บทที่ 105 สิบกว้าล้าน

ซ่งซวงเอ๋อถามอย่างชำนาญ เธอไม่ได้ถามฉินจุนโดยตรงว่าเขาได้เงินมาเท่าไร แต่เขาจ่ายภาษีเท่าไร

ภายใต้สถานการณ์ปกติ การถามเกี่ยวกับโบนัสมีความอ่อนไหวมากกว่า แต่จะดีกว่าถ้าคุณถามเกี่ยวกับภาษีจากมัน

เมื่อซูเหวินฉีได้ยินคำพูด เธอแสดงท่าทีขี้เล่นทันที และตอบกลับไป

“ฉันจ่ายภาษีไปแล้วมากกว่ายี่สิบล้าน และรู้สึกเป็นทุกข์มาก”

ดวงตาของซ่งซวงเอ๋อสว่างขึ้นทันใด สหายที่ดี ภาษีมากกว่ายี่สิบล้าน!

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ จำนวนเงินที่ชนะอย่างน้อยห้าสิบล้าน!

จ่ายภาษีแล้วยังมีอีกกว่ายี่สิบล้าน เกือบสามสิบล้าน

แม้ว่าเขาจะซื้อรถ แต่มันก็มีราคาสูงสุดยี่สิบล้าน และทรัพย์สินเหลืออย่างน้อยสิบล้าน มันเป็นทรราชเล็ก ๆ ในท้องถิ่น

ด้วยความงามและเสน่ห์ของซ่งซวงเอ๋อ ไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับฉินจุนที่จะใช้ทั้งหมดนี้กับเธอ

ไม่นานทุกคนก็มาถึง KTV หลังจากลงจากรถ ซ่งซวงเอ๋อก็เดินไปหาฉินจุนอย่างขยันขันแข็ง และพูดด้วยดอกพีชบนใบหน้าของเธอ

“พี่ฉิน คุณเหนื่อยจากการขับรถมั้ย?”

ฉินจุนขมวดคิ้ว และมองซ่งซวงเอ๋อแปลก ๆ ผู้หญิงคนนี้พูดไม่ออกจริง ๆ

“ฉันไม่เหนื่อย เกี่ยวอะไรกับเธอรึเปล่า?”

เมื่อเห็นทัศนคติที่ไม่แยแสของฉินจุน ซ่งซวงเอ๋อก็หน้ามุ่ย และพูดอย่างไม่พอใจ

“นี่คุณทำอะไร? คุณยังโกรธฉันอยู่รึเปล่า ป้าถังไม่อยากแนะนำให้เราคุยเรื่องแฟนเหรอ คุณเย็นชากับฉันมาก มองย้อนกลับไปฉันจะฟ้องคุณป้าถังหมิ่น!”

ซ่งซวงเอ๋อหายไป และเอ่ยถึงถังหมิ่นออกไป

ฉินจุนเยาะเย้ยในใจ ผู้หญิงคนนี้ยังรู้ที่จะใช้ป้ารองของเขาเพื่อปราบปรามเขา

“ว่ามา คุณต้องการอะไร?”

ซ่งซวงเอ๋อยิ้ม “ก็ไม่มีอะไร ไม่ใช่แฟนกันเหรอ ฉันมีความสนใจในตัวคุณ ฉันคิดว่าเราสองคนอาจจะสนิทสนมกันได้อีกหน่อย คุยกันแบบลึกซึ้ง น่าจะโอเคนะ?”

ซ่งซวงเอ๋อจ้องไปที่ซูเหวินฉี และพูดด้วยท่าทางไม่พอใจว่า “มีคนมาก่อนมาหลังเสมอ ฉันเป็นแฟนของพี่ฉิน และป้ารองของพี่ฉินก็แนะนำให้เราเป็นแฟนกัน เข้าใจมั้ย?”

ซูเหวินฉีดูค่อนข้างเฉยเมย “โอเค งั้นฉันจะรอ คุณมาก่อน”

หัวใจของซ่งซวงเอ๋อแน่นขึ้น ผู้หญิงคนนี้ไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ เธอปล่อยให้เธอจากไปโดยพูดแบบนั้นไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงต้อง ‘รอที่นั่งของเธอ’’

แม้ว่าซูเหวินฉีจะแต่งหน้าด้วยเทคนิคพิเศษ แต่รูปร่างหน้าตาของเธอนั้นสูงกว่าซ่งซวงเอ๋ออย่างแน่นอน

ผู้หญิงที่สวยคนนี้เต็มใจทำดีกับฉินจุน เห็นได้ชัดว่าเป็นเงินของเขา

พอจะพูดได้ว่าการชนะรางวัลของฉินจุน ดูเหมือนจะเป็นความจริง

ซ่งซวงเอ๋อโน้มตัวต่อหน้าฉินจุน ด้วยรูปลักษณ์ที่อ่อนโยน

“พี่ฉิน คุณมีเงินรางวัลเหลือสิบล้านใช่มั้ย?”

ฉินจุนเหลือบมองที่ซูเหวินฉี และเห็นได้ชัดว่าการถูกลอตเตอรีเป็นข้อความจากซูเหวินฉี

ง่าย ๆ เธอเข้าใจผิด

“เกือบสิบล้าน ว่าไงนะ?”

ซ่งซวงเอ๋อยิ้มอย่างเปิดเผย “คุณดูโชคดีมาก ฉันชอบผู้ชายที่โชคดี ฉันรู้สึกเหมือนคุณเป็นจักรพรรดิมังกรที่แท้จริงของฉัน”

หลังจากพูด ซ่งซวงเอ๋ออธิบายด้วยความตื่นตระหนก “พี่ฉิน อย่าเข้าใจฉันผิด! ฉันไม่ได้ชอบคุณเพราะเงิน ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่บูชาเงิน ฉันชอบคุณและไม่มีอะไรเลยเกี่ยวกับเงิน แม้ว่าคุณจะไม่มีอะไรก็ตาม ฉันก็จะยังคงชอบคุณเช่นกัน”

ฉินจุนกล่าวด้วยรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าของเขา

“โอ้ จริงเหรอ?”

“แน่นอน พี่ฉิน คุณยังไม่เชื่อฉันเหรอ!”

ขณะที่คนไม่กี่คนกำลังเข้าใกล้ประตู KTV มีคนหนุ่มสาวสองสามคนที่จัดโต๊ะ และแขวนธงสีแดงเล็ก ๆ

“สนันสนุนนักศึกษาผู้ยากไร้ จงมีความรัก”

การเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของฉินจุน และเขาเดินตรงไป นักศึกษาวิทยาลัยสองสามคนที่อยู่ข้างหน้าเขาเห็นใครบางคนเดินมา และยืนขึ้นทันที

“ฉันบริจาค”