บทที่ 103 ฉันสงสัยว่าพวกคุณขโมยรถ

สิ่งที่หาได้ยากในคนรวยที่แสร้งทำเป็นจนทุกวันนี้คือ พวกเขาไม่สามารถเข้าใจรสนิยมชั่วร้ายของคนรวยได้โดยธรรมชาติ

ดังนั้นผู้บริหารของโรงแรมเหล่านี้จึงมักไม่ตัดสินคนจากรูปลักษณ์ ซึ่งเป็นความเป็นมืออาชีพอย่างแท้จริง

แต่รถที่ประตูดูคุ้นเคยมาก

ผู้จัดการหม่าถามว่า “นายแน่ใจเหรอ ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ขับเข้ามา?”

“ใช่ครับ เศรษฐีหนุ่มคนนั้นมีนามสกุลฉิน”

ผู้จัดการหม่าถามอีกครั้ง “เขาแต่งตัวยังไง?”

คนเฝ้าประตูชะงักไปครู่หนึ่ง “เสื้อผ้าดูธรรมดามากและติดดินมากครับ”

ผู้จัดการหม่าก้มศีรษะลงครู่หนึ่ง และขมวดคิ้วเล็กน้อย

“มีปัญหา มีปัญหาแน่นอน”

“รถคันนี้ถูกสั่งโดยคุณคังในต่างประเทศ ปัจจุบันมีที่จีนเพียงคันเดียว ทำไมรถรุ่นนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

คนเฝ้าประตูก็ตกตะลึงเช่นกัน

“ผู้จัดการหม่าครับ คุณหมายความว่ายังไง …”

“หึ กล้ามาขโมยรถคุณคัง ฉันคิดว่าเด็กคนนี้กำลังรนหาที่ตาย!”

รถคันนี้หายากมาก จนผู้จัดการหม่ารู้ทันทีว่าเป็นรถของคุณคัง

รถของคุณคัง ซึ่งตอนนี้ถูกชายหนุ่มสวมชุดธรรมดาขับอยู่นั้น ดูน่าเบื่อหน่าย

เด็กคนนี้กล้าที่จะขโมยรถ!

ลืมเรื่องขโมยรถไปได้เลย แถมยังกล้าขับรถมาที่นี่อีก คุณไม่รู้หรือว่าแผนกจัดเลี้ยงของเมิ่งกรุปทั้งหมดดูแลโดยประธานคัง?

มันมาโดนปากกระบอกนี้จริง ๆ !

ผู้จัดการหม่ารีบเดินออกไป พุ่งไปในสายลม โดยมียามรักษาความปลอดภัย และคนเฝ้าประตูอยู่ข้างหลังเขา

ทันทีที่เขามาถึงด้านหน้า ผู้จัดการหม่าก็พูดขึ้นทันที

“เอาเขาลงมาให้ฉัน!”

ทุกคนตะลึง และถามว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร?

เพื่อที่จะประพฤติตัวต่อหน้าฉินจุน ซ่งซวงเอ๋อรีบยืนอยู่ข้างหน้าเขาและพูดว่า

“นี่แฟนฉัน แกจะทำอะไร!”

ใบหน้าของซ่งซวงเอ๋อไม่ได้หนามาก ก่อนหน้านี้เธอดูถูกฉินจุน เธอพูดเสียดสีและแสดงความรังเกียจ

ตอนนี้เธอคิดว่าตัวเองเป็นแฟนของฉินจุน การเปลี่ยนหน้าเร็วกว่าการอ่านหนังสือ

หนิงเฉียงที่อยู่ข้าง ๆ เขามีสีหน้าซีดเผือด และเขารู้สึกอึดอัดในใจ

ผู้จัดการหม่าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ตอนนี้ฉันสงสัยว่าเขาขโมยรถหัวหน้าของเราไป!”

ซ่งซวงเอ๋อตะลึง รถที่เขาขโมยมา?

เขาหันไปมองฉินจุนด้วยท่าทางที่เหลือเชื่อ ซึ่งค่อนข้างไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้

เป็นไปได้ไหม … รถคันนี้ถูกขโมย?

ฉินจุนแต่งตัวด้วยผ้าขี้ริ้ว และเขามาวันนี้เพื่อพาคนมากิน คำพูดและมารยาทของเขาดูไม่รวย แต่เขาก็มีรถคันหรูแบบนี้ เป็นไปได้ไหมที่เขาขโมยมันมา?

ผู้จัดการหม่าเยาะเย้ยว่า “รถคันนี้เป็นรถต้นแบบประจำปีของ Aston Martin มันถูกสั่งซื้อจากต่างประเทศโดยหัวหน้าของเราเมื่อสามเดือนก่อน มันมีจำกัดในโลก มีหนึ่งเดียวในจีน ผมจะไม่ยอมรับมัน”

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ฉินจุน และสีหน้าของทุกคนก็ดูแปลก ๆ เล็กน้อย ผู้ชายคนนี้เพิ่งตีใบหน้าเสร็จ จะไม่โดนเปิดเผยอีกหรือ?

ฉินจุนเอ่ย “นามสกุลของหัวหน้าของคุณคืออะไร?”

ผู้จัดการหม่ากล่าวว่า “หัวหน้าของเรามีนามสกุลว่าคัง ประธานคัง เกรงว่าจะไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน”

ฉินจุนกล่าวว่า “ถูกต้อง เขาให้รถคันนี้แก่ฉัน”

“ห๊ะ? คุยโวอะไรกัน! คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่านามสกุลของผู้กำกับคังคืออะไร เขาจะให้รถคุณเหรอ? ฝันไปเถอะ!”

“รู้ไหมว่ารถคันนี้ราคาเท่าไหร่? คุณอาจไม่เคยเห็นเงินมากมายในชีวิต เห็นเสื้อผ้าที่โทรมของเขา คุณกล้าโกหกต่อหน้าผมอีกเหรอ?”