บทที่ 1610

เขามองดูท่าทางที่ทากาฮาชิ เอคิจิร้องโอดโอยครั้งแล้วครั้งเล่า รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากเล็กน้อย ต่อจากนั้นยื่นมือลากแถบเวลา แล้วก็เล่นซ้ำตอนที่ทากาฮาชิ เอคิจิโชคร้ายอีกรอบ และรอยยิ้มที่มุมปากก็ยิ่งลึกมากขึ้น

ต่อจากนั้น เขาก็เล่นใหม่อีกครั้ง รอยยิ้มของมุมปาก ก็กลายเป็นลึกมากขึ้น

หลังจากที่ดูซ้ำมากกว่าสิบรอบ ใบหน้าของนางาฮิโกะ อิโตะก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม: “ดีมาก ทั้งตระกูลทากาฮาชิก็มีวันนี้! หลังจากที่วิดีโอนี้ได้รับความนิยมทั่วประเทศญี่ปุ่นแล้ว เกียรติของตระกูลทากาฮาชิของพวกเขาก็ไม่มีแล้ว!”

ทานากะซังพยักหน้าพูดว่า: “ตอนนี้วิดีโอนี้ได้กลายเป็นที่นิยมในแพลตฟอร์มออนไลน์และแพลตฟอร์มวิดีโอที่สำคัญทั้งหมดของในประเทศญี่ปุ่นแล้ว ครั้งนี้ชื่อเสียงของตระกูลทากาฮาชิ เอคิจิได้รับผลกระทบอย่ารุนแรง!”

“ดีมาก!”นางาฮิโกะ อิโตะพูดออกมาอย่างมีความสุข และพูดว่า: “โธ่เอ๊ย เห็นวิดีโอแบบนี้ อารมณ์ของฉันก็ดีขึ้นมามาก!”

พูดไปแล้ว เขานึกอะไรบางอย่างได้ แล้วพูดว่า: “ตระกูลทากาฮาชิกับฉันไม่ค่อยถูกกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ทว่าครั้งนี้ในที่สุดทุกคนก็มีศัตรูร่วมกัน!”

ทานากะซังพูดอย่างเร่งรีบว่า: “ท่านประธาน ท่านคงจะไม่ใช่ว่าจะร่วมมือตระกูลทากาฮาชิแล้วจัดการกับเย่เฉินด้วยกันนะ?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่!”นางาฮิโกะ อิโตะพูดอย่างหวาดผวาว่า: “ฉันไม่เหมือนกับตระกูลทากาฮาชิ ทากาฮาชิ เอคิจิถูกเย่เฉินทำร้ายที่ถนน เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ ภายใต้การเปรียบเทียบ ฉันก็ดีมากกว่า แม้ว่าวันนั้นอยู่ที่บริษัทผลิตยาโคบายาจะเสียเปรียบครั้งใหญ่ แต่ยังดีที่เสียเปรียบให้ที่ลับตาคน ไม่ได้ทำให้คนทั้งประเทศรู้…”

ทานากะซังนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง

คาดไม่ถึงว่า ท่านประธานที่อุปนิสัยแกร่งกร้าวและหยิ่งในศักดิ์ศรีมาโดยตลอด ก็จะปลอบใจตัวเองขนาดนี้…

ในเวลานี้ ทานากะซังกล่าวอย่างกระตือรือร้นว่า: “เรื่องนี้ส่งผลต่อความประทับใจและทัศนคติที่ตระกูลซูมีต่อตระกูลทากาฮาชิ สิ่งนี้สำหรับพวกเราเป็นเรื่องที่ดีมาก!”

“นั่นก็ใช่อยู่”ทานากะซังพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า และพูดว่า : “ครั้งนี้ตระกูลทากาฮาชิไม่เพียงชื่อเสียงเสียหายเท่านั้น แม้แต่ความสามารถก็ถูกสงสัย หน้าประตูบ้านของตัวเองก็ถูกคนทำร้ายกลายเป็นแบบนี้ ถ้าตระกูลซูร่วมลงทุนการขนส่งทางทะเลกับพวกเขา คงจะกังวลอย่างแน่นอนว่าตระกูลทากาฮาชิไม่มีความสามารถปกป้องธุรกิจนี้ได้”

นางาฮิโกะ อิโตะพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ฮ่าๆๆๆ นี่เป็นเรื่องหนึ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขมากที่สุด ในช่วงนี้จริงๆ!”

ทานากะซังเห็นว่านางาฮิโกะ อิโตะอารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย ตัวเองก็ถือได้ว่าโล่งอกแล้ว และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ท่านประธาน ผมได้รับข่าวมาว่า ตอนนี้ตระกูลทากาฮาชิกำลังสอบถามตัวตนของเย่เฉินไปทั่ว คาดว่าพวกเขายังอยากจะแก้แค้นเย่เฉิน”