บทที่ 54

จูบอยู่แบบนั้นเพียงไม่นานร่างกายของหญิงสาวก็ถึงกับอ่อนปวกเปียก ชายหนุ่มจึงพามานอนลงที่เตียง แล้วก็ตามลงไปประกบจูบอีกครั้ง ลิ้นหนาตวัดสอดแทรกเข้าไปในโพรงปาก เพื่อสำรวจด้านในแบบหิวกระหาย

"อืมม.." หญิงสาวส่ายหน้านิดหนึ่งเพื่อเป็นสัญญาณบอกว่าวันนี้ยังไงก็ไม่ได้ เพราะถ้าเขาทำอีกครั้งเธอคงไม่ไหวแน่

"ไม่ทำอะไรมากหรอก ขอแค่นี้" เสียงออดอ้อนของเขาดูน่าสงสาร เธอก็เลยยอมปล่อยให้เขาสัมผัสเรือนร่าง

ชายหนุ่มจูบอยู่แบบนั้นนานมาก เพราะวันนี้คงทำได้แค่นี้ พอเงยหน้าขึ้นมาทั้งสองก็มองสบตา

"ถ้าคุณพ่อกลับมา จะพาไปเที่ยวนะ" เพราะถ้าพ่อของเขากลับมาก็จะมีคนดูแลงานแทนช่วงนั้น

"อืออ.." มันไม่ใช่เสียงตอบรับหรอก แต่มันเป็นเสียงคราง ซึ่งตอนที่พูดอยู่มือของเขาอยู่ไม่นิ่ง

"อยากไปเที่ยวไหนเป็นพิเศษไหม"

"จะไปไหนได้ล่ะกำลังท้องอยู่"

"ไม่ได้มีกฎหมายข้อไหนห้ามสักหน่อยว่าไม่ให้คนท้องออกไปเที่ยว"

"ตกลงนายชวนฉันไปเที่ยวหรือจะชวนฉันทะเลาะกันแน่"

"ชวนไปเที่ยวครับ"

"อือออ!" หญิงสาวเริ่มหนีบขาเข้าเพราะว่าตอนนี้ เขาไม่ได้ทำแค่ลูบคลำแต่ยังสอดใส่นิ้วเข้ามาในร่อง แล้ววนมันอยู่แบบนั้น

"อยากได้ลิ้นด้วยไหม" เสียงกระซิบถามเมื่อเห็นสีหน้าของเธอบิดเบี้ยวไปเพราะนิ้ว

"ไหนนายบอกจะไม่ทำอะไรแล้วไงพอได้แล้ว" พูดออกมาด้วยเสียงกระเส่า

"พอแน่นะ" ว่าแล้วก็ชักนิ้วออกมาดู พราะตอนนี้น้ำของเธอเปรอะเปื้อนไปหมดทั้งนิ้ว

"คนบ้า!" ใบหน้างามแดงขึ้นมาจนเห็นได้ชัด

"คำก็บ้า สองคำก็บ้า เดี๋ยวก็บ้าจริงซะหรอก"

"อยากบ้าก็บ้าไปเลยไอ้หมาน้อย!"

"บ่อยนะเราช่วงนี้"

"อะไรบ่อย"

"ก็เรียกหมาน้อยนี่แหละ"

เอ้อจริง..เราใช้คำนี้บ่อยมาก แต่ทำไมเขาไม่มีท่าทีเหมือนแต่ก่อน เพราะตอนนั้นเธอเผลอพูดไปด้วยความไร้เดียงสา ก็ถูกเขาโกรธมาตั้งแต่บัดนั้น ..เธอยังจำได้ว่าคำนี้มันคือคำต้องห้ามของบ้านหลังนี้ แต่ทำไมช่วงหลังเขาดูไม่โกรธ..หรือเขาจะโกรธอยู่

"ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย" ชายหนุ่มลูบไล้ใบหน้างาม เพราะเห็นสีหน้าเปลี่ยนไป คงคิดว่าเขาจะโกรธ

"แล้วทำไมแต่ก่อนนายถึง.." แสนสวยยังจำเรื่องตอนเรียนมัธยมปลายได้ดี และทั้งชีวิตนี้เธอคงจะไม่ลืมช่วงเวลานั้นได้

"แต่ก่อนงั้นเหรอ" ชายหนุ่มเริ่มหวนคิดถึงเรื่องสมัยก่อน เพราะตอนนั้นใครจะพูดชื่อนี้ออกมาไม่ได้เลยเขาโกรธมาก โกรธจนหมายหัวเธอ..

"นายมีอะไรจะขอโทษฉันไหม" มันคาใจมาก เพราะอยากได้คำขอโทษจากเขา ถึงแม้ว่าจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม

"ขอโทษเรื่องอะไร" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยื่นมือไปหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวของเธอไว้ กลัวว่าเธอจะหนาวเพราะเครื่องปรับอากาศในห้อง

"จะให้นับเหรอว่าเรื่องอะไรบ้าง" เธอยังมองจ้องใบหน้าของเขาแบบไม่ลดละ

"ถ้าไม่บอกจะรู้เหรอว่าต้องได้ขอโทษเรื่องไหนก่อน" เขาเริ่มจะสำนึกผิดบ้าง เพราะตัวเองทำไว้เยอะ

"เรื่องแรกเลยนะ ก็เรื่องที่นายเอากระดาษแผ่นนั้นมาแปะ" เพราะเรื่องนี้มันรุนแรงที่สุดแล้ว