บทที่ 138

‘ระหว่างทาง ส่งสืบแล้ว’

เซียวชิงเฟิงอ่านถ้อยคำบนกระดาษแผ่นเล็กซ้ำไปซ้ำมา มองน้ำหมึกบนกระดาษด้วยความแปลกใจ แต่ก็จนใจที่จะคิดสิ่งใดเพิ่มเติม เพราะสิ่งใดที่เกี่ยวพันกับพระชายาของเขา ล้วนแต่ไม่ปกติทั้งสิ้น

ทั้งความคิดความอ่าน คำพูดคำจา สิ่งของ จนบัดนี้รวมถึงสหายคนใหม่อย่างหลี่ชิงหงอีกด้วย

เมื่อความคิดของเขาลอยไปไกลตามความคิดถึง เสียงนกพิราบที่อยู่ในมือของหยางเซิงร้องขึ้นแผ่วเบา จึงเป็นการดึงเซียวชิงเฟิงให้กลับมาสนใจสิ่งตรงหน้าได้

“ข่าวจากพระชายา ข้าวมีการสับเปลี่ยนระหว่างทาง” เสียงของเซียวชิงเฟิงเรียบนิ่งจนไม่อาจคาดเดาความรู้สึกได้

หยางเซิง “...”

ท่านอ๋อง กระหม่อมมิได้อยากรู้ประโยคแรก...

“แล้ว... ท่านอ๋องจะให้พวกกระหม่อมทำอย่างไรต่อดีพ่ะย่ะค่ะ?”

ข้าวหนึ่งพันเกวียน เมืองหลงชวน เมืองชางหลิน

เสี่ยวเยี่ยนส่งคนไปสืบที่สองเมืองนั่นให้แล้ว อีกไม่นานคงได้ข่าวคราว ส่วนข้าวหนึ่งพันเกวียน ย่อมไม่อาจสับเปลี่ยนระหว่างทางได้โดยง่าย หากจะสับเปลี่ยน ต้องมีการเตรียมพร้อมเป็นอย่างมาก

ทั้งข้าวเก่าและข้าวใหม่อย่างละหนึ่งพันเกวียน นั่นมิใช่จำนวนน้อย ๆ อีกทั้งยังใช้ระยะเวลาเพียงแค่สองคืนเท่านั้นอีก...

แต่ต่อให้วางแผนดีเพียงใด ย่อมต้องทิ้งร่องรอยไว้เสมอ

มิมีกำแพงใดที่สายลมไม่อาจแทรกผ่านไปได้...

ขอเพียงให้เขาได้เจอช่องโหว่รูเล็ก ๆ เพียงเท่านั้น