บทที่ 59

"ครั้งนี้คุณจะว่าแผนกฉันผิดฝ่ายเดียวก็ไม่ได้นะ" เขาทำท่าทางเหมือนไม่สนใจเอกสารของเธอ หญิงสาวก็เลยต้องหาวิธีพูด "ก็คุณเป็นฝ่ายเร่งมาเอง"

"แล้วไง" เขายังทำงานต่อเหมือนไม่สนใจสิ่งที่เธอพูด

"ก็ได้ค่ะถ้าคุณไม่รับเรื่อง..ฉันจะไปหาท่านรองประธาน" ว่าแล้วคนตัวเล็กก็เดินมาที่ประตู

แต่แทนไทก็ไม่สนใจ เพราะงานที่เขากำลังทำอยู่ก็วุ่นวายมากพออยู่แล้ว

"อีตาบ้านี่!" อักษรออกจากห้องผู้จัดการก็ตรงมาที่ห้องของท่านรองประธานจริง เพราะว่าต้องใช้อำนาจที่มีของผู้บริหารถึงจะแก้ไขงานนี้ได้

แกร็ก~ เดินมาถึงหน้าห้องเธอก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม่ได้เคาะ

"เอาตามนี้เลยแล้วกัน" พยัคฆราชส่งเอกสารคืนให้เลขา เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เข้ามาในห้อง ที่อักษรเข้ามาในห้องของเขาเลย ก็เพราะไม่เจอเลขาอยู่ด้านหน้า

"ค่ะท่าน" เลขารับเอกสารนั้นคืนแล้วก็เดินออกจากห้อง พร้อมกับสายตาที่มองคนที่เพิ่งจะเข้ามาใหม่..ไม่ใช่แค่แทนไทที่สงสัยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงดูสนิทกับท่านรองประธาน จนเข้าออกห้องได้โดยไม่ต้องขอเข้าพบก่อน

"Darling"

"มีอะไร"

"ช่วยเค้าด้วยนะ.."

"ช่วยเรื่องอะไรก็พูดมาสิ"

"ก็เรื่องเอกสารนี้น่ะสิ เค้าลีสต์รายชื่อส่งไม่หมด" มือเรียวยื่นแฟ้มเอกสารไปตรงหน้าของผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะทำงาน มือหนารับแล้วเปิดดูว่ามันเป็นงานอะไรกันแน่

"ของล็อตนี้ส่งออกไปเมื่อชั่วโมงที่แล้วไม่ใช่เหรอ"

"ส่งออกแล้วเหรอ?"

"แล้วทำอะไรตกหล่นไว้ล่ะ" ว่าแล้วพยัคฆราชก็ดูตรงที่มาร์คไว้ "อันนี้ก็ส่งไปแล้วนี่ ทำไมบอกว่าตกหล่น"

"ส่งไปแล้วหมายความว่ายังไง"

ชายหนุ่มก็เลยเปิดดูสินค้าที่ส่งออกไปต่างประเทศ หญิงสาวชะโงกหน้าเข้าไปมองด้วย..ก็เห็นรายชื่อที่เธอทำตกหล่นถูกส่งไปด้วยแล้ว

"อีตาผู้จัดการบ้า!"

"เป็นอะไรกันอีก" พยัคฆราชถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทางของเธอดูหงุดหงิด

"ทำไมเขาไม่บอกว่าส่งของไปแล้ว"

"จะไปรู้กับพวกเธอเหรอ พี่มีงานต้องทำออกไปได้แล้ว"

คนร่างเล็กเดินออกมาจากห้องท่านรองประธาน สายตามองจิกไปที่ห้องผู้จัดการใหญ่ "ฝากไว้ก่อนเถอะ นี่เราฝากไว้กี่อย่างแล้ววะ" ถึงว่าทำไมเขาถึงไม่สนใจของที่ตกหล่น เขาคงเช็คก่อนของออก คงไม่ไว้ใจเราล่ะสิ! ..เช็คไม่ว่าหรอกก็น่าจะบอกกันสักหน่อยว่ารู้แล้ว

"คะ?" เลขาของท่านรองประธานนึกว่าอักษรพูดด้วยก็เลยถามขึ้น "ไม่มีอะไรค่ะ" หญิงสาวรีบตรงมาที่ลิฟต์

แผนก..

"เป็นยังไงบ้างคะหัวหน้า" ทุกคนกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย เหมือนตอนที่แสนสวยเสียเงินก้อนใหญ่ เรื่องนี้พนักงานก็เพิ่งจะรู้ตอนที่เรื่องแดงขึ้นมาแล้ว

"ของถูกส่งออกไปครบแล้วค่ะ"

พอได้ยินแบบนั้นพนักงานต่างก็โล่งใจ แล้วก็ลงมือทำงานใหม่ที่เพิ่งจะได้รับมอบหมายเข้ามาในแผนก

12 : 00 น.

"Darling คะ" ทุกคนที่อยู่แถวนั้นถึงกับหันขวับมามองที่ต้นเสียงพร้อมกัน เพราะตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงพนักงานกำลังทยอยกันออกไปทานข้าว

หนึ่งในนั้นที่หันกลับมามองก็คือแทนไท

"...???.." พยัคฆราชเริ่มจะไม่สนุกด้วยแล้ว เพราะตอนนี้สายตาพนักงานทุกคนต่างก็มองมาที่เขา ซึ่งเขาก็บอกไม่ได้ด้วยว่าผู้หญิงคนนี้มีความสัมพันธ์อะไรกัน

แทนไทพ่นลมหายใจออกมาแบบไม่พอใจ กับสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้กำลังกระทำอยู่ แต่เขาก็พูดอะไรมากไม่ได้

"อ้าว..ทำไมวันนี้ไม่ด่าเราอีก" หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าแทนไทไม่สนใจแถมยังเดินออกไป เพราะสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไปเพื่อจะยั่วอารมณ์เขาโดยเฉพาะ

"อย่าพูดแบบนี้อีกเข้าใจไหม!" แต่กลับเป็นพยัคฆราชที่ต่อว่า

"ขอโทษค่ะ" เมื่อเห็นว่าตัวเองพูดไม่เหมาะสมในที่สาธารณะก็เลยกล่าวคำขอโทษออกไป "ท่านรองจะไปทานข้าวที่ไหนคะ"

"กลับไปทานข้าวที่บ้าน..จะไปด้วยไหมล่ะ"

"ไม่ไป"