บทที่ 161

โดยที่เจ้าเมืองซีเหยาและรองแม่ทัพหลิวจะออกไปรับหน้ากับประชาชนเอง ปิดกั้นข่าวสารต่าง ๆ จากภายนอก กักขังฉีอ๋องไว้ในจวนเจ้าเมืองราวกับนกน้อยในกรงทอง เพื่อยื้อเวลาให้แก่หมิงอ๋องที่อยู่ในเมืองหลวงเดินทางมาถึง

เมื่อชาวเมืองเกิดการประท้วงไม่พอใจฉีอ๋อง เจ้าเมืองซีเหยาก็จะรีบส่งม้าเร็วไปทูลรายงานความที่เกิดขึ้นต่อฮ่องเต้เจิ้นหลงที่เมืองหลวง เพื่อขอความช่วยเหลือ เมื่อฝ่าบาทได้ทอดพระเนตรเห็นฎีกานี้ ย่อมไม่พอพระทัยในตัวฉีอ๋องอย่างแน่นอน

งานง่าย ๆ เฉกเช่นการแจกจ่ายเสบียงบรรเทาทุกข์ภัยพิบัติ เหตุใดจึงยังไม่สามารถทำให้ชาวบ้านพอใจได้ ไร้ความสามารถในการควบคุมสถานการณ์ แล้วจะครอบครองตำแหน่งรัชทายาทได้อย่างไร?

และที่สำคัญ เหตุใดข้าวใหม่จากคลังหลวงจึงกลายเป็นข้าเก่าขึ้นราได้? เกิดการทุจริตยักยอกข้าวหลวงใช่หรือไม่?

ในขณะเดียวกัน ทางราชสำนัก หมิงอ๋องที่เริ่มหายประชวรอย่างพอดี จึงขันอาสาเดินทางมาเมืองซีเหยา และยังทูลขอเสบียงเพิ่มอีกห้าร้อยเกวียน เพื่อปลอบขวัญชาวเมืองซีเหยาแทนพระราชบิดา

แม้ว่าร่างกายจะยังไม่หายดี แต่ความจริงใจและความรักในราษฎรนั้น ย่อมกลายเป็นที่ประจักษ์ในราชสำนัก สร้างชื่อเสียงอันดีงามให้แก่หมิงอ๋องได้เป็นอย่างดี

ฮ่องเต้เจิ้นหลงย่อมเห็นสมควร ซวี่หูปู้ซ่างซูรับพระราชโองการจัดตั้งขบวนเสบียงใหม่อีกครั้ง โดยเพิ่มจำนวนเป็นหนึ่งพันห้าเกวียนตามที่หมิงอ๋องทูลขอ อีกทั้งยังรับสั่งให้หมิงอ๋องจับฉีอ๋อง โอรสผู้ไม่ได้ความกลับเมืองหลวง เพื่อมารับโทษอีกด้วย!!

หมิงอ๋องและซวี่เฉาร่วมกันวางแผนอย่างรอบคอบและรัดกุมที่สุด พร้อมทั้งชักนำเจ้าเมืองทั้งสามและรองแม่ทัพหลิวเข้าร่วมแผนการ โดยเสนอผลประโยชน์ที่พวกเขาจะได้รับ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินเงินทอง ข้าวใหม่ที่เติมเต็มคลังเสบียง และได้เป็นพรรคพวกฝ่ายเดียวกับว่าที่รัชทายาท

ฮ่องเต้เจิ้นหลงมีพระราชโอรสและพระราชธิดามากมาย สำหรับฮองเฮาคู่พระบารมีนั้นก็ให้ประสูติเพียงพระราชธิดาสามพระองค์เท่านั้น จึงหมดโอกาสที่จะแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทไปอย่างสิ้นเชิง