บทที่ 327 แย่งดาบ

ฉูบ!

คันธนูที่แข็งแรงและลูกธนูที่คม ลอยมาอย่างรวดเร็ว

ราวกับจะปลิดชีวิต ในขณะที่ฟ่านลูพูด ลูกธนูก็พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

แววตาของชินโกะ โดโมโตะเต็มไปด้วยความดุร้าย

หันกลับมาอย่างอุกอาจ ดาบซามูไรในมือกะพริบด้วยเสียงที่เย็น ฟันดาบไปพร้อมกันเสียงที่โกรธจัด

เทรง!

ประกายไฟกระจายไปทั่ว

ดาบนี้ ได้ฟันลูกธนูของฟ่านลู่หักเป็นสองท่อน

มองจนม่านตาของเฉินตงหดเกร็ง อกสั่นขวัญแขวน

อันดับยมราชที่ห่างกันแค่สองอันดับ ก็มีระยะห่างกันมากขนาดนี้เลยเหรอ?

การยิงธนูของฟ่านลู่อยู่ในระดับที่สูงสุดแล้ว เขาเคยสัมผัสด้วยตัวเองมาแล้ว

คืนนั้นที่ใช้ลูกธนูแนบจดหมายมา หากฟ่านลู่ต้องการฆ่าเขา เขาไม่มีทางที่จะตั้งรับดอกที่สองได้อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ ลูกธนูของฟ่านลู่ กลับทำให้ชินโกะ โดโมโตะประจันหน้ากับมัน!

“ตาย!”

หลังจากฟันลูกธนูแล้ว ชินโกะ โดโมโตะก็เหมือนผีล่องหนทันที ระเบิดควันลูกหนึ่งก็ได้ระเบิดควันออกมา เขากลับถือดาบซามูไร พุ่งเข้าหาฟ่านลู่อย่างดุร้ายโดยตรง

“ฟ่านลู่ระวัง!”

สีหน้าของเฉินตงเปลี่ยนไปอย่างมาก อยากจะลุกขึ้นช่วยโดยสัญชาตญาณ ร่างกายที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดทำให้มีเสียงครางออกมา และเขาก็ล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

ค่ำคืนในป่าไผ่

ใบไผ่กระจัดกระจายไปทั่วท้องฟ้า

ฟ่านลู่กลับเคร่งขรึม ไม่ตระหนกตกใจเลย

เผชิญหน้ากับชินโกะ โดโมโตะที่วิ่งมาอย่างดุร้าย ในขณะที่ถอยหลังด้วยความเร็ว กลับดึงคันธนูและยิงธนูออกไปอย่างรวดเร็ว

ฉูบ ฉูบ ฉูบ!

ยิงลูกธนูติดต่อกันสามอัน กระหน่ำไปกลางอากาศ

ชินโกะ โดโมโตะดูเหมือนจะสามารถคาดเดาได้ และเขาก็เหวี่ยงดาบซามูไรในมือ สกัดกั้นลูกธนูไว้ได้ทั้งหมด

ความต่างแบบนี้ ทำให้หัวใจหล่นวูบตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม

ขอเพียงชินโกะ โดโมโตะเข้ามาใกล้ คันธนูและลูกธนูที่อยู่ในมือฟ่านลู่ ก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป

และทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของชินโกะ โดโมโตะ ก็เหมือนกับภูตผีปีศาจ โหดเหี้ยมทุกกระบวนท่า

โหดเหี้ยมยิ่งกว่าทักษะการต่อสู้ของคุนหลุน คาดเดาได้ยาก

การต่อสู้ระยะประชิด สำหรับฟ่านลู่มันคือหายนะ!

ชินโกะ โดโมโตะว่องไวและรวดเร็วมาก ไปตามท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยใบไผ่ บุกเข้าหาฟ่านลู่ด้วยความเร็วสูง

ร่างกายทั้งหมดได้ปลดปล่อยแรงแห่งการฆ่าที่ไร้ขอบเขต

ก็เหมือนกับนินจานักฆ่าที่กระหายเลือดในหนังยังไงอย่างงั้นเลย

เสียงเยาะเย้ยมาจากใต้หน้ากากของเขา "ยายเมิ่ง เมื่อฉันเข้าไปใกล้ ก็ได้เวลาที่แกจะได้ไปเกิดใหม่แล้ว!"

พริบตาเดียว

ชินโกะ โดโมโตะได้เข้ามาใกล้ฟ่านลู่ด้วยท่าทางที่ข่มเหงรังแก ดาบซามูไรในมือเงาวาบ เสียงฟิ้ว ฟันไปตรงท้องของฟ่านลู่โดยตรง

สีหน้าฟ่านลู่เปลี่ยนไปอย่างมาก ด้วยความรีบร้อน ก็ได้ผลักคันธนูที่แข็งแกร่งออกไปขวาง

เทรง!

เสียงดังสนั่น

พลังดาบที่น่าสะพรึงกลัว ชั่วขณะก็ทำให้ฟ่านลู่ตกใจเซไปข้างหลัง

ชินโกะ โดโมโตะไม่ได้ให้โอกาสกับฟ่านลู่เลยแม้แต่นิดเดียว เหวี่ยงดาบออกไป เพื่อเข้ามาประชิดอีกครั้ง

ดาบซามูไรในมือของเขาเหมือนภูตผีปีศาจ แฝงได้ด้วยเสียงดาบที่เหมือนมีวิญญาณผีร้าย ฟันลงไปที่ฟ่านลู่

และความจริงก็เหมือนกับสิงที่เฉินตงคาดการไว้เลย

ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของฟ่านลู่ ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับชินโกะ โดโมโตะ

ในความเร่งรีบ เหวี่ยงธนูอันแข็งแกร่งติดต่อกันเพื่อต้านทาน กลับไม่มีแรงในการต้านทานเลย ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ถึงขนาดอาจจะเกิดการต้านไม่ไหวได้ตลอดเวลา

ต่อให้ฟ่านลู่ยังคงรักษาสภาพจิตใจอย่างเยือกเย็นที่สุด แต่ในแววตา ยังคงสั่นสะท้านด้วยหวาดกลัวและความกังวล

ความพ่ายแพ้ อยู่ที่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

เผชิญกับดาบชินโกะ โดโมโตะที่ฟันดาบเพื่อปลิดชีวิตทุกครั้ง เมื่อพ่ายแพ้ สิ่งที่รออยู่ก็คือความตาย!

บู๊ม!

ดาบซามูไรได้ฟันไปบนคันธนูที่แข็งแกร่ง

แรงดาบที่น่าสะพรึงกลัว คันธนูจึงสั่นอย่างรุนแรง จนแทบจะหลุดออกจากมือของฟ่านลู่

ในเวลาเดียวกัน ฟ่านลู่ร้องก็กรีดร้อง ร่างกายเซไปข้างหลัง

อยู่ในระหว่างนี้

โวง!

จบแล้ว

ดวงตาคู่สวยของฟ่านลู่ก็เบิกกว้าง หน้าซีดเผือดทันที

สายตาของเธอ เฉียดผ่านไปด้วยดาบซามูไรที่เงาวาบ เธอเห็นรอยยิ้มที่เย้ยหยันในสายตาของชินโกะ โดโมโตะอย่างชัดเจน

ฉูบ!

วิกฤตที่อันตรายมาก