ลูกกระต่ายที่หายไป

แม้จะโกรธที่เขาดูถูกนางแต่ก็ ช่างเถอะอย่างไรก็ไม่เจอกันอีกแล้ว พรุ่งนี้เตรียมขนของออกจากเมืองผิงอันดีกว่า คืนนี้จะไปนอนโรงเตี้ยมพร้อมกับเดินลงมาด้านล่าง

"ท่านลุงท่านมาทำอะไรที่ร้านของมารดาข้ากัน นี่คือสินเดิมท่านแม่ข้าสกุลฟ่านของท่านต้องหน้าหนาเพียงใดหรือจึงอยากได้ของสะใภ้เหมือนผีอดอยากเช่นนี้"

"นี่หลิงหลิง เจ้าทำร้านก็ขาดทุนมิสู้ให้ลุงไปเจรจากับฟางเหยียนให้เขาช่วยเจ้ารับซื้อร้านต่ออีกทั้งแบบเสื้อที่เจ้าออกแบบเขาบอกว่าจะจ่ายเจ้าสามร้อยตำลึงต่อภาพเชียวนะ"

"อ้อ คงไม่ได้หรอก ข้าขายร้านให้ถังฮ่าวหรานคุณชายน้อยสกุลถังไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ส่วนแบบเสื้อนั้นก็ขายให้เขาไปแล้วเช่นกัน ท่านลุงต้องมาเสียเที่ยวแล้วกลับดีนะเจ้าคะ ข้าไม่ส่ง"

ฟ่านเจ๋อถึงกับหน้าดำเป็นก้นหม้อ ใครๆ ก็รู้ว่าสกุลเยี่ยเกรงกลัวสกุลถัง นางขายไปแล้วจะไปเอาคืนเช่นไรเล่า นังเด็กน่าตายนี่ช่างชาติชั่วจริง จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อจากไป

"น้องหว่านถิง สมบัติข้าไม่มีสิ่งใดมากนัก มีเพียงของไม่กี่ชิ้นข้าจะเรียกคนมาเก็บแล้วจ้างคนรับจ้างไปส่ง พวกเราไปพักโรงเตี้ยมคืนนึงเถอะพรุ่งนี้บ่ายๆ ค่อยออกเดินทาง"

"คืนนี้ท่านไม่ค้างที่ร้านหรือเจ้าคะ พี่หลิงหลิงข้าไม่รู้ว่าท่านทุกข์ใจอันใด แต่ลุงของท่านไม่ใช่คนดีไปตั้งรกรากที่อื่นน่าจะดีกว่า ข้าเองก็ถูกบ้านสามีขับไล่เพราะสามีแต่งภรรยาใหม่เข้ามาจึงยอมเดินทางไกลหลายพันลี้เพื่อมาตั้งรกรากที่บ้านมารดาเช่นกัน หากว่าท่านไม่อยากค้าขายเจอหน้าผู้คนมิสู้ไปทำไร่ทำสวนกับข้าที่หมู่บ้านเสวียนหยางดีหรือไม่"

"อืมก็ดี งั้นข้าเก็บของก่อนนะจะไปจ้างคนของของด้วย จากที่นี่เดินทางไปตำบลซานซานแค่สามวัน แต่หากมีข้าวของไปด้วยคงประมาณเกือบแปดวัน"

"พรุ่งนี้เราเดินทางก่อน ให้พวกเขาตามไปทีหลัง ท่านไปหาบ้านอยู่หรือหาหน้าร้านแห่งใหม่เอาไว้ พอข้าวของเดินทางไปถึงจะได้ไม่เร่วร้อนเกินไปนักดีไหมเจ้าคะ"

เมื่อพูดคุยกันจบฟ่านหลิงหลิงก็เก็บข้าวของจนหมด จากนั้นก็ว่าจ้างคนขนของพวกเขาบอกว่าจะลงมือจนตอนนี้เลย ให้พวกนางไปรอที่ตำบลซานซานก่อนก็ได้

เนื่องจากเป็นกลุ่มคนรับจ้างที่รู้จักมานานอีกทั้งมีชื่อเสียงเรื่องความซื่อสัตย์ฟ่านหลิงหลิงจึงตกลงทันที โจวหว่านถิงเห็นว่ายังไม่มืดจึงเดินทางเลย สองชั่วยามต่อมาก็เข้าสู่หมู่บ้านเหยียนสุ่ย จากนั้นก็พักแรมกันที่นี่ โรงเตี้ยมค่อนข้างเล็กแต่สะอาด

ทางด้านถังฮ่าวหรานที่เสร็จจากงานที่บิดาสั่งแล้วก็ตรงมาหาคนที่เขาเพิ่งเอาเปรียบไปเมื่อตอนสายวันนี้ แต่เมื่อมาถึงร้านกลับว่างเปล่า ในร้านเหลือเพียงม้วนผ้าที่เป็นสินค้า คนไม่อยู่แล้วเขาหาทั่วทุกโรงเตี้ยมก็ไม่เจอนาง

"ฟ่านหลิงหลิงเจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก อย่าให้เจอนะแม่ตัวดีข้าจะกดเจ้าให้จมเตียงเลย"

ถังฮ่าวหรานโมโหอย่างมากกล้าหนีเขาหรือ จนถังจงเดินเข้ามารายงาร