ตอนที่ 122
บทที่ 122 เขาเป็นลูกชายของผม!
October 28, 2026
บทที่ 122 เขาเป็นลูกชายของผม!
โครม!
ท่านหลงกับคุนหลุนเหมือนถูกฟ้าผ่า ตกใจจนสุดขีด
ท่านหลงนั้นน้ำตาคลอเบ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ทีนี้...........มันจบสิ้นแล้วจริงๆ!
“แก..........”
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินโกรธจนถึงสุดขีด
ไอ้ลูกสวะคนหนึ่ง ก็กล้าทำแบบนี้กับเธอ?
มันช่างเหลวไหลสิ้นดี!
เธอที่ควบคุมอำนาจทั้งหมดของตระกูลเฉิน ฐานะนั้นสูงกว่าทุกอย่าง ต่อให้เป็นหัวหน้าของตระกูลก็ยังต้องเคารพเธอ
ในใจเธอ ต่อให้เฉินตงเป็นลูกของเจ้าบ้านตระกูลเฉิน
ในขณะที่เธอพอใจ ยังพอที่จะเรียกเฉินตงว่าไอ้ลูกสวะ
หากไม่พอใจ เฉินตงนั้นอะไรก็ไม่ใช่?
ลูกสวะก็ยังไม่ใช่เลย!
และแล้ว
เฉินตงก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว เวลานี้ ท่าทางน่าเกรงขาม สายตาที่กดขี่
“ผมเคารพคุณ เพราะคุณเป็นคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉิน หากผมไม่เคารพคุณ ผมก็ไม่ใช่อะไรเลยงั้นเหรอ?”
คำพูดที่สะท้านเหมือนสายฟ้า ทำให้สีหน้าของคุณหญิงใหญ่ตระกูลแดงก่ำ
ด้วยนิสัยของเธอ เวลานี้หัวใจปั่นป่วน ไฟโกรธเต็มทรวง ใบหน้าแดงก่ำ กัดฟันอย่างแน่น
แต่ เฉินตงยังคงไม่ถอยหลัง
ยังคงก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว
“คุณมาถามหาความผิด ผมให้เกียรติคุณ แทงตัวเอง ใช้เลือดเพื่อแลกให้คุณยอมถอยหนึ่งก้าว”
“ผมหวังว่าคุณจะยอมถอยหนึ่งก้าว ไม่ใช่ให้คุณมาบีบบังคับผมทุกก้าว ยังสวด《กษิติครรภโพธิสัตวมูลปณิธานสูตร》บทสวดที่สวดให้คนตายให้กับผม!”
น้ำเสียงราวกับเสียงฟ้าคำราม แม้กระทั่งคนหูหนาวยังได้เยิน
เฉินตงไม่ใช่คนอ่อนแอ และไม่ใช่คนโง่
เมื่อเจอกับคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉิน ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำของเธอ เห็นได้ชัดว่ามาถามหาความผิดโดยไม่ให้พ่อเขารู้ เพื่อจะได้ตบเขาให้ตายคาฝ่ามือ!
เขาสามารถยอมถอย ยอมอดทน ถึงขั้นสามารถที่จะคุกเข่า
แต่จะให้เขารอตาย เขาทำไม่ได้!
ในห้องโถง อากาศจับตัวเป็นก้อนจนหายใจไม่ออก
ชายวัยกลางคนที่มีจอนผมสีขาวขมวดคิ้วจนลึก สายตาที่มองเฉินตงที่ยิ่งอยู่ยิ่งคมเฉียบ
ท่านหลงกับคุนหลุนที่ใบหน้าเศร้าหมอง น้ำตาคลอเบ้า
ใครๆก็รู้ ถังดินปืนนั้นระเบิดแล้ว
ระเบิดโดยสิ้นเชิง!
ใบหน้าคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินดำคล้ำ หายใจหอบอย่างต่อเนื่อง สายตาที่มองเฉินตง อยากที่จะกลืนกินมันลงไปทันที
สถานะและอำนาจของตระกูลเฉิน ทำให้เธอที่ตั้งแต่เข้ามาตระกูลเฉิน ก็อยู่ในที่สูงส่งตลอด เหมือนนั่งอยู่บนเมฆ
ไม่ว่าจะมองใคร ก็เหมือนเทพเจ้าที่มองเห็นสิ่งมีชีวิตทั้งหมดเหมือนกับมด
ชินกับการอยู่ในที่สูง วันนี้จู่ๆก็เจอคนโง่ที่กล้าฉุดเธอลงมาจากที่สูง ทำให้เธอยากที่จะใจเย็น
ทันใดนั้น คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินก็กลับไปนั่งที่เก้าอี้
จ้องมองเฉินตงเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ กัดฟันแล้วกล่าว “หนุ่มน้อย อย่าโอหังให้มันมากนัก!”
ข่มขู่ อย่างเปิดเผย!
แต่เฉินตงกลับหัวเราะออกมา
แล้วก็ก้าวเดินไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว กล่าวอย่างบังอาจ “ไม่โอหัง จะยังเรียกว่าหนุ่มน้อยได้เหรอ?”
โครม!
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินเหมือนถูกฟ้าผ่า
อกของเธอกระพือขึ้นลงอย่างแรง เกือบจะกระอักเลือดออกมาแล้ว
“แก แกมันไอ้ลูกสวะ.......วันนี้ฉันจะทำให้แกตายโดยไม่มีที่ฝัง ต่อให้พ่อแกเป็นหัวหน้าของตระกูล ก็ไม่สามารถที่จะปกป้องแกได้!”
ความอาฆาตที่รุนแรง
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินไม่เคยมีความคิดที่อยากจะฆ่าคนแบบสุดๆแบบนี้มาก่อน
วันนี้เมื่อเจอกับเฉินตง ทุกคำพูดทุกการกระทำของเฉินตง กลับทำให้ศักดิ์ศรีที่เธอสั่งสมมาหลายสิบปี ถูกถอดถอนออกจนหมด
“คุณแน่จริงก็ลองดู?”
เฉินตงเลิกคิ้ว สายตาจ้องมองลึกๆ แล้วก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย “ตอนนี้ผมห่างจากคุณ แค่สามก้าว!”
เต็มไปด้วยแรงฆ่าเหมือนกัน
ข่มขู่อย่างเปิดเผยเหมือนกัน
ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหน ก็ต้องสู้สุดชีวิต!
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาที่แบกคำว่าลูกสวะเอาไว้ เดินออกมาจากในมุมมืดทีละก้าวจนมาถึงวันนี้
ถ้าคิดแต่ในมุมของตัวเอง เขามั่นใจว่าตัวเองนั้นได้มามากพอแล้ว!