บทที่ 12

อาหารเย็นที่เสิร์ฟในตระกูล ศรีอมรรัตนนั้นหรูหรายิ่งกว่าอาหารเช้า มิลาจับมือญาสุมินทร์ พร้อมกับพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น เธอเล่าถึงการเดินทางไปยังเขาราชาในช่วงบ่ายเพื่อตอบแทนพระเกจิที่ให้พร

ไททัส นั่งฟังอยู่ข้างๆ ขณะที่ทิพย์มณี ศรีอมรรัตนก็บ่นว่าพี่ชายของเธอเป็นคนน่ารำคาญ ต้องให้คนไปเชิญลงมาทานอาหารที่ชั้นล่างหลายครั้งต่อวัน

"แท็บๆๆๆ" เสียงฝีเท้าหนักแน่นเดินใกล้เข้ามา ญาสุมินทร์ ธารธาราหันไปมอง เห็นเศรษฐเสถียรเดินมาที่โต๊ะอย่างไร้อารมณ์ เห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จเพราะเธอได้กลิ่นมิ้นต์จากตัวเขา

"ทานข้าวกันเถอะ"

มิลาแตะหลังมือญาสุมินทร์ แล้วสั่งคนใช้ที่อยู่ข้างๆ เธอว่า "เสิร์ฟซุปที่เราปรุงให้คุณญาสุมินทร์ด้วย"

สาวใช้รีบเสิร์ฟซุปหนึ่งถ้วยให้ญาสุมินทร์ด้วยความยินดี ญาสุมินทร์ขอบคุณมิลาด้วยรอยยิ้ม

"ดื่มตอนที่ยังร้อนนี่แหละ วันนี้หนูเหนื่อยมาท้งวันแล้วนะลูก"

เศรษฐเสถียรพึมพำ “สอนหนังสือจะเหนื่อยสักแค่ไหนกัน ก็แค่พูดทั้งวัน”

ไททัสเลิกคิ้วมองลูกชายแล้วถามว่า "แกคิดว่าการเป็นครูมันง่ายนักเหรอ ถ้าไม่เคยเป็นครูแกก็ไม่มีสิทธิ์มาพูดแบบนี้"

"นั่นน่ะสิ พี่ญาสุมินทร์ต้องสอนนักเรียนที่อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ แค่คิดก็รู้สึกได้แล้วว่ามันเป็นงานที่ยากลำบาก" ทิพย์มณีร้องจ๊าก เป็นกองหนุนให้บิดา

เศรษฐเสถียรส่งสายตาคมกริบให้ทิพย์มณี เธอรู้จักพี่ชายของเธอดี เธอจึงสงบปากสงบคำในทันใด

“อย่าไปถือสาในสิ่งที่เขาพูดเลย เขาก็แค่อิจฉาที่เห็นเราดีกับหนู” มิลาเตือนบุตรชายทางสายตา

“คุณแม่คะ อาทิตย์นี้เราสองคนจะไปเยี่ยมครอบครัวหนูกันค่ะ”

ญาสุมินทร์มองตามิลา แล้วประกาศอย่างจริงจัง

"เธอสองคน?"

มิลาพูดตะกุกตะกัก ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เธอได้ยินนั้นจริงหรือไม่

“ใช่ค่ะ เราสองคน” ญาสุมินทร์ตอบ

“โอ้มายก๊อด! เรื่องจริงหรือนี่ พี่ชาย พี่กำลังจะไปเยี่ยมครอบครัวพี่ญาสุมินทร์กับพี่ญาสุมินทร์เหรอคะ”

ทิพย์มณีร้องเสียงแหลม ตื่นเต้นจนเธอลืมสายตาพิฆาตที่พี่ชายส่งให้เธอเมื่อครู่

เศรษฐเสถียรไม่ได้พูดอะไร สำหรับคนในครอบครัวที่รู้จักเขาดี ก็จะรู้ว่าถ้าเขาเงียบ แสดงว่าเขายอมรับในสิ่งนั้น ไม่จำเป็นต้องพูดอีก ครอบครัวศรีอมรต่างพากันยินดีปรีดา ซึ่งแน่นอนว่าไม่รวมเศรษฐเสถียร

การไปเยี่ยมครอบครัวของญาสุมินทร์นั้นไม่ใช่เรื่องแย่ แต่เขาก็ไม่พอใจ สิ่งที่เศรษฐเสถียรรับไม่ได้มากที่สุดก็คือการที่เขาตกหลุมพรางของญาสุมินทร์

หลังอาหารค่ำ ไททัสกวักมือเรียกลูกชายเข้าไปในห้องหนังสือ ทิพย์มณีรอให้พี่ชายของเธอลุกออกจากโต๊ะอาหารไปก่อน แล้วเธอก็คว้าแขนมารดาเอาไว้พูดว่า "คุณแม่คะ พี่ญาสุมินทร์นี่สุดยอดไปเลยนะคะ"