอน”

แต่ว่าสีหน้าที่กังวลของจางยวี่โหร่วนั้นยังคงอยู่

“ข้ารู้สึกว่าเรื่องไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด หวงเย่เองก็หายดีพอสมควรแล้ว เขามีกำลังพอที่จะปกป้องเย่นอิ่ง มีเพียงไม่กี่คนหรอกที่เป็นคู่ต่อสู้ของเขา การที่เย่นอิ่งหายตัวไป อาจจะไม่ใช่อุบัติเหตุ”

ความรู้สึกของผู้หญิงมักจะตรงเสมอ！

ก่อนไม่หายหลังไม่หาย แต่กลับหายไปเวลานี้ ทำให้คนรู้สึกแปลกอย่างเห็นได้ชัด

สำหรับเรื่องนี้ เชียนแย่ซิ้วเองก็มีความคิดของตนเองด้วย

“ไม่ว่ายังไง หาคนให้เจอก่อนละกัน”

“เย่นหลิงรู้เรื่องนี้ไหม? หากเขารู้เข้า ต้องเป็นห่วงแน่เลย”

“ใช่ เย่นอิ่งเป็นน้องสาวเขา เขาก็ต้องรู้ตั้งแต่แรกแล้ว หากเขาจะออกไปตามหาด้วยตนเอง ข้าก็ย่อมไม่ขัดขวาง”

ตามนิสัยของเย่นหลิงแล้ว เขาต้องรีบไปโดยไม่พูดอะไรแน่ น้องสาวที่ไม่ได้เจอกันมานานหายตัวไป เรื่องแบบนี้ใครๆก็รอไม่ได้หรอก