ตอนที่ 8 เตือนหลายครั้งแล้ว

คำเตือน: มีฉากรุนแรงไม่เหมาะสม

บ้าน

พรึบ!

"อ๊ะ" ตัวมิลินถูกจับเหวี่ยงลงโซฟาในห้องนอนจนร่างของเธอไปกระแทกเข้ากับขอบโซฟาอย่างแรง มือเล็กเลื่อนขึ้นไปกุมท้องตัวเองเอาไว้เมื่อรู้สึกจุก

"เจ็บเหรอ" พร้อมกับก้าวเข้าหาอย่างช้า ๆ น้ำเสียงเยือกเย็น แววตาเรียบนิ่งบวกกับท่าทางน่ากลัวของนำทัพทำให้มิลินขยับตัวถอยห่างออกไปเรื่อย ๆ เสียงที่จะพูดแทบไม่มีเพราะกำลังจุก เขาไม่มีทีท่าว่าจะเบามือกับเธอเลยสักครั้ง ตั้งแต่ขึ้นรถมากระทั่งถึงบ้านนำทัพก็เอาแต่ฉุดกระชากลากเธอมาจนถึงห้องนอน

"ละ..ลินกลัว อึก~ จะขังลินหรือให้ลินอดข้าวลินก็ยอม ได้โปรดอย่าทำลินเลยนะ"

"เธอจะกลัวทำไมมิลิน เพราะยังไงซะเธอก็ต้องมานอนให้ฉันกระแทกอยู่ดี" คิดว่าเขาจะเห็นใจกับคำร้องขอน่าสมเพชพวกนั้นเหรอ ฝันอยู่หรือไง

"ฮื่ออ" คำพูดของเธอไม่ได้เข้าไปอยู่ในโสตประสาทของอีกคนเลยแม่แต่น้อย นำทัพยังคงขยับก้าวเข้าหาหญิงสาวเรื่อย ๆ เขามองท่าทีหวาดหวั่นของเธอพลางกระตุกยิ้มชอบใจ

"อะไรกันมิลิน ฉันยังไม่ได้สนุกกับเธอเลยนะ" ย่อตัวนั่งลงตรงหน้า

"อยะ อย่าทำลิน กลัวละ..แล้ว อึก!" อยู่ ๆ อาการแน่นหน้าอกของเธอก็กลับมาเล่นงานอีกครั้ง หญิงสาวหอบหายใจอย่างยากลำบาก เธอพยายามจะเอ่ยเป็นคำพูดแต่ก็เหมือนจะไม่เป็นผล ยิ่งเขาเข้าใกล้มากเท่าไหร่ ใจเธอยิ่งสั่นมากเท่านั้น เหมือนกับว่าจะหยุดเต้นเอาให้ได้

"ทำไมต้องทำเหมือนกลัวฉันขนาดนั้น จำหน้าผัวตัวเองไม่ได้เหรอ หรือจำได้แค่ผู้ชายคนอื่น" มีดเล่มเล็กถูกดึงออกมาพร้อมกับหันปลายมีด ไปทางหญิงสาว นำทัพคว้าหมับเข้าที่ขาเล็กก่อนจะออกแรงดึงให้ตัวเธอเข้ามาใกล้มากขึ้น เขาใช้มืออีกข้างเอื้อมไปดึงมือเล็กขึ้นมา

"ละ ลินไม่เอา!" เธอเผลอตวาดเสียงใส่เขาไป ภาพเหตุการณ์ในอดีตย้อนกลับมาเล่นงานทำให้หญิงสาวร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ฉึก!

"..หึ~" ปลายมีดแหลมวางลงบนปลายนิ้วก่อนจะกดลงแล้วกรีดให้เป็นแผล เลือดสีแดงสดไหลออกมาตามรอยแผลเป็น ใบหน้าดูดีแสยะยิ้มพอใจเมื่อเห็นเลือด เขาวางมีดลงบนโต๊ะกระจกใสแล้วส่งยิ้มไปให้หญิงสาวที่กำลังร้องไห้ตัวสั่นเพราะกลัว

"เลือดออกหมดแล้ว..หึหึ" พร้อมกับดึงนิ้วหญิงสาวขึ้นมาดูดเลือด นำทัพช้อนตามองคนตัวเล็กที่หลับตาปี๋ไม่กล้ามองเขาที่กำลังดูดเลือดออกจากนิ้วให้เธอ

"อึก~" เจ็บ..สิ่งที่หญิงสาวร้องบอกอยู่ในใจ

"ลินกลัว ฮื่อ!!"

"ตอนอยู่กับมันหน้าฉันลอยมาบ้างไหม" เลิกคิ้วมองหน้าถาม

"เธอเองก็รู้ว่าฉันไม่ชอบแต่ทำไมยังทำล่ะ" พูดพลางใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มด้วยความหงุดหงิด

"ฉันไม่ได้ใจดีขนาดนั้นนะมิลิน~" ฝ่ามือหยาบเลื่อนไปเกลี่ยแก้มเนียนเบา ๆ การกระทำของเขาไม่ได้น่าดีใจเลยสักนิด กลับดูน่ากลัวเสียมากกว่า