บทที่ 785

บทที่ 785

เนื่องจากฝีมือในการทำอาหารของหานเหม่ยฉิงดีมากเลยจริงๆ ทุกคนที่ทานมื้อนี้ล้วนแต่ทานจนจุกหมดเลย

แม้ว่าในใจของเซียวชูหรันจะค่อนข้างไม่พอใจหานเหม่ยฉิง แถมมีการต่อต้านเล็กน้อย แต่สำหรับการทำอาหารของเธอ กลับว่าไม่มีความสามารถที่จะไปต่อต้านแต่อย่างใดเลย

เธอที่ปกติให้ความสำคัญกับการควบคุมอาหารเป็นอย่างมาก ในค่ำคืนนี้กินอาหารไปมากกว่าสามเท่าของมื้อปกติแล้ว

เย่เฉินและพ่อตาอย่างเซียวฉางควนยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย พวกเขาทั้งสองทานอย่างกับพายุพัดพาก้อนเมฆที่หลงเหลือไปจนหมดยังไงอย่างนั้น แทบจะกินอาหารทั้งหมดจนหมดเกลี้ยงแล้ว แม้แต่ซุปผักก็เหลือไม่เท่าไหร่

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เซียวฉางควนก็แอบเอามือวางที่ใต้โต๊ะ ปลดเข็มขัดของตัวเอง ให้ท้องที่ป่องออกมาของตัวเองได้ผ่อนคลายลงเป็นการชั่วคราวหน่อย

ในขณะเดียวกันเขาก็อดสงสัยในใจไม่ได้ว่า : “หานเหม่ยฉิงสมบูรณ์แบบไปซะทุกด้านจริงๆ ถ้าหากตัวเองหย่าร้างกับหม่าหลันได้จริงๆ แล้วมาอยู่กับเธอ งั้นก็เหมือนได้ออกมาจากนรกขุมสิบแปด ขึ้นไปอยู่บนสวรรค์เลย”

แม้แต่เย่เฉินเองก็อดไม่ได้ที่จะจินตนาการ ถ้าหากพ่อตาได้อยู่กับหานเหม่ยฉิงขึ้นมาจริงๆงั้นวันเวลาต่อจากนี้ของตัวเองก็คงสะดวกสบายขึ้นเยอะเลย

แม่ยายอย่างหานเหม่ยฉิงนี้ ยากที่จะหาเจอจริงๆ อีกอย่างเธอก็ทำกับข้าวอร่อยมากเช่นนี้ ถ้าหากเธอกลายมาเป็น “แม่ยายคนที่สอง”ของตัวเอง งั้นต่อไปตัวเองก็ไม่ต้องเข้าครัวแล้ว

เพียงแค่เสียดาย เขาไม่สามารถทำให้หม่าหลันหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยได้

เดี๋ยวพอทานข้าวเสร็จ เขาก็จะต้องไปคุยกับเฉินจื๋อข่าย ดูว่าจะปล่อยหม่าหลันออกมาจากสถานกักขังอย่างไร

……

หลังจากทานข้าวเสร็จ หานเหม่ยฉิงก็เป็นคนเริ่มเก็บกวาดห้องทานอาหารและห้องครัวแล้ว

เย่เฉินรีบร้อนที่จะไปรับช่วงต่อ แต่เธอกลับไม่ให้เย่เฉินเข้ามาแทรกแซง บอกว่าเรื่องในครัว เป็นหน้าที่ที่ผู้หญิงควรทำอยู่แล้ว