บทที่ 55

ซ่านเต๋อโหวและหลินซื่อ “หา!!”

ฉินเจียวเยี่ยน อืม พูดเก่งใช้ได้...

“จะ เจ้า หมายความว่า ...” ซ่านเต๋อโหวถามตะกุกตะกัก

“ท่านพ่อลองตรองดูเถิด ในเมืองหลวง ย่อมทราบกันดีแล้วว่า เฟิงอ๋องเสด็จมาสู่ขอบุตรสาวจวนซ่านเต๋อโหวด้วยพระองค์เอง นั่นย่อมหมายความว่า ท่านมีใจผูกสมัครรักใคร่มากเพียงใด การเกิดข่าวลือขึ้นมาเช่นนี้ ย่อมเป็นการหักหน้าท่านอย่างแน่นอน”

“หากท่านอ๋องไม่พอใจ แล้วเกิดยกเลิกการสู่ขอ ไม่เพียงแต่จวนเราเท่านั้น ท่านอ๋องเองก็จะยิ่งเสียหน้าไปด้วย ดังนั้น ข้าว่า อย่างไรการสู่ขอในครั้งนี้ก็จะต้องเกิดขึ้น”

“ดังนั้น หากท่านอ๋องขอยกเลิก ข้าคิดว่า ท่านพ่อลองขอเปลี่ยนตัวเจ้าสาวจากเยี่ยนเอ๋อร์ที่ทำให้เกิดข่าวลือในทางมิดี มาเป็นลูกที่มีความดีความชอบ จนได้รับพระราชโองการแต่งตั้งให้เป็นท่านหญิงหมิ่นแทน เช่นนี้ไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ?”

ซ่านเต๋อโหวนิ่งไปอย่างใช้ความคิด ขณะเดียวกับหลินซื่อที่นิ่งไปด้วยความเสียใจว่า วาสนาด้ายแดงของบุตรสาวตนกำลังจะตกเป็นของคนอื่น

ส่วนฉินเจียวเยี่ยนกำลังเคลิ้มไปกับความคิดเลื่อนเปื้อนของพี่สาว จนอยากจะปรบมือให้ดัง ๆ

สรุปที่พูดมาตั้งนาน ก็คือ ต้องการให้ท่านพ่อเปลี่ยนตัวเจ้าสาวให้เป็นตนเองก็เท่านั้น

เฮอะ ๆ ท่านอ๋องคงยอมหรอก...