บทที่ 179

คำว่า แม่ทัพหน้ากากเหล็ก สร้างความตื่นตะลึงให้แก่ทุกคนในท้องพระโรงเป็นอย่างมาก เสียงฮือฮาเกิดขึ้นในทันใด ทำลายบรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่ไปเสียสิ้น

ขุนนางและแม่ทัพหลายนายหันมาถกเถียงกัน จนเกิดเสียงที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ

ทุกคนรับรู้ถึงฝีมือของแม่ทัพหน้ากากเหล็กเป็นอย่างดี แม่ทัพไร้พ่ายของแคว้นต้าเซี่ย ที่เข้ามาปกป้องเมืองหลวงในยามวิกฤติ วินาทีที่ข้าศึกกำลังจะประชิดทำลายประตูเมืองหลวง

กองทัพเงาพยัคฆ์ก็โผล่มาจากทางด้านหลังบุกทะลวง ใช้ปลายดาบปลายทวนและลูกธนูถล่มจนทัพข้าศึกล้มไม่เป็นกระบวน จนต้องถอยทัพกลับไปเข้าสู่แคว้นของตนเอง

สองแคว้นต่างยินยอมสงบศึกและส่งเครื่องบรรณาการมาตลอดหลายปีนี้ กล่าวได้ว่า แม่ทัพหน้ากากเหล็กคือเทพเซียนในสงครามรบของแคว้นต้าเซี่ยอย่างแท้จริง!!

ยังมิพักต้องกล่าวถึงกองทัพเงาพยัคฆ์ที่เกรียงไกร เกราะสีนิลทะมึนที่อาบชโลมด้วยหยาดโลหิตของตนเองและข้าศึก บรรยากาศน่าเกรงขามที่เพียงย่างกรายเข้าไปใกล้ก็พาให้แข้งขาอ่อน

กองทัพของหมิงอ๋องแปดหมื่นนายนั้น ล้วนมิใช่คู่ต่อกร!!

หากเปรียบเทียบกันแล้ว มิต่างจากพยัคฆ์ร้ายโตเต็มวัยกับลูกแมวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลก

แต่หลังจากเสร็จศึกสงครามในแดนเหนือ แม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์ก็ได้หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย มีเพียงฝ่าบาทเท่านั้นที่สามารถเรียกใช้งานได้

ครั้งหนึ่งที่แคว้นต้าถังหลงนึกว่า แม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์ดับสูญไปแล้ว จึงเตรียมจัดทัพบุกแคว้นอีกครา เพียงแค่ล้ำเส้นเขตแดนของแคว้นต้าเซี่ย

แม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์ก็โผล่ออกมาจากเนินเขาราวกับภูตผีปีศาจ เพียงเกาทัณฑ์เดียวของแม่ทัพหน้ากากเหล็กที่สามารถยิงได้ไกลถึงสองร้อยจั้ง ก็สามารถหักโค่นธงแม่ทัพของแคว้นศัตรูได้ภายในดอกเดียว เพราะโดยปกติ พลธนูมักจะยิงธนูได้ไกลเพียงหนึ่งร้อยถึงหนึ่งร้อยห้าสิบจั้งเท่านั้น