บทที่ 2244

พูดจบ เธอหยิบเสื้อคลุมที่แขวนไว้มา แล้วพูดกับซุนยู่ฟางว่า “แม่คะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูไปก่อนนะคะ”

ซุนยู่ฟางพยักหน้า กล่าว “ขับรถดีๆจ่ะ”

“ค่ะแม่ ทราบแล้วค่ะ”

หวังตงเสวี่ยนบอกลาแม่ เดินออกมาจากห้องพักฟื้น มองดูเวลายังพอมีอยู่ จึงได้ไปห้องทำงานของหัวหน้าฝ่ายเฉินแผนกโรคไต

ตอนนี้ เวลาที่Walterให้ไว้กับตัวเอง เหลืออีกเพียงสิบกว่าชั่วโมง ความหวังเดียวที่มีอยู่ของหวังตงเสวี่ยน ก็คือหัวหน้าฝ่ายเฉิน ไม่รู้ว่าหัวหน้าฝ่ายเฉินใช้ความสัมพันธ์แล้ว จะสามารถช่วยเธอหาไตที่เหมาะสม ได้ทันเวลาในช่วงสุดท้ายมั้ย

หวังตงเสวี่ยนมาถึงห้องทำงานแล้วเคาะประตู ได้ยินหัวหน้าฝ่ายเฉินที่อยู่ด้านในพูดว่า “เชิญครับ” จึงได้ผลักประตูเข้าไป

เมื่อเข้าไป เธอพูดอย่างค่อนข้างรู้สึกไม่ดีว่า “หัวหน้าฝ่ายเฉินคะ ขอโทษจริงๆนะคะ มารบกวนคุณอีกแล้ว”

หัวหน้าฝ่ายเฉินรีบกล่าว “ประธานหวังไม่ต้องเกรงใจนะครับ เชิญนั่งครับ”

หวังตงเสวี่ยนกล่าว “หัวหน้าฝ่ายเฉินคะ ฉันไม่นั่งแล้วค่ะ มีเรื่องต้องออกไปจัดการนิดหน่อยพอดี ที่มาคืออยากมาถามคุณ เรื่องไตว่ายังมีโอกาสมั้ยคะ?”

หัวหน้าฝ่ายเฉินถอนหายใจ กล่าว “ผมได้สอบถามเพื่อนร่วมชั้นมากมายของผมไปแล้ว เพื่อนเก่าร่วมชั้นกลุ่มนั้นของผม ตอนนี้ล้วนเป็นหัวหน้าแผนกของแผนกโรคไตโรงพยาบาลชั้นนำใหญ่ๆทั่วประเทศ มีทรัพยากรที่เกี่ยวข้องมากมาย พวกเขาตอบตกลงจะช่วยแล้ว แต่จะหาได้หรือไม่นั้น เรื่องนี้พวกเขาก็ไม่รับปาก ทำได้เพียงพึ่งโชคชะตาแล้วล่ะ”