บทที่ 32

"คุณจะพาฉันไปไหน" นั่งรถออกมากับเขาแต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะพาไปไหน

"กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่"

"เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่?" เขาไข้ขึ้นหรือเปล่า ผู้ชายแบบเขาเนี่ยนะจะพาเรากลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน คงสำนึกผิดล่ะสิที่ทำกับเรา.. พอคิดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกอายขึ้นมา กับผู้หญิงคนอื่นเขาคงจะไม่เว้นแบบนี้ นี่ขนาดกับเราคนที่เขาเกลียด..ที่ทำงานยังไม่เว้นเลย

ขับรถมาเพียงไม่นานก็ถึงบ้าน แม่บ้านรีบออกมาดูว่าทั้งสองกลับมาทำไม เพราะตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงกว่า

"ป้าช่วยเตรียมอาหารเที่ยงไว้ให้ด้วยนะ เดี๋ยวทานข้าวแล้วผมก็จะกลับบริษัท"

ในขณะที่เขากำลังสั่งแม่บ้านอยู่นั้น เธอก็รีบกลับขึ้นไปบนห้องเพื่อที่จะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่

พออาบน้ำเสร็จออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวก็ตกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้เขายืนหลังพิงประตูห้อง แล้วสายตามองมาที่เธอ

"คุณจะเข้ามาห้องคนอื่นตามอำเภอใจแบบนี้ไม่ได้นะ" รู้แบบนี้เอาเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในห้องน้ำด้วยดีกว่า หญิงสาวรีบเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อที่จะหาชุดเข้าไปใส่ในห้องน้ำ แต่ไม่ทันเขาเดินมาถึงตัวเธอก่อน

"เรื่องที่เรายังคุยกันค้างไว้"

"ทำไม"

"เธอคิดว่ามันเป็นเรื่องเล่นๆ เหรอ"

"ปล่อยค่ะ ฉันจะใส่เสื้อผ้า"

"ทำไมเธอถึงดื้อแบบนี้ ฉันจะโอนเงินให้ แล้วเอาไปคืนมันซะ"

"ฉันบอกแล้วไงว่าไม่เอาเงินของคุณ"

"พรุ่งนี้ฝ่ายกฎหมายคงจะตรวจสอบมาถึงบัญชีของเธอ ซึ่งฉันก็ไม่สามารถที่จะหยุดพวกเขาได้อีกแล้ว.."

"ดี.. ปล่อยให้เขาเช็คบัญชีฉันไปเลย" ในเมื่อเธอไม่ได้ทำผิดจะไปกลัวอะไร แต่ถ้ายอมเอาเงินกับเขามาน่ะสิ เขายิ่งจะดูถูก นี่ขนาดไม่ได้เงินเขาสักบาทยังถูกดูถูกขนาดนี้เลย

"ถ้าเก่งนัก ก็เอาตัวเองให้รอดแล้วกัน" เขาไม่เคยง้อผู้หญิงที่ไหน และไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมต้องอยากช่วยเธอขนาดนี้ด้วย

เพราะได้ตัวเธอมาแล้วงั้นเหรอ? ผู้หญิงคนอื่นเขาก็ได้เหมือนกันนี่ อย่างเช่นซาร่า เธออยู่มานานกว่าผู้หญิงคนอื่นอีก พอเจอวิกฤตแบบนี้เขายังไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยเลย

พอลงมาถึงชั้นล่างพยัคฆราชก็ตรงไปที่รถ แล้วขับออกจากบ้านโดยที่ไม่รอรับเธอไปด้วย แสนสวยได้แต่มองตามท้ายรถของเขาจากชั้นบน

เธอต้องได้รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะต้องได้ไปเรียกแท็กซี่กลับบริษัท พอลงมาถึงชั้นล่างแม่บ้านก็เตรียมอาหารให้เสร็จพอดี แต่คงจะกินไม่ทันแล้ว

[บริษัท] 13 : 45 น.

แสนสวยกลับมาถึงแผนกก็ไม่มีใครกล้าสอบถามอะไร เพราะเธอออกไปกับใครทุกคนรู้ดี

แล้วมันก็ทำให้วีนัสไม่พอใจเอามากๆ เพราะเหมือนถูกหักหน้าทั้งๆที่ถามแล้วว่า แสนสวยเป็นอะไรกับเขาไหม

วันต่อมา.. ที่บริษัท

เมื่อคืนนี้เขาไม่กลับไปนอนที่บ้าน แต่ก็ไม่แปลก เพราะเขายังมีอีกหลายที่ให้ไปค้าง

"คืนนี้แล้วนะ"

"คืนนี้อะไรคะ"

"ก็ที่เราบอกเรื่องเลี้ยงรุ่นไง"

"ทำไมเร็วจัง"

"เพื่อนๆ ต่างก็ควงแฟนไปด้วย สวยอย่าแพ้ใครล่ะ"

"ควงแฟนกันเหรอ"

"ใช่จ้างานนี้มีการขิงกันเกิดขึ้นแน่เลย..อย่าลืมนะจ๊ะว่างานนี้เป็นงานราตรี เรื่องชุดอย่าให้น้อยหน้าใครล่ะ"

ชุดราตรีเลยเหรอ..เราจะปฏิเสธทันไหมเนี่ย ..ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้นว่าจะปฏิเสธยังไงดี แสนสวยแอบมองสายตาของวีนัส คงคิดว่าเธอไม่มีปัญญาควงใครไปงานล่ะสิ แต่ก็คิดถูกอยู่นะ เราจะควงใครล่ะ ..ว่าแล้วหญิงสาวก็มองดูเพื่อนผู้ชายในแผนก แต่ละคนก็มีครอบครัวกันหมดแล้วถ้ายืมควงไปเดี๋ยวก็งานเข้าพวกเขาอีก

"ฉันขอตัวเอาเอกสารไปให้ผู้จัดการเซ็นต์ก่อนนะคะ" หญิงสาวรีบหยิบแฟ้มเอกสารแล้วเดินออกมาเพราะขี้เกียจจะคุยด้วย พอขึ้นไปถึงชั้นผู้บริหารเธอก็ตรงไปที่ห้องของแทนไท

ก๊อก ก๊อก

"เข้ามาครับ"

"เอกสารคะ" เอกสารในมือของแสนสวยได้ถูกยื่นไปวางบนโต๊ะของผู้จัดการใหญ่

พอแทนไทรับมันมาแล้วเขาก็เปิดเช็คดูก่อนที่จะเซ็นต์ชื่อลงไปในนั้น

มือเรียวยื่นไปรับเอกสารพร้อมกับมองหน้าผู้จัดการ

"มีอะไรครับ" เขาถามขึ้นเมื่อเห็นว่า เธอเหมือนมีอะไรอยากจะคุยด้วย

"คืนนี้ผู้จัดการว่างไหมคะ"

"ทำไมครับ"

"ฉันอยากจะชวนออกไป..เออ..ช่างมันเถอะค่ะ" เราคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย