บทที่ 243 มีสิ่งที่สำคัญกว่าความตาย รอให้ฉันปกป้อง!

เขาบ้าไปแล้วเหรอ?

ขณะที่เต็มไปด้วยความโกลาหล นักโทษทุกคนก็ต่างเกิดความคิดแปลกๆขึ้นมาในหัว

ถูกชกด้วยกำลังทั้งหมดของหมียักษ์ แม้จะเป็นกะโหลกที่แข็งแกร่งที่สุด ก็คงต้องแตกยับเยิน

ในสถานการณ์ที่ไม่อาจถอยหนีได้ เขาไม่คิดที่จะป้องกันตัว แต่กลับพุ่งเข้าไปหา

จะสู้กับหมียักษ์แบบนี้เลยเหรอ?

ขณะนี้ นักโทษหลายคนทนดูไม่ลง จนต้องหลับตา

พวกเขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าหัวของเฉินตงจะต้องระเบิดเหมือนแตงโม

เมื่อป๋าที่อยู่ทางหน้าประตูคุก มองเห็นฉากนี้ กลับหัวเราะขึ้นมา

“การดิ้นรนเอาชีวิตรอด มันสืบทอดมาจากคุนหลุนจริงๆ ”

ความจริงแล้ว

ตอนที่เฉินตงพุ่งเข้าไปทางหมียักษ์ ดวงตาของหมียักษ์ก็ฉายแววตกใจ

แรงชกของเขา แม้จะเป็นป๋า หรือจ่าฝูงอีกเก้าคุกของคุกที่เสียงดัง ก็ไม่กล้าเผชิญอย่างทรหดเหมือนเฉินตงแน่นอน

ไอ้เด็กใหม่นี่ มันช่างโอหังเหลือเกิน!

“ ฮื้อ!ตายซะ!”

หมียักษ์ส่งเสียงคำราม และความเร็วในการโจมตีของแขนทั้งข้างยังคงไม่ลดลง

ในชั่วขณะ

ดวงตาทั้งสองของเฉินตงฉายแววเจิดจ้าในทันที

เมื่อหมัดหนักพุ่งเข้ามาใกล้ เขากระทืบเท้าลงกับพื้น และกระโดดขึ้น

หลังจากนั้น

เท้าทั้งสองข้างราวกับงู เขาพันรอบมือของหมียักษ์ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งตัวของเขาบินขึ้นไปถึงระหว่างแขนสองข้างของป๋า และกดลงอย่างรุนแรง

บูม!

การกระทําอย่างฉับพลัน ทําให้ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตกใจ

นักโทษทุกคนต่างก็งงงวยไปหมดแล้ว

เล่นแบบนี้ได้ด้วยหรือ?

“ตายซะ!”

แม้แต่หมียักษ์เองก็นึกไม่ถึง ว่าแขนสองข้างของเขาจะถูกเฉินตงพันรอบ ทำให้หมียักษ์เสียการทรงตัวในทันที

ร่างที่สูงใหญ่ของหมียักษ์ พุ่งไปข้างหน้าทันที และพุ่งลงจากลานประลองพร้อมกับเสียงตะโกนด่า

“แกแพ้แล้ว!”

เสียงที่เย็นยะเยือกดังก้องอยู่ในหูของหมียักษ์ ราวกับลมหนาวที่พัดเย็นไปถึงกระดูก

ในเวลาเดียวกัน เฉินตงก็บิดร่างและบินขึ้นไปบนหลังของหมียักษ์อย่างรวดเร็ว แล้วถือโอกาสกระโดดขึ้นไปบนอากาศ จากนั้นเสียงลมก็พัดกระหน่ำ

กระบวนเท้า

ปัง!เท้าเตะลงบนคอของหมียักษ์

หมียักษ์แข็งทื่อไปทั้งตัว ตาลอยขึ้น และไม่สามารถควบคุมการทรงตัวได้อีกต่อไป

เขากระแทกล้มลงที่ใต้ลานอย่างแรง

ร่างอันใหญ่โตที่ล้มลง ราวกับกำแพงถล่ม

และด้วยคอที่ถูกกระแทกอย่างหนัก เขาสลบไปในทันที

เงียบ

ทุกคนเงียบสงัด

กับสิ่งที่เกินขึ้นในเมื่อกี้นี้ มันไวจนทุกคนไม่ทันตั้งตัว ราวกับสมองหยุดทำงานไปครู่หนึ่ง ตกตะลึงจนตาค้าง

ไม่มีใครคาดคิด ว่าจู่ๆการสถานการณ์จะกลายเป็นแบบนี้ไปได้

กลับแพ้เป็นชนะ!

สี่คำง่ายๆ แต่เมื่อทำขึ้นมาจริงๆ ถึงจะรู้ว่ามันยากแค่ไหม

และยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เฉินตงเผชิญคือจ่าฝูงแห่งคุก

ตาของนักโทษแต่ละคนที่มองค้างก็ค่อยๆกลับคืนสู่ปกติ

สายตาแต่ละคู่ที่ตกตะลึง จับจ้องไปที่เฉินตงบนลานสูง

เฉินตงในเวลานี้

สีหน้าเย็นชา ยืดตัวตรงและยืนอย่างสง่า

บนมุมปากยังยังคงมีร่องรอยของเลือด

และยิ่งทำให้หน้าตาของเขาดูเย็นชามากขึ้น ราวกับเกล็ดน้ำแข็ง

นัยน์ตาที่เย็นชาและสงบนั้น ถูกฝังลึกลงไปในหัวใจของนักโทษทุกคน

แค่ผู้ที่มาใหม่ในเวลาเพียงไม่กี่วัน กลับทำให้พวกเขาพลิกความคิดทั้งหมดที่เคยมีต่อคุกมืด

จ่าฝูงใช่ว่าจะไม่มีทางเอาชนะได้ แต่การชนะที่ง่ายดายเช่นนี้ เพิ่งเคยเห็นในคุกมืดเป็นครั้งแรก!

“เฉินตง ชนะ!”

เสียงที่ดังก้องไปทั่วเขตคุก

บูม!

ในคุกดุเดือดขึ้นมาทันที ราวกับเทน้ำลงในกระทะน้ำมัน

“เฉินตง เฉินตง เฉินตง ........ ”

เสียงตะโกนดังกึกก้องไปทั่วบริเวณคุก ราวกับฟ้าร้อง เสียงดังหูอื้อ

ในคุกมืดที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กแห่งนี้ ซึ่งผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นถึงจะอยู่รอด