บทที่ 65

คุณหมายความว่ายังไง หญิงสาวรีบมองต่ำลงไปที่หน้าอกและต้นขาของตัวเอง เพราะตอนนี้ ชุดที่ใส่อยู่มันเปิดขึ้นมา มือเรียวรีบเอื้อมไปดึงมันลงพร้อมกับลุกขึ้น จังหวะเดียวกับที่เขาลุกขึ้นเหมือนกัน ทั้งสองก็เลย...

"กรี๊ดด..อี๊ดดด!!" อักษรสุดาตกใจเพราะตอนนี้ถูกมือหนาปิดปากไว้ ที่แทนไทปิดปากก็เพราะกลัวคนด้านนอกได้ยินเสียงกรี๊ดของเธอ

"เงียบก่อนสิคุณ" ดูท่าทางเธอคงจะตกใจ เขาก็เลยพูดออกมาเบาๆ

"แล้วนายทำอะไร!" พอหลุดออกจากพันธนาการหญิงสาวก็รีบลุกขึ้น แล้วถอยออกห่าง

"ใครจะไปทำอะไรคุณ แค่นี้ก็ส่งเสียง"

อีตาบ้าแค่นี้อย่างงั้นเหรอ! คิดออกมาได้แค่นั้น..แล้วหญิงสาวก็โน้มตัวลงไปคว้าเอาหมอน.. พอได้หมอนเธอก็เดินไปนอนลงที่เตียง

เวลาผ่านไป ..ห้องนี้ถูกจัดผ้าห่มไว้แค่ชุดเดียว พอดึกมาหน่อยก็เริ่มหนาว

คนร่างหนาค่อยๆ ย่างกรายเข้าไป ส่องมองดูคนตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียง เห็นว่าเธอหลับสนิทแล้วเขาก็เลยเบียดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันนั้น

"อุ๊บ" ในขณะที่กำลังจะหลับ ก็ถูกคนที่นอนอยู่ข้างกายหันกลับมา แต่เธอไม่ได้หันมาแค่เบาๆ เข่าของเธอพาดทับลำตัว ซึ่งมันถูกจุดยุทธศาสตร์พอดิบพอดี

เขาพยายามที่จะไม่ร้องเจ็บกลัวว่าเธอจะตื่น เพราะยังพอทนได้ ผ่านไปอีกสักพักแทนไทก็เริ่มจะเคลิ้มอีกรอบ

อดทน..อดทน..อดทนนะตัวกู.. ตอนนี้ถ้ารู้บทสวดคงได้นำออกมาท่อง จากขาที่พาดทับอยู่กลับกลายเป็นมือ ซึ่งเธอวางไว้ตรงกล่องดวงใจ

ชายหนุ่มเลือกที่จะนอนอยู่นิ่ง เพราะถ้าขยับตัวหรือจับมือออก เธอคงได้ตื่นแน่ ตื่นแล้วเธอก็คงจะโวยวายน่าดู

"อะไร?!" ดึกดื่นของคืนเดียวกันนั้น คนตัวเล็กก็ได้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็เพราะว่าปวดปัสสาวะ แต่สังเกตว่ามือตัวเอง มีอะไรอยู่ระหว่างอุ้งมือ หญิงสาวก็เลยลูบคลำดู ...?!!?...

"เป็นไงเจออะไรหรือยัง" ทันใดนั้นเสียงของผู้ชายก็ได้ดังขึ้น

"กรี๊ดดดดดด!! อืมมมมม!!" หญิงสาวยอมรับว่าเธอตกใจจนสุดขีด ที่จริงเธอลืมไปแล้วว่าในห้องนี้มีเขาอยู่ด้วย แถมตอนที่เธอตกใจเสียงของเขาอยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก

ตุ๊บ! ตุ๊บ!! กําปั้นเล็กทุบเข้าที่ลำตัวของคนร่างหนาที่กำลังปิดปากเธอ ซึ่งเขาไม่ได้ใช้มือปิดเหมือนตอนก่อนนอน

ที่จริงแทนไทตื่นตั้งแต่เธอเริ่มขยับมือ และเขาคิดว่าเธอก็ตื่นแล้วเหมือนกันถึงลูบคลำได้แบบเต็มไม้เต็มมือขนาดนั้น

"อืมมม!!!" หญิงสาวเริ่มส่งเสียงแต่ก็เล็ดรอดออกมาจากปากไม่ได้เพราะว่าตอนนี้ริมฝีปากหนาของเขาปิดมันจนสนิท

ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งจูบ แถมตอนนี้มือของเขาก็อยู่ไม่นิ่ง

ชายหนุ่มจูบอยู่แบบนั้นเพียงไม่นาน หญิงสาวก็เริ่มตอบสนอง มือหนาจากที่แนบอยู่หน้าอก ก็ได้เลื่อนต่ำลงไปที่เนินน้องสาว ซึ่งตอนนี้ชุดของเธอที่สวมใส่อยู่มันได้เปิดขึ้นมาจนเห็นเนินอันน่าหลงใหล

"อืมมม!!" หญิงสาวสะดุ้งและสติของเธอก็เริ่มกลับมา เมื่อถูกมือหนาลูบคลำเข้าไปสัมผัสถึงเนื้อใน

และเขาก็เริ่มได้สติเหมือนกัน ชายหนุ่มรีบชักมือออกมาจากด้านในกางเกงชั้นในตัวบางนั้น แล้วปล่อยจูบออก

"คุณทำอะไร!" หญิงสาวรีบคว้าผ้าห่มมาปกคลุมร่างระหงไว้ ถึงแม้ว่าในห้องจะไม่ได้เปิดไฟแต่แสงสว่างที่อยู่ด้านนอกก็สาดส่องเข้ามา

"ก็ใครเริ่มก่อนล่ะ"

"ฉันไปเริ่มก่อนตั้งแต่ตอนไหน"

"ยังจะมาถามว่าตอนไหน ดีนะที่มันไม่ขาดติดมือไปด้วย" เขาไม่ได้ใส่กางเกงชั้นใน แถมกางเกงตัวที่ใส่ก็บางแทบจะเป็นเนื้อเดียวกันกับผิวกายอยู่แล้ว

"อย่าบอกนะว่าไอ้ที่ฉัน? กรี๊ดดดดด!" พอนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองคลำถูกอะไร เสียงกรี๊ดก็ได้ดังขึ้นอีกครั้ง

"เสียงใครร้อง แสนสวยหนูเป็นอะไรหรือเปล่าลูก"

ก๊อก ก๊อก

"อักษรลูกเป็นอะไรไหม" พอถามแสนสวยเสร็จ อัปสรสุดาก็ตรงมาที่ห้องลูกสาวอีกคนในเวลาเดียวกันนั้นเลย เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของใครที่กรี๊ดออกมา

แกร้ก..