ตอนที่ 39
บทที่ 39 สร้างภาพเก่ง
October 21, 2026
บทที่ 39 สร้างภาพเก่ง
เย่เฉินกับเซียวซูหรันและต่งรั่งหลินนั่งอยู่ด้วยกัน หวังเถิงเฟยตามมานั่งข้างๆ ต่งรั่งหลิน
ทันทีที่นั่งลง เขาก็ถามต่งรั่งหลินด้วยรอยยิ้มว่า “รั่งหลิน ผมได้ยินว่าครั้งนี้คุณมาที่เมืองจินหลิง มาทำงานที่ตี้เหากรุ๊ปเหรอ”
ต่งรั่งหลินพยักหน้า “ฉันเพิ่งเข้ารับตำแหน่ง”
หวังเถิงเฟยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “บังเอิญจัง พ่อผมก็อยู่ในตี้เหากรุ๊ป เป็นรองผู้จัดการทั่วไปของแผนกหนึ่ง ถึงเวลาแล้วผมจะให้เขาดูแลคุณให้มาก”
ทันทีที่พูดออกมา หลายคนที่โต๊ะก็โห่ร้องอย่างตกใจ “พี่เฟย พ่อของนายเป็นรองผู้จัดการทั่วไปของตี้เหากรุ๊ปเหรอ”
“ใช่” หวังเถิงเฟยพยักหน้าและพูดว่า “เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งเมื่อปีที่แล้ว”
มีคนรีบชื่นชมว่า “เงินเดือนรองผู้จัดการทั่วไปหลายล้านหยวนต่อปีใช่หรือเปล่า ยอดเยี่ยมมาก! ไม่สงสัยเลยว่าทำไมครอบครัวนายมีเงินมาก!”
หวังเถิงเฟยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “หลายล้านเป็นแค่ค่าจ้างเท่านั้น ตำแหน่งของพ่อฉันมีอำนาจมาก และยังมีรายได้อื่นๆ เข้ามาด้วย ตอนนี้ตี้เหากรุ๊ปกำลังทำโปรเจกต์โรงแรม หลังจากโครงการนั้นเสร็จสิ้น พ่อของฉันสามารถสร้างรายได้อย่างน้อยสิบหรือยี่สิบล้าน”
เพื่อนร่วมคลายที่นั่งตรงข้ามเขารีบสอบถาม “พี่เฟย ฉันก็อยากเข้าตี้เหากรุ๊ป ส่งประวัติส่วนตัวไปหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้รับการติดต่อเลย นายสามารถพูดกับคุณลุงได้ไหม ดูว่าสามารถแนะนำฉันให้หน่อยได้หรือไม่”
หวังเถิงเฟยพยักหน้าและพูดอย่างสดชื่นว่า “ได้ เดี๋ยวกลับไปจะส่งประวัติของนายไปที่วีแชทให้ แล้วจะพิมพ์ทักเขาไป”
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เขาไม่รู้จริงๆ ว่าปรากฏว่าพ่อของหวังเถิงเฟยเป็นผู้บริหารระดับสูงของตี้เหากรุ๊ป
นี่มีจุดที่น่าสนใจ เช่นนั้นตนจะส่งข้อความให้หวังตงเสวี่ยน ให้เธอปลดพ่อของหวังเถิงเฟยออก
ดังนั้นเขาจงใจถามว่า “หวังเถิงเฟย ในเมื่อพ่อของนายอยู่ตี้เหากรุ๊ปก็แสดงว่ามีความสามารถมาก แล้วทำไมนายไม่เข้าไปที่นั่นล่ะ”
หวังเถิงเฟยยิ้มเยาะอย่างดูถูก “นายจะรู้อะไร ฉันเข้าตี้เหากรุ๊ปมันไม่มีความหมาย ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกไม่สามารถปกปิดได้ การเข้าไปมีแต่จะถูกจับตามองตลอดเวลา”
เมื่อพูดอย่างนั้นแล้วหวังเถิงเฟยก็พูดอย่างหยิ่งผยองว่า “ดังนั้นฉันจึงไม่พิจารณาตี้เหากรุ๊ปเลย ตอนนี้ฉันมีบริษัทวัสดุก่อสร้าง เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะร่วมมือกับตี้เหากรุ๊ปผ่านพ่อของฉัน จะได้รับรายการจัดหาวัสดุก่อสร้างของตี้เหากรุ๊ป”
“โอ้โห!” มีคนอุทาน “งั้นนายจะทำเงินได้ก้อนใหญ่เลยเหรอ”
หวังเถิงเฟยส่งเสียงเยาะ “ก็คงงั้น จากนี้อีกหนึ่งปี น่าจะได้เป็นพันล้าน”
พูดอย่างนั้นแล้วเขาก็จงใจถามเย่เฉินว่า “เย่เฉิน ตอนนี้นายทำงานอะไร ไม่ใช่ว่าหลังจากแต่งเข้าบ้าน ก็เพียงแค่ซักผ้าทำอาหารหรอกนะ”
คนในโต๊ะล้วนระเบิดเสียงหัวเราะ
เย่เฉินเอ่ยบางเบา “ทุกวันนอกจากซักผ้าทำอาหารแล้ว ยังต้องรับส่งภรรยาทำงาน นวดหลังให้ภรรยา ชีวิตมีความสุขไม่มีที่สิ้นสุด”
หวังเถิงเฟยปอดจะระเบิด ไอ้เลวนี่ ไม่อยากเชื่อว่าจะทำหน้าทำตาท่าทางเป็นธรรมชาติ ช่างหน้าหนาจริงๆ!
เขาระงับความโกรธและพูดอย่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันว่า “เย่เฉิน คิดไม่ถึงว่านายเกาะผู้หญิงกินแล้วยังกินอย่างสบายใจมีความสุขอีกนะ!”
“แล้วมันไม่ควรเป็นอย่างนั้นเหรอ” เย่เฉินพูดอย่างไร้ยางอาย “ฉันไม่ได้ขโมยไม่ได้ปล้นใคร เกาะผู้หญิงกินด้วยความสามารถ ทำไมจะสบายใจมีความสุขไม่ได้”
เพื่อนร่วมคลาสโดยรอบมองอย่างโง่เขลา
พวกเขาเคยเจอคนไร้ยางอาย แต่ไม่เคยเจอคนไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อน!
แต่ประเด็นคือ ในจิตใจทุกคนก็ยังอิจฉามาก!
เพราะถึงอย่างไรเซียวซูหรันก็สวยมากจริงๆ สามารถเกาะผู้หญิงกินที่เป็นถึงระดับเทพธิดา เป็นสิ่งที่คนจำนวนมากใฝ่ฝัน!
อิจฉาริษยาเกลียดชัง!
หากมีโอกาสรับใช้ใกล้ชิดสาวงามอย่างเซียวซูหรัน เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าแล้วสำคัญอะไร เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าก็เป็นคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต!
หวังเถิงเฟยแทบกระอักตาย
ในเวลานี้ จู่ๆ ภรรยาของหวังเต้าคุนก็ก้าวขึ้นเวที
หลังจากเธอขอบคุณทุกคนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าแล้วก็พูดว่า “ขอบคุณค่ะสำหรับของขวัญมากมายที่มอบให้เราวันนี้ ทำให้ฉันกับเต้าคุนประทับใจมาก เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณต่อทุกคน เราตัดสินใจที่จะประกาศรายละเอียดของของขวัญที่นี่สักหน่อย เพื่อขอบคุณทุกคนอีกครั้ง”
ในเมื่อวันนี้เป็นวันเปิดงาน โดยธรรมชาติแล้วการนำเสนอของขวัญเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้