บทที่ 106 สนามประลองเสียง

ซ่งซวงเอ๋อรู้วิธีเกลี้ยกล่อมชายคนหนึ่ง โดยเอนตัวพิงกับคนที่อยู่ในอ้อมแขนของหนิงเฉียงโดยตรง ปล่อยให้เขาสัมผัส และพูดด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะ

“พี่หนิง หลินเยว่เหยาต้องบอกฉันเรื่องนี้ แม่ของเยว่เหยาเก่งมาก และตอนนี้มีหลายอุตสาหกรรมภายใต้ชื่อแม่ของเธอ ฉันต้องไว้หน้าเธอสิ”

การแสดงออกของหนิงเฉียงผ่อนคลายลงเล็กน้อยในขณะนี้

พอทุกคนเข้ามาก็เริ่มสั่งเพลง ร้องเพลง ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีรถ แต่ไม่มีใครเสียเงินทีหลัง ทุกคนก็อารมณ์ดี

ซ่งซวงเอ๋อหยิบไมโครโฟนขึ้นมา และพูดว่า “พี่หนิง ฉันจะร้องเพลงให้ฟัง นี่คือเพลงใหม่ของซูเหวินฉี”

ซ่งซวงเอ๋อคลิกที่เพลง “Cold Wind of Green Plums” นี่เป็นเพลงใหม่ที่ออกโดยซูเหวินฉี ซึ่งเป็นที่นิยมทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตและเป็นอันดับหนึ่งในแพลตฟอร์มหลักทั้งหมด

ซอฟต์แวร์วิดีโอขนาดสั้นก็เป็นที่นิยมเช่นกัน และบล็อกเกอร์รายใหญ่ต่างก็แย่งชิงการใช้เพลงประกอบ

ราชินีก็คือราชินี และถ้าคุณไม่ได้ยิน และซิงเกิ้ลสามารถสร้างความรู้สึกบนอินเทอร์เน็ตทั้งหมดได้

ทันทีที่ซ่งซวงเอ๋อหยิบไมโครโฟน ทุกคนก็เงียบ

พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันหมด พวกเขารู้ว่าซ่งซวงเอ๋อเก่งกาจมาก โดยเฉพาะด้านการร้องและเต้น เธอได้รับรางวัลมากมายในเทศกาลศิลปะ

แค่ซ่งซวงเอ๋อเรียนไม่เก่ง และไม่เข้าสถาบันศิลปะ ไม่อย่างนั้นเธออาจจะเดบิวต์ได้

ซ่งซวงเอ๋อหยิบไมโครโฟนขึ้นมา อาศัยความงามของเธอและดูภูมิใจ

“ก็ใช่ว่าทุกคนจะรวมตัวกันได้ไม่ง่าย ร้องเพลง เต้น คิดถึงตอนไปโรงเรียน ให้ฉันเปิดฟลอก่อนละกันนะ”

เสียงเพลงดังขึ้น และการร้องเพลงของซ่งซวงเอ๋อก็ดังมาจากสเตอริโอ

“ดวงอาทิตย์ฤดูใบไม้ผลิอบอุ่น และกลางคืนก็หัวเราะอย่างสนุกสนาน”

“คุณกับฉันพบกันใต้แสงดาว หัวใจของฉันอบอุ่นในสายลมหนาว”

สำหรับผู้ฟังแล้ว เสียงของซ่งซวงเอ๋ออยู่ในคุณภาพที่ดี นุ่มมาก เสียงดี และระดับเสียงที่ดี ใน KTV เธอต้องเป็นราชินีแน่นอน

เสียงเปิดนี้เรียกเสียงปรบมือจากทุกคนในทันที

หลังจากเนื้อเพลงสองบรรทัด ซ่งซวงเอ๋อยังคงบิดเบี้ยว

เสียงเพลงทำให้ท่าทางของเธอเฉิดฉาย ทำให้ทุกคนกรี๊ดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หลังจากร้องเพลงแรก ซ่งซวงเอ๋อก็พอใจกับปฏิกิริยาของทุกคนมาก

แต่ฉินจุนและซูเหวินฉีนั่งข้างกัน แต่ใบหน้าของพวกเขาไร้ซึ่งอารมณ์ และพวกเขาไม่ได้ปรบมือแม้แต่น้อย

ฮึ่ม ทั้งชายและหญิง

ทันใดนั้น ซ่งซวงเอ๋อได้ส่งไมโครโฟนให้ซูเหวินฉี และกล่าวว่า

“อาซูคนนี้สวยมาก เธอต้องร้องดีแน่ ๆ ใช่มั้ย หรือว่า จะร้องต่อจากฉันดี?”

ทุกคนหัวเราะ “ซวงเอ๋อ เธอเขินนะ เธอร้องเพลงไว้ดีแล้ว ใครจะกล้าร้องเพลงต่อล่ะ?”

“ถูกต้อง เธอไม่ให้ทางรอดกับพวกเราเลย ฉันไม่คิดว่าเราต้องร้องเพลง KTV นี้อีกต่อไป แค่ฟังคอนเสิร์ตของเธอ”

“ฉันคิดว่าสาวอาซูนั้นค่อนข้างดี มีความสามารถด้วยจะดี แต่เทียบกับซวงเอ๋อไม่ได้หรอก”

ทุกคน พูดไปมา และยกซ่งซวงเอ๋อขึ้นสู่ท้องฟ้า

ความจริงก็จริงเช่นกัน ซ่งซวงเอ๋อเกือบจะเป็นมืออาชีพ เมื่อเทียบกับคนธรรมดาเหล่านี้

แม้ว่าการเลียนแบบการร้องเพลงจะจริงจังมาก แต่ก็มีพลังมากกว่าคนธรรมดามาก เมื่อมองแวบแรก อาซูเป็นแจกัน จะสวยไปเพื่ออะไร เธอต้องไม่มีสมองแน่ ๆ

ซ่งซวงเอ๋อมอบไมโครโฟนให้กับเธอ แน่นอนว่าเธอไม่กล้าหยิบมันขึ้นมา มิฉะนั้นเสียงของเป็ดตัวผู้จะไม่สมบูรณ์ ซึ่งมันน่าละอาย

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็คือ ซูเหวินฉีมีความสุขมาก

“ก็ได้ ฉันก็ชอบร้องเพลงเหมือนกัน”

หลังจากพูดแล้ว ซูเหวินฉีก็หยิบไมโครโฟน

ซ่งซวงเอ๋อตกตะลึง ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าร้องเพลงของเธอต่อ?

เดิมทีซ่งซวงเอ๋อเก่งที่สุดในเพลงของซูเหวินฉี วันนี้เธอเล่นได้ดี และเพื่อนร่วมชั้นของเธอทั้งหมดก็ชื่นชม อาซูนี้ ช่างไม่เจียมตัวจริง ๆ ยังจะกล้ามาร้องเพลงต่อจากเธอ

โอเค ฉันอยากเห็นว่าคุณอายแค่ไหน!

ซูเหวินฉีหยิบไมโครโฟน และยืนอยู่กลางห้องส่วนตัว หลังจากจบบท เธอก็เริ่มร้องเพลง

“ดวงอาทิตย์ฤดูใบไม้ผลิอบอุ่น และกลางคืนก็หัวเราะอย่างสนุกสนาน”