บทที่ 31

"สงสัยเงินของคุณไม่มีค่ามากพอเหมือนของคนอื่นมั้งคะ" ในเวลานี้ถ้าเธอยอมรับเงินของเขา นั่นมันยิ่งกว่าถูกตบหน้า เพราะแต่ละคำพูดที่เขาพูดออกมา มันทั้งดูถูกและเหยียดหยามศักดิ์ศรีของเธอ ซึ่งเขาคงไม่รู้ตัว เพราะเกิดมาบนกองเงินกองทองไม่ต้องดิ้นรนเหมือนคนอื่น

"เราเริ่มจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วนะแสนสวย"

"ฉันขอตัวไปทำงาน" ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินมาที่ประตู แต่ถูกเขาคว้าตัวกลับมาก่อนที่จะเปิดมันออก "จะทำไมคะ? จะจูบงั้นเหรอ" ใบหน้างามเงยขึ้นพร้อมกับหลับตาลงเพื่อท้าทายอำนาจของเขา

จากที่เขาคิดว่าจะคุยกันให้รู้เรื่อง พอเห็นเธอทำแบบนี้ตบะของเขาก็เริ่มจะแตก

"อืมม" หญิงสาวแค่คิดจะท้าทาย เพราะคิดว่าเขาคงไม่ทำถ้าเธอมีกิริยาแบบนี้ตอบโต้ แต่ไม่เลยเขากลับจูบจริง แล้วเหมือนจะไม่ทำแค่จูบ เพราะมือของเขายื่นไปล็อกประตูห้องไว้ในขณะที่กำลังจูบอยู่

มือข้างที่เขาล็อกประตูพยัคฆราชใช้มันเลื่อนกระโปรงทำงานของเธอขึ้นมา แล้วล้วงลงไปใต้กางเกงชั้นในตัวบางนั้น เพื่อสัมผัสเนื้อในแบบไม่ให้เธอได้ตั้งตัว

"อือออ" ขาเรียวเริ่มแนบชิด เพราะไม่คิดว่าเขาจะจู่โจมเร็วแบบนี้

ลิ้นหนาแทรกเข้าไปวนอยู่ในโพรงปาก ส่วนมือตอนนี้เขาเริ่มลูบคลำที่เนินเนื้อ จนหญิงสาวรู้สึกสยิวไปทั่วร่าง

มือเรียวเริ่มผลักคนตัวโตเมื่อเขากำลังจะถอดกางเกงชั้นในของเธอ แต่ก็สู้ไม่ได้..เขาใช้แค่มือเดียวก็สามารถจัดการกับเธอได้แล้ว

"นาย!" หญิงสาวรีบเบือนหน้าออกห่างเมื่อสัมผัสได้ว่าตอนนี้ เขาเริ่มเอาของแข็งของเขามาถูไถ "คุณพยัคฆ์คุณจะทำบ้าอะไร!"

"ก็ทำแบบที่เธอต้องการไง"

"ใครจะไปต้องการของคุณ! โอ้ย!!" ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามขยับหลบยังไงก็ไม่พ้น เขาจับขาเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นแล้วก็สอดใส่มันเข้ามา "หยุดเดี๋ยวนี้นะ อื้อ!!"

ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกให้เข้าที่ "อ้าาา" ทีแรกแค่คิดโมโหที่เธอยั่วอารมณ์ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว ความต้องการมันมาจากไหนบ้างไม่รู้

"อ๊อย..อือ.." เธอจะเอาแรงที่ไหนไปปฏิเสธ พอเขาเริ่มขยับท่อนล่าง หญิงสาวก็เริ่มจะควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน มือที่ผลักอกแกร่งอยู่เมื่อครู่ ตอนนี้กลับกลายเป็นโอบต้นคอเขาไว้แน่น เพราะกลัวล้มจากแรงกระแทก

ริมฝีปากของคนตัวสูงโน้มลงมากดจูบ ในขณะที่สะโพกกำลังขยับ และมือที่ว่างอยู่อีกข้างหนึ่งเขาก็ใช้มันบีบเคล้นหน้าอกอวบ

"อื้อ อื้อ // อ้าาาส์" เสียงครางของทั้งสองประสานกัน จังหวะที่เขาเร่งความเร็วก่อนที่จะปล่อยน้ำเข้าไปสู่ร่างกายของเธอ

"ซี๊ดด..อ้าา" มันคือความแปลกใหม่สำหรับพยัคฆราช เขาไม่คิดเลยว่าจะได้ใช้ห้องทำงานทำเรื่องแบบนี้ แต่ถ้าจะชวนเธอไปทำที่อื่นเธอต้องไม่ให้ความร่วมมือแน่ เขาก็เลยจัดการกับเธอทุกที่เมื่อพร้อม

แผนกที่แสนสวยทำงานอยู่

"ท่านรองเรียกไปพบมีอะไรเหรอคะ" วรรณากระซิบถามแสนสวยที่เพิ่งจะกลับมา

เธอไม่กล้าตอบและไม่รู้ว่าจะตอบว่ายังไง แสนสวยก็เลยเลือกที่จะเงียบไปดีกว่า

"สวยจ้ะ เข้ามาหาเราในห้องหน่อย" เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงของหัวหน้าพูดผ่านประตูที่ปิดอยู่ แต่ก็พอจะได้ยินเสียงที่เล็ดลอดออกมา

"มีอะไรกันหรือเปล่า" วรรณาและหยกพูดกันแล้วหันไปมองตามแสนสวยที่เดินเข้าไปในห้องของหัวหน้า

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เห็นว่าทั้งสองเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนนะ"

"หัวหน้าคนนี้ดีกว่าคนก่อนเยอะเลย..พูดก็เพราะ"

"อย่าพูดถึงหัวหน้าคนก่อนได้ไหมยังเสียวสันหลังอยู่เลย"

ในห้องของวีนัส..

"มีอะไรเหรอ..คะ" ลืมไปว่าตำแหน่งของเพื่อนสูงกว่า

"พยัคฆ์บอกหรือยังว่าเรานัดเลี้ยงรุ่นกัน"

"เลี้ยงรุ่น?"

"ใช่จ้า"

"ไม่ได้บอกค่ะ"

"ว่าแล้วเขาต้องยังไม่บอก แต่ไม่แน่ใจนะว่าเขาจะชวนสวยไปด้วยไหม แต่เห็นว่าเราเป็นรุ่นเดียวกัน ฉันชวนเลยแล้วกัน"

"ค่ะ"

"งานเลี้ยงรุ่นจัดที่โรงแรม พยัคฆ์เป็นคนออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมดเลยนะ"

"ค่ะ"

"มีอะไรเหรอ เธอไม่สบายใจอะไร ฉันพูดอะไรผิดไปไหม" ถามออกไปเมื่อเห็นสีหน้าของอีกคนไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของเธอ