ตอนที่ 28
บทที่ 33
September 18, 2026
"จะดื้ออีกไหม" ริมฝีปากหนากระซิบถาม แต่น้ำเสียงดุดันมากจนคนฟังไม่กล้าตอบโต้
หญิงสาวไม่สบตาและไม่พูด เพราะถ้าไม่งั้นคงถูกเขาจูบอีกแน่
"ขึ้นรถ" มือหนายื่นไปเปิดประตูรถ เพื่อให้คนตัวเล็กขึ้นไปนั่ง โดยที่ไม่มองเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้แทนไทยังอยู่หรือเปล่า
ขับรถร่วมครึ่งชั่วโมงได้ก็กลับมาถึงบ้าน
หญิงสาวที่อยู่ในชุดราตรีราคาแพง ได้ก้าวลงรถ แล้วเดินตรงเข้าไปในบ้าน โดยมีคนร่างสูงเดินตามมา
สายตาของเขามองชุดนั้นแบบไม่พอใจ ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่ามันเป็นแบรนด์เนมของแท้ ถามไปเธอก็ไม่บอกว่าได้มันมายังไง
ในใจอยากจะฉีกให้มันขาด แต่ถ้าทำแบบนั้น เธอคงจะโมโหมาก เรื่องกระเป๋าใบนั้นก็ครั้งหนี่งแล้ว
อึบ~ จังหวะที่แสนสวยกำลังจะปิดประตูห้อง พยัคฆราชได้ยื่นไปผลักมันไว้ก่อน
"ฉันง่วงแล้ว"
"ง่วงก็นอนไปสิ ใครว่าอะไร" ว่าแล้วร่างหนาก็แทรกกายเข้ามาในห้องแบบถือวิสาสะ
"คุณกลับไปห้องของคุณเดี๋ยวนี้เลยนะ" เธอเอ่ยปากไล่ทันทีที่เห็นเขาเดินไปทิ้งตัวนอนลงที่เตียง
"จนกว่าเธอจะบอกว่าได้ของพวกนี้มายังไง ฉันถึงจะไป"
"ฉันก็ได้มาแบบที่คุณคิดนั่นแหละ"
"อย่ามาเล่นลิ้นนะ"
ในสมองคงคิดแต่ว่าเราเอาตัวเข้าแลกอย่างเดียว ..หญิงสาวก็เลยไม่ต่อปากต่อคำ เธอเดินไปหยิบชุดนอนที่รัดกุมหน่อยแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะเปลี่ยนชุดออก
"ทำไมถึงยังไม่มา วันนั้นก็เจ็บท้องแล้วนี่" แสนสวยสงสัยว่าประจำเดือนทำไมมันถึงเคลื่อน ที่เธอไม่เลือกกินยาคุม ก็เพราะตรงกับช่วงที่ใกล้จะเป็นประจำเดือนพอดี
อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ออกมาก็ยังเห็นเขานอนอยู่ที่เดิม
หญิงสาวเดินไปหยิบหมอน แล้วนอนลงพื้นข้างล่าง ปล่อยให้เขานอนเตียงไป
คิดว่าจะไม่กล้าตามลงไปหรือไง ..ร่างหนาทิ้งตัวลงที่พื้นข้างเธอ
"นี่นาย!!"
"นายอะไร"
"นาย!!" หญิงสาวกัดปากกัดฟันไว้อยากจะด่าใจแทบขาด แต่ไม่รู้ว่าจะด่าอะไรดี พอนึกถึงเรื่องที่เขาเกลียดมากที่สุดก็เลย.. "ไอ้หมาน้อย!! อืมมม!!" พอสิ้นคำพูดเท่านั้นแหละก็ถูกเขาปิดปาก
เขาบังคับจูบเธออยู่ที่พื้นเย็นเฉียบแบบนั้น เพียงไม่นานก็เริ่มจัดการกับเสื้อผ้าสิ่งกีดขวาง
ดิ้นรนต่อสู้ไปก็เหนื่อยเปล่า แรงเยอะแบบเขาจะเอาที่ไหนไปสู้ได้
เพียงไม่นานเขาก็จัดการกับเสื้อผ้าของเธอจนหมดสิ้น ส่วนของตัวเองจัดการมันแค่ท่อนล่าง
"พื้นมันแข็งขึ้นไปข้างบนดีกว่า" เขาคุกเข่าอยู่ในท่านั้น เพียงไม่นานก็ชวนเธอขึ้นบนเตียง เพราะเริ่มจะเจ็บ
"ไม่!!" หญิงสาวตอบออกไปแบบไม่ต้องคิด เธอยอมเย็นส่วนหลังหน่อยก็ช่างมัน ลองดูความอดทนของเขาสิว่าจะทนความแข็งของพื้นได้สักแค่ไหน
พอเธอปฏิเสธว่าจะไม่ขึ้นไป เขาก็โน้มใบหน้าลงมาไซร้ เรือนร่างระหงที่เปลือยเปล่า
แสนสวยแปลกใจทำไมวันนี้เขาถึงไม่รีบ เพราะเห็นทุกครั้งถ้าถอดเสื้อผ้าหมดแล้ว เขาก็จัดการกับเธอเลย แต่ครั้งนี้..
"ไม่นะ!" ขาเรียวรีบหนีบเข้าหากันเมื่อใบหน้าของเขาซุกไซร้ต่ำลงไปจนถึงเนินน้องสาว แต่ก็ดูจะไม่เป็นผลเมื่อเขาจับขาของเธอถ่างออก แล้วใบหน้านั้นก็โน้มลงไปที่สองกลีบ