ตอนที่ 314
บทที่ 314 สู้สุดชีวิต !
October 28, 2026
“คุณชาย !”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ข้างๆ ตกใจจนหน้าถอดสีทันที
กระสุนปืนกระหน่ำมาราวกับสายฝน
ส่งเสียงดังทะลุอากาศมา
แต่ทว่าตอนนี้ ภาพทั้งหมดราวกับหยุดเคลื่อนไหว
คุนหลุนยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ เขารู้สึกได้ถึงเลือดสดๆ ที่ไหลรินออกมา
เขารู้ถึงขั้นว่า วันนี้ตนเองจะต้องตายอยู่ที่นี่แน่นอน
แต่เขากลับไม่ได้สนใจ ชีวิตนี้ของเขา ได้รับการช่วยเหลือจากนายท่านเอาไว้ หากวันนี้จะต้องสละมันเพื่อคุณชายแล้ว จะเป็นอะไรไป ?
คุนหลุนยิ้มอย่างหดหู่ มือทั้งสองข้างที่กำลังถือปืนอยู่เริ่มสั่น แม้กระทั่งความเร็วในการเหนี่ยวไกลก็ค่อยๆ ช้าลง
นี่คือลักษณะอาการของการสูญเสียเลือดมากเกินไป
แต่ถึงแม้จะเหลือเพียงแค่ลมหายใจเฮือกสุดท้าย เขาก็จะต้องนำคนของเขา หยุดยั้งทหารเดดพูลเอาไว้ให้ได้
นายท่านเคยพูดเอาไว้ !
ใครจะตายก็ได้
แต่คุณชายห้ามตาย !
ตอนนี้เอง
จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนด้วยความโกรธดังขึ้นจากทางด้านหลัง
“คุ้มกันฉัน !”
นี่เป็นเสียงของเฉินตง
คุนหลุนตัวสั่น สติที่เลือนรางของเขากลับมาชัดเจนขึ้นในทันใด
เขาหันกลับไปมองทันที และเห็นเฉินตงกำลังถือปืนวิ่งฝ่าวงล้อมของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยออกมา และกำลังวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยท่าทีเคร่งขรึม
“คุณชาย รีบไปสิครับ !”
มีเสียงระเบิดดังขึ้นในสมองของคุนหลุน เขารีบตะโกนเสียงดังออกมาทันที
แต่เฉินตงกลับไม่คิดจะหยุดแม้สักนิด
เขาวิ่งฝ่ากระสุนที่ร่วงลงมาเป็นสายฝนเข้าไป
และในขณะเดียวกัน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็ว ต่างค่อยๆ กระจายกำลังกันออกไป ส่วนหนึ่งยิงสกัดอยู่ที่เดิม อีกส่วนหนึ่งวิ่งตามเฉินตงเข้าไปหาคุนหลุน
“รีบไปเร็วเข้า ไม่ต้องช่วยผม คุณต้องเอาชีวิตรอดให้ได้......”
คุนหลุนตะโกนออกมาอย่างแน่วแน่ และใช้แรงทั้งหมดที่มี ใช้เข่าขยับร่างกายเพื่อหันไปเผชิญหน้ากับเฉินตง : “คุณชาย คุณรีบไปเร็วเข้า !”
“หากฉันไปแล้ว นายจะทำเช่นไร ?”
เฉินตงตะคอกออกมาด้วยความโมโห จนคุนหลุนดวงตาเบิกโพลง
ตอนนี้เอง
ฟิ้ว !
คุนหลุนได้ยินเสียงฝ่าทะลุอากาศมา
และในขณะเดียวกันก็สัมผัสได้ถึงการเผาไหม้อย่างรุนแรง
“คุณชายระวัง !” ดวงตาของเขาเบิกโพลง และตะโกนออกมาเสียงดัง
ปัง !
กระสุนปืนเจาะทะลุเข้าไปที่แขนซ้ายของเฉินตงในทันที และมีเลือดไหลซึมออกมา
ความเจ็บปวดค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้เฉินตงหยุดนิ่งในทันที
หลังจากทรงตัวได้ เฉินตงก็วิ่งต่อไปอย่างบ้าคลั่ง
ดวงตาที่แดงก่ำของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
ใบหน้าที่เปื้อนเลือด เต็มเปี่ยมไปด้วยความดุร้าย
คนที่เขาต้องการจะช่วย !
ต่อให้ตาย ก็ต้องช่วย !
ในพจนานุกรมของเขา ไม่มีคำว่ายอมแพ้บัญญัติเอาไว้ แล้วนับประสาอะไรกับการละทิ้งพี่น้อง ?
ร่างกายของคุนหลุนสั่นเทา ดวงตาของเขาแดงก่ำ ตอนนี้เขารู้สึกคัดจมูกอย่างมาก มีน้ำตาเอ่อล้นอยู่ในดวงตาของเขา
“คุณชาย ขอร้องเถอะครับ รีบไปเถอะ !”
น้ำเสียงสั่นเครือของเขา ดังก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า
แต่เฉินตงกลับทำเหมือนไม่ได้ยิน
ตอนนี้เอง คุนหลุนรู้สึกว่าด้านหลังของตนเองมีเสียงลมแรงพัดมาอีกครั้ง
ด้วยการตอบสนองตามสัญชาตญาณอย่างสมบูรณ์แบบ
เขาใช้ปืนไรเฟิลค้ำลงที่พื้นในทันที จากนั้นจึงออกแรงขาทั้งสองข้างที่บาดเจ็บอยู่ แล้วพุ่งตัวของเขาเข้าไปหาเฉินตง
ปัง !
กระสุนปืนเจาะทะลุเข้าที่หลังของคุนหลุน
“คุนหลุน !”
เฉินตงตกใจจนหน้าตาของเขาบูดเบี้ยว
หากไม่ใช่เพราะคุนหลุน กระสุนนัดนี้คงจะเจาะเข้าที่ร่างของเขาเป็นแน่
เมื่อเห็นคุนหลุนล้มลงไปกับพื้น เฉินตงก็รีบวิ่งเข้าไปรับคุนหลุนเอาไว้ทางด้านหน้าทันที
“ไปสิครับ !”
ร่างกายของคุนหลุนโชกไปด้วยเลือด ราวกับว่ากลายเป็นมนุษย์สีเลือด และยังคงกล่าววิงวอนขอร้องด้วยน้ำตา
“พี่ชาย ฉันจะพานายไป !”
เฉินตงเช็ดเลือดบนใบหน้า แล้วจึงหันหลังและแบกคุนหลุนขึ้นบนหลัง
จากนั้นก็วิ่งตรงไปยังเฮลิคอปเตอร์ด้วยความมุ่งมั่น
“คุ้มกันนายน้อยกับหัวหน้าออกจากที่นี่ !”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตะโกนขึ้นเสียงดัง
ประสิทธิภาพของอาวุธเบาและอาวุธร้ายแรงนั้น ย่อมไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันแน่นอน เรื่องนี้แม้แต่คนธรรมดาทั่วไปก็รู้ดี
สิ่งเดียวที่พอจะหยุดยั้งไว้ได้ก็คือ แลกด้วยชีวิต !
ประกายไฟเต็มไปหมด