บทที่172 ให้เรื่องมันจบแค่นี้ซะ

แม้ว่าเสี่ยวจางดูเหมือนจะถูกบังคับให้ขึ้นเรือลำเดียวกัน แต่ในที่สุดเขาก็ยอมเอาภาพจากกล้องวงจรปิดในวันที่เกิดเหตุการณ์มาให้

ในตอนกลางคืน เซิ่งอันหรานได้เสียบแฟลชไดรฟ์ USB เข้ากับคอมพิวเตอร์ เปิดไฟล์วิดีโอ และจ้องมองทุกรายละเอียดบนหน้าจออย่างระมัดระวัง

เพลิงไหม้เมื่อเวลาประมาณ 11.30 น. ในตอนเช้า ในเวลานั้นผู้จัดการระดับกลางและระดับสูงทั้งหมดของโรงแรมมีการประชุมในห้องประชุมบนชั้นสองเพราะมีการเสิร์ฟอาหารกลางวัน

มีคนเข้าออกห้องครัวเยอะมากจนดูไม่ออกว่ามีปัญหาตรงไหน

จากภาพจะเห็นว่าพ่อครัวขนมกำลังทำอบขนมอยู่ เสี่ยวหลิวเป็นผู้ช่วยอยู่ด้านข้าง ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับคำสั่งให้เติมของ

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็จากไป และเมื่อเขากลับมา เขาก็ถือขนมขนาดต่างๆ ไว้ในมือ

เมื่อเวลา 10:54 น. เด็กสองคนปรากฏตัวขึ้นบนหน้าจอ อวี้จิ่งซีเดินตามเซิ่งเสี่ยวซิง ทั้งสองมาที่ห้องครัวและยืนอยู่หน้าเชฟ

และเธอก็กดหยุดชั่วคราว

เมื่อนึกถึงเหตุเพลิงไหม้ เซิ่งอันหรานยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ ดังนั้นเธอจึงสูดลมหายใจจากเครื่องปรับอากาศและมองลงไป

ทั้งเซิ่งเสี่ยวซิงและอวี้จิ่งซีต่างก็ชอบกินขนมหวาน และมักจะเห็นทั้งคู่เดินไปหาพ่อครัวแบบนี้ครั้งหรือสองครั้งแล้ว

พ่อครัวชี้ไปที่เตาอบ และจากนั้นก็ชี้ไปที่เสี่ยวหลิว จากนั้นเด็กทั้งสองก็เดินตามเสี่ยวหลิวไป

หลังจากนั้นเสี่ยวหลิวก็ปรากฏตัวในภาพอีกครั้งหลังจากเกิดเพลิงไหม้

เมื่อเวลา 11.11 น. พ่อครัวก็ออกไปจากเตา

เมื่อพิจารณาจากการสอบสวนที่โรงแรม ณ เวลานี้ พ่อครัวปาน่าจะไปสูบบุหรี่ที่ห้องเก็บของ เพราะเขาติดบุหรี่หนักมาก

ทุกคนในโรงแรมรู้ดี จึงไม่ค่อยมีคนเชื่อด้วยเหตุนี้

เซิ่งอันหรานดูวิดีโอตั้งแต่ต้นจนจบ จากนั้นกลั้นใจดูตั้งแต่ต้นจนจบอีกครั้งในช่วงเวลาสำคัญตรงกลาง แต่เธอก็ยังไม่เห็นเบาะแสใดๆ

ทุกอย่างมีเหตุผล ดูเหมือนอุบัติเหตุไฟไหม้โดยไม่ได้ตั้งใจ

หลังจากปิดภาพกล้องวงจรปิดห้องครัวแล้ว เซิ่งอันหรานก็ตรวจสอบวิดีโอในคลังสินค้าอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่พบอะไร

การบันทึกวิดีโอในโกดังเป็นหลักเพื่อป้องกันไม่ให้คนขโมยสิ่งของเฉพาะสินค้าบนชั้นวางเท่านั้น จึงมีจุดบอดหลายมุม

ที่ยืนแล้วไม่มีใครมองเห็น

ไม่ต้องพูดถึงวิดีโอที่ประตูห้องครัว มีบริกรเดินไปมามากมายและเห็นเด็กทั้งสองคนเดินโซเซเข้าไปในครัว

นอกจากนี้ก็ไม่มีอะไรอีกเลย

แต่ทันใดนั้น เซิ่งอันหรานก็นึกบางอย่างออก

เมื่อเกิดเพลิงไหม้ เธอไปที่ห้องโถงเพื่อหาลูกทั้งสองคน พนักงานเสิร์ฟบอกเธอว่าจิ่งซีถูกหัวหน้าคนงานพาไปที่ห้องน้ำซึ่งทำให้เธอเข้าใจผิด

อวี้จิ่งซีไม่ได้อยู่กับเซิ่งเสี่ยวซิง

แต่ไม่ว่าตอนนี้เธอจะคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าคนที่พนักงานคนนั้นบอกคือใคร

และเธอก็รู้สึกว่าเสี่ยวหลิวมีบางอย่างแปลกๆ

เห็นได้ชัดว่าเขาพาเด็กทั้งสองคนไปที่ห้องครัว หลังจากที่เขาออกมา กลับบอกแค่ว่าลูกสาวของผู้จัดการเซิ่งยังอยู่ด้านใน คนในโรงแรมทุกคนรู้ดีว่าจิ่งซีก็ยังเด็กอยู่เช่นกัน

ตามหลักแล้ว เขาต้องบอกว่าอวี้จิ่งซีอยู่ในนั้นก่อนถึงจะถูก

เซิ่งอันหรานระบุสามประเด็นที่น่าสงสัยเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้บนกระดาษ A4

ประการแรก หัวหน้าคนงานโกหกเรื่องพาจิ่งซีไปห้องน้ำ