บทที่ 2

"ก็ดี ดีละ"

ดารณีรู้สึกโล่งใจ เธอจึงพาญาสุมินทร์ไปแปลงโฉมในห้องนอนของเธอ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ญาสุมินทร์ กลับมาพร้อมกับรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างน่าทึ่ง ดูสง่างามอย่างยิ่ง

"ถ้าทำไม่สำเร็จก็จะไม่เป็นที่ยอมรับ จำไว้ว่าเธอจะต้องไม่ยอมแพ้จนกว่าจะทำสำเร็จ!" ดารณีพูดเตือนญาสุมินทร์ขึ้นมาอย่างเร่งรีบ

ญาสุมินทร์ตอบรับแบบไม่ทันตั้งตัว จากนั้นก็ขึ้นรถเพื่อมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ของตระกูลศรีอมรรัตน

คฤหาสน์หลังนี้ดูหรูหราด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว มีขนาดใหญ่โตมโหฬารและใช้พื้นที่มากกว่า 1,000 ตารางเมตร

มีรถเข้าออกประตูหน้านับไม่ถ้วน

แม้ว่าเศรษฐเสถียรจะขึ้นชื่อเรื่องความแข็งกระด้างและเลือดเย็น แต่รางวัลเงินสดที่ได้จากการแต่งงานนั้นมีมูลค่าถึง 540 ล้านบาท พ่วงด้วยฐานะลูกสะใภ้ตระกูลศรีอมรรัตน แค่นี้ก็เพียงพอที่จะดึงดูดผู้คนเข้าร่วมงานจำนวนมาก

และญาสุมินทร์ก็คือหนึ่งในนั้น

ญาสุมินทร์รายงานตัวและจุดประสงค์ในการมาแก่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย จากนั้นเจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดเลี้ยงก็พาเธอไปรอในห้องซึ่งมีหญิงสาวหลายคนรออยู่ก่อนแล้ว

“การประชุมอย่างเป็นทางการใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว ขอให้ทุกท่านโปรดเตรียมตัวให้พร้อม หลังจากการคัดเลือกก็อย่าเพิ่งรีบกลับ เพราะคุณหญิงมิลามีความประสงค์อยากจะเลี้ยงอาหารกลางวันทุกท่าน ไม่ว่าคุณจะได้รับการคัดเลือกหรือไม่ก็ตาม "

หลังจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดเลี้ยงสรุปตารางการจัดงานของเขาแล้ว จึงหยิบรายชื่อผู้ลงทะเบียนขึ้นมาอ่าน "คุณสุธีรา โอวาทนันต์ เชิญตามผมมาครับ"

เด็กสาวหน้าหวานลุกขึ้นและถูกพาไปที่ห้องรับแขก

เธอเดินเร็วมาก ดูเหมือนเธอจะตื่นเต้นมาก

ผ่านไปสิบนาที เธอกลับมาพร้อมกับใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเครื่องสำอางเพราะน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

หญิงสาวคนหนึ่งถามเธอว่า "สุธีรา คุณเศรษฐเสถียรทำอะไรเธอ"

สุธีราเหลือบมองหญิงสาว แล้วคว้ากระเป๋าวิ่งหนีไปด้วยความพ่ายแพ้

หญิงสาวต่างพากันถอนหายใจ

ไม่นานนัก เหล่าหญิงสาวก็ถูกพาตัวไปมากขึ้นเรื่อยๆ ในเวลาไล่เลี่ยกัน แต่พวกเธอทั้งหมดกลับมาทั้งน้ำตา

เสียงซุบซิบและบ่นพึมพำเริ่มดังขึ้นในห้องนั่งรอ

ญาสุมินทร์ที่มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างใจเย็นรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความถึงโย่ง คนขับรถประจำตระกูลของเธอ

ไม่นานนัก โย่งก็นำถุงพลาสติกใบเล็กๆ มาให้เธอ เธอจึงนำถุงนั้นไปที่ห้องรับแขก