บทที่ 50

ทำเอาใบหน้าของฉินเจียวเยี่ยนแดงก่ำด้วยความเขินอาย ยิ่งนึกถึงฉากร่วมอภิรมย์อันดุเดือดที่ผ่านมา ก็แทบจะทำให้นางต้องหาช่องมุดดินหนี

ตาบ้าเอ๊ย มาทำให้หัวใจนางหวั่นไหวเสียแล้ว

ทำเช่นนี้แล้ว นางยังจะกล้าคิดยกเขาให้ฉินเยี่ยนฟางตามบทละครได้อย่างไร!?

“อิ่มแล้วหรือเจ้าคะ? คุณหนู” ชุนหลิ่วรับชามคืนกลับมา “ท่านอ๋องกำชับว่า ให้คุณหนูทานมาก ๆ หน่อยนะเจ้าคะ”

นี่ เขาถึงขั้นมาสั่งสาวใช้คนสนิทของนางแล้วอย่างนั้นรึ?

ชุนเถา “นั่นสิเจ้าคะ เพียงคืนเดียว ดูคุณหนูจะซูบลงนะเจ้าคะ”

ฉินเจียวเยี่ยนได้แต่นึกขบเขี้ยวในใจ

ข้าตั้งใจไปนวดให้ท่านผ่อนคลาย แต่ดูเหมือนว่า ท่านจะนวดข้าจนข้าซูบผอมเลยนะ

ชุนหลิ่ว “แล้วท่านอ๋องก็แจ้งว่า ตอนนี้ ท่านกำลังปรับปรุงห้องนวดให้คุณหนูที่หอไป่ฮวาอยู่ คาดว่าจะเสร็จภายในหนึ่งเดือนนี้ จึงอยากให้คุณหนูเตรียมน้ำมันนวดไว้เลยเจ้าค่ะ”

เสียงสองสาวใช้รายงานข้อมูลจากเซียวชิงเฟิงเจื้อยแจ้ว จนฉินเจียวเยี่ยนเกิดความสงสัยว่า เซียวชิงเฟิงใช้เวลาในการมาส่งนางนานเพียงใดกัน ถึงได้มีคำสั่งต่าง ๆ มากมายถึงเพียงนี้

“แลดูแล้ว ท่านอ๋องเป็นห่วงคุณหนูมากเลยนะเจ้าคะ” ชุนเถากล่าวขึ้น ประคองร่างฉินเจียวเยี่ยนให้นั่งพักผ่อนอยู่บนเตียง เริ่มนวดแขนและขาให้เจ้านายอย่างเอาใจใส่

“อย่างไรเสีย ช่วงนี้ คุณหนูก็พักผ่อนอยู่ที่เรือนตามที่หมอหลวงแนะนำเถิดเจ้าค่ะ” ชุนหลิ่วยกถาดอาหารออกไปเก็บ แล้วกลับมาพร้อมถ้วยยา “เรื่องน้ำมันนวด ให้ข้าและชุนเถาจัดการเองนะเจ้าคะ”

“อื้อ” ฉินเจียวเยี่ยนรับถ้วยยามายกดื่มอย่างเคยชิน “เช่นนั้นก็ฝากพวกเจ้าด้วยแล้วกัน”

ชุนหลิ่วตบอกสร้างความมั่นใจ “คุณหนูรอชมผลงานของพวกเราได้เลยเจ้าค่ะ”

ตลอดสองสามวันนั้น ฉินเจียวเยี่ยนพักผ่อนอยู่แต่ในเรือนอย่างว่าง่าย มีบางวันที่หลินซื่อซื้อขนมอร่อย แวะเข้ามาเยี่ยมเยียน แล้วเล่าข่าวคราวต่าง ๆ ในจวนให้นางฟัง

แต่โดยส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องแม่สื่อของบรรดาซื่อจื่อทั้งหลายที่ส่งมาทาบทามฉินเยี่ยนฟางทั้งสิ้น แต่ก็ยังไม่มีซื่อจื่อของจวนใด มีบรรดาศักดิ์สูงกว่าเฟิงอ๋องเลยสักราย