บทที่ 54

เฟิงอ๋องเสด็จ!!

จบกัน!!

สองสามีภรรยาจวนโหวถึงกับทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ รู้สึกหมดเรี่ยวแรงที่จะออกไปต้อนรับ

“ท่านอ๋องต้องเสด็จมาเอาความกับจวนเราแน่ ๆ ” ซ่านเต๋อโหวตัดพ้อ แล้วหันมามองหน้าฉินเจียวเยี่ยนอย่างขุ่นเคือง “เพราะเจ้าจริง ๆ เลยเชียว หากเจ้าไปไม่หาท่านอ๋องจนเกิดข่าวลือขึ้นมาเช่นนั้น จวนของเราคงไม่ต้องเป็นเช่นนี้”

“ท่านพ่อ โปรดใจเย็นก่อนเถิดเจ้าค่ะ” ฉินเจียวเยี่ยนกล่อม “เรายังไม่ทราบเลยว่า ท่านอ๋องเสด็จมาด้วยเหตุอันใด?”

“ท่านพี่ โทษฐานสร้างความเสื่อมเสียให้แก่ราชวงศ์ ต้องโดนโทษทัณฑ์ใดหรือเจ้าคะ?” หลินซื่อถามเสียงสะอึกสะอื้น หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา

ฉินเจียวเยี่ยนกลอกตามองบนไปหนึ่งที

เมื่อครู่ ข้าเพิ่งชื่นชมพวกท่านไปเองนะ ว่า มีเหตุมีผล ไม่ด่วนตัดสินใจ

เหตุใดเพียงท่านอ๋องเสด็จมา เหตุและผลของพวกท่านก็หนีกระเจิงกันหมดแล้วเล่า?

“ท่านแม่...” ฉินเจียวเยี่ยนลากเสียง “หากพวกท่านไม่มั่นใจ เดี๋ยวข้าออกไปต้อนรับท่านอ๋องเองก็ได้เจ้าค่ะ”

ฉินเจียวเยี่ยนลุกขึ้นยืน โดยมีชุนเถาช่วยประคอง

“เอ่อ ท่านโหวขอรับ ทะ” ถังจงกำลังจะเอ่ย

“ท่านพ่อ ท่านแม่” ฉินเยี่ยนฟางเอ่ยขึ้นขัดจังหวะ “ข้าว่า ก่อนจะออกไปพบท่านอ๋อง เราควรตัดสินใจแก้ปัญหาในเบื้องต้นก่อนดีกว่าเจ้าค่ะ”

ซ่านเต๋อโหวหันไปถามบุตรสาวคนโตด้วยความสนใจ “อย่างไรรึ? ฟางเอ๋อร์”