บทที่ 61

"คุณป้าคะ" ในขณะที่กานดาแม่ของแทนไทกำลังจะพูดอะไรมากไปกว่านั้น อักษรก็ได้พูดขัดจังหวะขึ้น

"หนูไม่ต้องห่วงหรอกนะ ถ้าลูกชายของแม่รักใครแม่ก็รักคนนั้นด้วย ทำไมลูกถึงไม่บอกก่อนหน้านี้แม่จะได้ไม่ต้องทำอะไรแบบ.." นางเริ่มสำนึกผิดที่หาผู้หญิงมาให้ลูกดูตัว ทั้งๆ ที่ลูกมีคนรักแถมคนรักก็กำลังตั้งท้องอีก "เกือบแม่ทำผิดไปแล้วเห็นไหม"

ไปกันใหญ่แล้วเราจะถึงตายไหมเนี่ย.. อักษรได้แต่คิดกังวลอยู่ในใจ

"ดิฉันว่าเรากลับเข้าไปคุยกันในห้องรับรองของบริษัทใหม่อีกครั้งดีกว่าค่ะ คุยตรงนี้คงไม่เหมาะ" กานดาหันไปพูดกับแม่ของอักษร

"ไม่ต้องคุยก็ได้ค่ะ อักษรขอพาคุณแม่กลับบ้านก่อนนะคะ" ว่าแล้วหญิงสาวก็คว้ามือของผู้เป็นแม่

"แม่อยากจะคุย" อัจฉราภรณ์หันกลับมาหากานดา เพราะฟังสิ่งที่นางพูดออกมามันทะแม่งๆ

"ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ..แค่เรื่อง..เออ" อักษรหยุดพูดแค่นี้ เพราะถ้าเธอพูดอะไรไปมากกว่านี้ ทางฝั่งของเขาจะคิดว่าเธอเป็นคนยังไง

ห้องรับรองของทางบริษัท..

ดวงตากลมส่องประกายมองใบหน้าผู้ชายที่นั่งอยู่อีกฝั่ง เพื่ออยากจะให้เขาพูดอะไรออกมาบ้าง แต่สิ่งที่เขาทำก็คือยกน้ำขึ้นมาดื่ม ..นี่เขาจะดื่มอะไรนักหนา..เดี๋ยวก็สาปแช่งให้เข้าห้องน้ำทั้งคืนไปเลยนี่!

"ฉันไม่คิดว่าจะต้องได้มาพูดอะไรที่มันข้ามขั้นตอนขนาดนี้" กานดาได้เอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบในห้องอันกว้างขวางนั้น

"อะไรคือข้ามขั้นตอน คุณมีอะไรก็พูดมาไม่ต้องอารัมภบทมาก" หลายคนคงจะรู้จักนิสัยของอัจฉราภรณ์หรือฟ้าดี ว่าเป็นคนนิสัยยังไง ใช่แล้วนางคือพี่สาวของอัปสรสุดา

"ฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้วกัน เพราะเรื่องนี้มันคงอ้อมค้อมไม่ได้ ฉันไม่รู้ว่าเด็กสองคนนี้ไปคบกันตั้งแต่เมื่อไร..แต่ตอนนี้"

"คุณป้าคะ" หญิงสาวมองไปที่แม่ของเขาด้วยสายตาที่อ้อนวอน

นางหันมามองที่ต้นเสียงนิดหนึ่งแล้วก็หันกลับไป "ทางเรายินดีจะรับผิดชอบทุกอย่าง" เห็นสีหน้าของเธอแล้วกานดาก็รู้แล้วว่าเธอคงจะกลัวแม่มาก นางก็เลยหาคำพูดใหม่ที่มันไม่โจ่งแจ้งมากเกินไป

"ฉันนั่งฟังมาตั้งนานแล้ว คุณพูดมามีแต่น้ำ..ขอเนื้อหน่อยได้ไหม"

ตัดกลับมาที่บ้านพยัคฆราช ซึ่งตอนนี้ทุกคนทานข้าวเสร็จแล้ว และกำลังนั่งคุยกัน

"ผมพาสวยขึ้นไปนอนก่อนดีกว่าครับแม่" คุยกันได้ไม่นานพยัคฆราชก็มองดูหน้าภรรยาดูเธอท่าจะไม่ไหวแล้ว

"แม่ก็เพิ่งเคยเจอคนแพ้ท้องแบบสวย"

"ยังไงครับแม่" ชายหนุ่มถามผู้เป็นแม่กลับ

"ก็แพ้ท้องแล้วง่วงนอนนี่แหละ"

"แปลกมากเลยเหรอคะ" หญิงสาวถามขึ้นบ้าง

"แปลกสิจ๊ะ คนแพ้ท้องส่วนมากก็มีแต่อาเจียน หรือไม่ก็ชอบกินของเปรี้ยว แต่หนูง่วงนอนอย่างเดียวเลย"

"ลูกหนูจะขี้เกียจไหมคะเนี่ย"

"ไม่หรอก ..หนูอย่าคิดอะไรมากสิ.. น่าเอ็นดูมากต่างหาก"

พยัคฆราชได้แต่นึกขำกับสิ่งที่เธอคิด

คลื่นนน คลื่นนนน

"ใครโทรมา" อัปสรสุดาเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ในห้องนั้นมาดู "พี่ฟ้า"

"คุณป้าโทรมาทำไมครับ" พยัคฆราชซึ่งกำลังจะก้าวเดินขึ้นชั้นบน ก็เลยต้องได้หยุดแล้วหันกลับมา ..ทีแรกเขาคิดว่าเป็นสายของพ่อที่โทรมาก็เลยกำลังจะพาแสนสวยขึ้นไปนอน