บทที่ 391 ฉันขอลงโทษตัวเองสามแก้ว

ฉินจุนยิ้มจาง ๆ “เฉินตี้หาวใช่มั้ย โอเค”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็เดินออกไป

ผ่านไปสิบนาที ฉินจุนก็กลับมาพร้อมกับเหล้าขาวหนิวหลานซานสองขวด

เมื่อเห็นฉินจุนถือเหล้าสองขวดนี้ เซี่ยหัวเฉียงก็ขมวดคิ้ว

“ไม่ได้บอกให้นายซื้ออู่เหลียงเย่มาเหรอ! นายซื้ออันนี้มาทำไม?”

ฉินจุนวางเบียร์สองขวดไว้บนโต๊ะ “ฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดี”

เซี่ยหัวเฉียงแทบอาเจียนเป็นเลือด “นายนี่มันไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ ฉันให้โอกาสนายกับคนใหญ่คนโตนายไม่รู้จักรักษา นายนี่มัน …”

ขณะที่เซี่ยหัวเฉียงกำลังพูดอยู่ ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออก และเฉินตี้หาวก็เดินเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดสองคน พร้อมกับผ้าพันแผลที่มือซ้าย ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บจะยังไม่หาย

“คุณเฉิน!”

เซี่ยหัวเฉียงลุกขึ้นยืนด้วยความเคารพในทันที และสละที่นั่งหลักอย่างรวดเร็ว และปล่อยให้เฉินตี้หาวนั่งลง

เฉินตี้หาวไม่สุภาพ และนั่งที่เบาะที่นั่งหลัก

“นายน้อยเซี่ยมาหาฉันมีธุระอะไร?”

เซี่ยหัวเฉียงกล่าว “เหอะ ๆ จะไม่แนะนำให้รู้จักกับเพื่อน ๆ หน่อยเหรอครับ ก็มาดื่มเหล้ากับคุณไงล่ะ!”

เฉินตี้หาวเยาะเย้ย “ดื่มกับฉัน? นายมีคุณสมบัตินี้เหรอ? ให้พ่อนายมาก็ได้แล้ว”

เฉินตี้หาวเป็นคนแบบไหน ชายหนุ่มจากตระกูลเซี่ยย่อมไม่มีคุณสมบัติที่จะมีความเท่าเทียมกับเขา ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าพ่อของเขา เฉินตี้หาวก็จะไม่ใส่ใจพวกเขาทั้งหมด

เซี่ยหัวเฉียงดูเขินอาย “เหอะ ๆ สิ่งที่ประธานเฉินพูดก็คือ งั้นให้ผมดื่มยินดีกับคุณแทนพ่อสักหน่อยนะครับ!”

เซี่ยหัวเฉียงเหลือบมองที่เหล้าบนโต๊ะ จู่ ๆ ก็พูดไม่ออก

“ขอโทษนะครับ คุณเฉิน เพื่อนไร้เดียงสาของผมไม่ได้ซื้ออู่เหลียงเย่มา อย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวผมให้พนักงานเสิร์ฟซื้ออย่างอื่น …”

ทันทีที่เฉินตี้หาวเงยหน้าขึ้น เมื่อเขามองดูเหล้า เขาก็เห็นฉินจุนอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปในทันใด!

เฉินตี้หาวลุกขึ้นยืนทันที

คุณฉิน!?

ฉินจุนโบกมือให้เขาเล็กน้อย กวักมือเรียกเขาไม่ให้ตื่นเต้น

เฉินตี้หาวสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วนั่งลงอย่างรวดเร็ว

คุณฉินอยู่บนโต๊ะเหล้านี้ด้วยเหรอ?

ก่อนที่ความแข็งแกร่งของฉินจุนจะยับยั้งเฉินตี้หาวได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อที่จะเอาชีวิตรอด เฉินตี้หาวตัดสินใจมอบตัวกับฉินจุน และฉินจุนทำเครื่องหมายบนคิ้วของเขาไว้แล้ว ตราบใดที่เฉินตี้หาวทรยศต่อเขา ภายในครึ่งปี เขาจะเสียชีวิตอย่างแน่นอน

ด้วยอำนาจที่แข็งแกร่ง เฉินตี้หาวไม่กล้าที่จะยอมแพ้ ตอนนี้เมื่อเขาเห็นฉินจุน เขาอดไม่ได้ที่จะสั่นเล็กน้อย เมื่อนึกถึงวิธีการของฉินจุนในวันนั้น

เซี่ยหัวเฉียงยืนขึ้น ชี้ไปที่ฉินจุนและกล่าวว่า “ยังไม่รีบไปซื้ออู่เหลียงเย่อีก!”

เมื่อเฉินตี้หาวได้ยิน นี่มันอะไรกัน? การขอให้คุณฉินซื้อเหล้าให้เขา นั่นเป็นการแสวงหาความตายไม่ใช่เหรอ?

“ไม่ต้องหรอก ช่วงนี้ฉันชอบดื่มหนิวหลานซาน ดื่มอันนี้แหละ”

เฉินตี้หาวรีบหยิบเหล้าขาว และเปิดออกด้วยความตื่นตระหนก

เซี่ยหัวเฉียงชะงักไปครู่หนึ่ง เกิดอะไรขึ้นกับเฉินตี้หาว อย่าพูดถึงหนิวหลานซานในวันธรรมดาเลย แม้แต่อู่เหลียงเย่ก็ถือว่าแทบไม่สะดุดตาเลย วันนี้ชอบดื่มหนิวหลานซานแบบนี้จริง ๆ เหรอ?

“ฮ่า ๆ คุณเฉิน ผมจะเทมันให้คุณเอง”

เมื่อเทเหล้าเต็มแล้ว เซี่ยหัวเฉียงเห็นว่าฉินจุนไม่แยแส และไร้อารมณ์

“เฮ้ ทำไมนายไม่รีบไปอวยพรประธานเฉินล่ะ?”

เฉินตี้หาวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาบ้าไปแล้ว เขากล้าให้คุณฉินมาดื่มยินดีให้เขาเหรอ?

“ไม่เป็นไร ๆ วันนี้ฉันมาช้า ฉันจะลงโทษตัวเองด้วยกันดื่มสามแก้ว”

หลังจากพูดจบ เฉินตี้หาวก็หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม

เทเหล้า ดื่มหมด