บทที่ 329 คุณไม่ไปจากผม ผมจะใช้ทั้งชีวิตดูแลคุณ

น้ำเสียงที่เฉียบขาด ดังสะท้อนไปทั่วป่าไผ่

พริบตาเดียว อุณหภูมิในป่าไผ่ก็ลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง

แรงแห่งการฆ่า

ภาพกะทันหันนี้ ทำให้ท่านหลงและคนอื่นต่างตื่นตระหนก

ปฏิกิริยาของเฉินตงและคำพูดที่เยือกเย็น ทำให้ทุกคนรู้สึกหลังเย็นวาบ ราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง

พวกเขา ไม่เคยเห็นเฉินตงที่เป็นเช่นนี้มาก่อน!

แม้แต่ชินโกะ โดโมโตะ ถูกเฉินตงจ้องมองด้วยสายตาโกรธแค้น ก็อดไม่ได้จะหวาดผวา

ขณะที่ใจลอย หัวสมองของชินโกะ โดโมโตะก็มีตัวอักษรโผล่ขึ้นมาหนึ่งตัว

มัจจุราช!

เฉินตงในเวลานี้ ความรู้สึกที่ให้กับเขา ก็เหมือนพระยามัจจุราชยังไงอย่างงั้น

ชินโกะ โดโมโตะคือนักฆ่า นักฆ่ามือพระกาฬอันดับที่สิบแปดในอันดับยมราช!

ความรู้สึกเช่นนี้ มักจะเป็นเขาที่นำความรู้สึกแบบนี้ไปให้คนอื่นเสมอ แต่ไม่ใช่คนอื่นนำมาให้เขา!

แม้ว่าเมื่อกี้เขาจะถูกยิงไปมั่ว แต่เขาก็สามารถคิดอย่างสงบใจเย็นเกี่ยวกับการโต้กลับก่อนตาย

แต่ตอนนี้ เขากลับมีความรู้สึกหวาดกลัวอย่างแปลกๆ

โดยสัญชาตญาณ ชินโกะ โดโมโตะอยากที่จะดึงดาบซามูไรที่เสียบอยู่บนสะบักหลังของเฉินตง

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือมือซ้ายของเฉินตง เป็นเหมือนคีมคีบเหล็ก กำดาบซามูไรไว้แน่น ไม่ว่าเขาจะใช้แรงมากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถขยับมันได้

นี่...........มันต้องใจกล้าและไม่กลัวตายขนาดไหน?

เขาไม่กลัวว่านิ้วทั้งห้านิ้วจะขาดหรือไง?

ชินโกะ โดโมโตะในใจยิ่งหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว

“เมียของฉัน แกก็กล้าทำร้าย?”

ใบหน้าของเฉินตงเย็นชา กัดฟันแน่น คำพูดถูกบีบออกมาจากซอกฟัน

ในขณะนี้ แม้แต่ชินโกะ โดโมโตะขนก็ลุกซู่ไปทั้งตัว

หัวใจของเขาเต้นแรงมาก ให้ความรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกมา

ชินโกะ โดโมโตะไม่เคยคิดฝัน การต่อสู้ที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดเมื่อกี้ ยังไม่สามารถที่จะให้เฉินตงมีพลังแห่งการฆ่ามากถึงขนาดนี้

เป็นเพราะตอนนี้ที่ลูกดอกคุไนปักเข้าให้กับผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังของเฉินตง และดาบซามูไรที่แทงทะลุไปสะบักหลังของเฉินตง ปลายดาบไปแทงโดนผู้หญิง ก็เลยทำให้เฉินตงระเบิดแรงแห่งการฆ่าออกมาเหรอ?

“ไอ้โง่!”

ความหวาดกลัว ทำให้ชินโกะ โดโมโตะรู้สึกอัปยศ จนกลายเป็นความเกรี้ยวกราด

เขาคำรามเสียงดัง ยกเท้าขึ้นถีบเฉินตงไปหนึ่งที เพื่อต้องการใช้แรงถีบ ดึงดาบซามูไรออกมา!

“ตาย!”

เกือบจะในเวลาเดียวกัน เฉินตงก็มีอารมณ์ที่รุนแรงทันที

ดาบซามูไรที่อยู่ในมือ ได้ฟันไปทางชินโกะ โดโมโตะอย่างอุกอาจ

สีหน้าของชินโกะ โดโมโตะสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก ในความหวาดกลัว รีบปล่อยดาบซามูไรออก แล้วถอยหลังไปรวดเร็ว

แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ

เฉินตงเหมือนกับศัตรูที่บุกรุกเข้ามาและยากที่จะกำจัด ดึงดาบซามูไรที่อยู่ในสะบักหลังออกอย่างอุกอาจ มือถือดาบคู่ แล้วบุกเข้าไปหาเขาโดยตรง

ฉึก!

ดาบถูกฟันลงไป

ทันใดนั้นชินโกะ โดโมโตะ ก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

หลังจากที่ไหล่ซ้ายถูกฟันไปหนึ่งที เขาก็เซถอยหลัง

แต่เฉินตง กลับไม่มีท่าทีที่จะหยุดเลย

ดาบคู่ถูกเหวี่ยงจนเกิดเงาที่น่ากลัว แฝงไปด้วยพลังแห่งแรงฆ่า บีบชินโกะ โดโมโตะโดยตรง

“ไอ้บ้า ไอ้บ้า.........”

ชินโกะ โดโมโตะในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เผชิญกับการบุกเข้ามาของเฉินตง แม้แต่ความกล้าในการต่อต้านยังไม่มีเลย หันหลังก็อยากจะวิ่งหนี

“ทำร้ายเมียฉัน แกต้องตาย!”

เฉินตงที่เหวี่ยงดาบยาว ฟันลงไปด้วยความโกรธ

ฉึก!

ดาบได้ลงฟันลงไปทีหลังของชินโกะ โดโมโตะ เลือดกระฉูดออกมา

ชินโกะ โดโมโตะร้องอย่างเจ็บปวด แล้วเดินโซเซไปข้างหน้าสองสามก้าว

ในความหวาดกลัว จู่ๆเขาก็หันกลับมา กลับเห็นเฉินตงเดินเข้ามาใกล้เขาราวกับเป็นพระยามัจจุราช

ดาบคู่เหมือนภูตผีปีศาจ ส่งเสียงและฟันลงไปอย่างบ้าคลั่ง

ชินโกะ โดโมโตะส่งเสียงคำราม แล้วดึงลูกดอกคุไนออกมาอย่างอุกอาจ ต้านทานอย่างสุดชีวิต

เทรง เทรง เทรง.......

เกิดเป็นประกายไฟ ราวกับดอกไม้ไฟที่เบ่งบาน

ยิ่งต่อต้าน ความกลัวก็ยิ่งแผ่ซ่านไปทั่วร่างของชินโกะ โดโมโตะราวกับวัชพืช

ทุกครั้งที่เขาโจมตี พลังที่ส่งผ่านจากลูกดอกคุไน กระเทือนจนทำให้หว่างนิ้วโป่งกับนิ้วชี้ของเข้าเจ็บอย่างมาก ถึงขนาดมีความรู้สึกชาเหมือนเป็นอัมพาต

ความรู้สึกเช่นนี้ ก่อนหน้านี้ที่ต่อสู้กับเฉินตง ไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลย

แต่ตอนนี้ ความรู้สึกนี้รุนแรงมาก!

ไอ้หมอนี่ มันบ้าไปแล้วเหรอ?

ทำไมจู่ๆถึงได้แสดงสัญชาตญาณการต่อสู้อันแข็งแกร่งและพลังมากมายขนาดนี้ออกมา?