บทที่ 44 ข่าว

มันเป็นเต็นท์ขนาดใหญ่และคืนนี้ทุกคนจะต้องเบียดเสียดกันทั้งคืน

ซูจิ่วเย่ว์เข้าใจทันที ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนๆ หนึ่งถึงเรียกเก็บเงินก้อนโตถึงห้า ตำลึงนี้อาจจุคนได้สามสิบหรือสี่สิบคน

เมื่อเห็นว่ามีคนมากมายหลิวซุ่ยฮวาก็รู้สึกโล่งใจ แน่นอน แม่สามีและลูกสะใภ้ควรระมัดระวังให้มากขึ้นเมื่อพวกเขาอยู่ข้างนอก

เธอหยิบถุงเงินออกมา เทเงินทั้งหมดตรงหน้าชายคนนี้ นับเหรียญใหญ่สิบเหรียญแล้วยื่นให้เขา จากนั้นใส่เหรียญทองแดงที่เหลืออีกห้าหรือหกเหรียญกลับเข้าไปในถุงเงิน

เธอหันไปหาซูจิ่วเย่ว์และพูดว่า "พรุ่งนี้เราต้องไปหาพี่ชายคนโตและพี่ชายคนรอง เรามีเงินไม่พอ"

ซูจิ่วเย่ว์รู้ว่าหลิวซุ่ยฮวา ยังมีเงินซ่อนอยู่ในร่างกายของเธอ ตอนนี้เธอทำสิ่งนี้เพียงเพื่อปัดเป่าความคิดผิดๆ ของคนตรงหน้าเธอ และบอกพวกเขาว่าเธอไม่มีเงินมากแล้ว

ซูจิ่วเย่ว์ขมวดคิ้วในเวลาที่เหมาะสม "ท่านแม่ ทำไมเราต้องอยู่ที่นี่ ไม่งั้นพรุ่งนี้เราจะหาพี่ชายคนโตและพี่ชายคนรองไม่ได้ เราจะทำอย่างไร?"

ชายคนนั้นเป็นชาวบ้าน นอกเมืองหยงโจว ชื่อสวี่ฉางเซิงและไม่กี่วันมานี้เขาได้รับเงินจำนวนมากจากการตั้งเต็นท์

"พี่สาว ท่านต้องการมาหาใครใช่ไหม? ท่านกำลังมองหาใครอยู่ ให้ข้าหาช่วยไหม เราอยู่แถวนี้ สะดวกกว่าที่ข้าจะช่วยหามันมากกว่าที่จะไปถามด้วยตัวเอง"

นอกจากนี้เขายังให้แนวคิดกับหลิววุ่ยฮวาไม่ง่ายสำหรับพวกเธอที่จะหาคนในท้องถิ่นเหล่านี้

หากพวกเขาทำธุรกิจที่นี่จริง ๆ ก็ไม่เป็นปัญหาที่พวกเขาอาจจะพบกับต้าเฉิงความเป็นไปได้น้อย แต่ก็ถือเป็นไปได้

"เฮ้! เรามาหาลูกชายสองคนของข้าเมื่อไม่กี่วันก่อนเราปลูกผักในบ้านเมื่อเร็ว ๆ นี้ครอบครัวไม่สามารถเปิดหม้อได้เราจึงขอให้พวกเขานำมาแลกเงิน มาสองสามวันแล้วไม่มีข่าวเลย ข้าหญิงชราเป็นห่วงจึงอยากมาดู"

"ขายผัก?!" สวี่ฉางเซิงคิดอย่างรอบคอบอยู่ครู่หนึ่ง "เป็นความจริงที่ข้าได้พบกับผู้ขายผักสองคน ส่วนใหญ่แล้วสองคนนี้เป็นคนเดียวที่ขายผักในฤดูกาลนี้ และผักยังอยู่ในหม้อ ไม่อย่างนั้นข้าถึง จำได้แม่นเลย”

ดวงตาของหลิวซุ่ยฮวาเป็นประกายเมื่อเขาพูดว่าเขาเคยเห็นมาก่อน "น้องชาย! เจ้าเคยเห็นมันจริงๆเหรอ?"

สวี่ฉางเซิงเงยหน้าขึ้นมองเธอ "ข้าจะโกหกท่านเพื่อเหตุอันใด ข้าเห็นจริงๆ เพิ่งมาที่นี่เมื่อไม่นานมานี้ ก่อนที่พวกเขาจะเข้าเมือง หลายคนถามเกี่ยวกับราคาผัก สองพี่น้องพูดว่า พวกเขาจะขายมันได้ห้าร้อยตำลึง แต่เขาคือลูกชายของท่านหรือ?

“น่าจะใช่แล้วล่ะ ！พวกเขาไปไหนแล้ว ครอบครัวของเรากำลังรอให้พวกเขานำอาหารกลับมากิน!" หลิวซุ่ยฮวาอารมณ์ดีมาก

สวี่ฉางเซิงกล่าวคำยืนยันสองสามคำว่า "พวกเขาเข้ามาในเมืองเมื่อวานนี้ แต่ตอนนี้ข้างในอาจไม่ดีเท่าข้างนอก และของข้างในก็ราคาสูงเสียดฟ้า เพียงแค่ชามเกี๊ยวในมือท่านก็สามารถซื้อข้างนอกห้าเหรียญ แต่ข้างในห้าสิบเหรียญใหญ่"

ซูจิ่วเย่ว์และหลิวซุ่ยฮวามีสีหน้าประหลาดใจเหมือนๆ กัน แม่สามี ลูกสะใภ้มองหน้ากันและพูดอะไรไม่ออก