บทที่ 77

ในขณะที่ฝนกำลังโปรยปราย หญิงสาวร่างระหงได้นอนบิดไปมาเพราะแรงตวัดของเรียวลิ้นอีกคน

"อือออ..พะ..พอแล้วค่ะ" อักษรสุดาดิ้นพล่านเพื่อขอให้เขาหยุด ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบ แต่ตอนนี้เธอต้องการเขามากจนแทบจะขาดใจอยู่แล้ว

คนร่างหนาขยับกายขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้เร่งรีบ ในระหว่างทางยังลากเรียวลิ้นอุ่นสัมผัสผิวกายอันนวลเนียน

"อ้าาา~ อยากจะทำต่ออีกหน่อย" ริมฝีปากหนากระซิบพูดที่ข้างใบหู พร้อมกับพรมจูบลงทั่วบริเวณนั้นจนคนฟังรู้สึกสยิว

เห็นเธอไม่ตอบ ชายหนุ่มกำลังจะเลื่อนลงไปที่น้องสาวใหม่อีกครั้ง แต่มือเรียวหยุดเขาไว้ก่อน

ใบหน้างามส่ายบอกเพื่อเป็นสัญญาณว่าเธอไม่ไหวแล้ว ถ้ากลับลงไปอีกมีหวังนำหน้าไปก่อนเขาแน่

แทนไทจับความเป็นชายของตัวเองชักขึ้นลง เพราะดูท่าทางของเธอคงต้องการมันมากแล้ว

"อ๊าาา..ซี๊ดดด.." เมื่อปลายความเป็นชายจมหายเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่ายทีละน้อย มันทำให้ความเสียวก่อตัวกันขึ้นมาแบบช้าๆ เพราะความฟิตแน่น

"อือ..คุณแทน"

"คร้าบ เจ็บเหรอ" คำตอบที่ได้ก็คือการพยักหน้า เพราะเมื่อคืนนี้ก็ปาไปสามยกแล้ว "พอก่อนไหม" ชายหนุ่มถามขึ้นและพร้อมที่จะเอามันออกมา แต่เธอก็เหนี่ยวรั้งต้นแขนเขาไว้ก่อน

"เบาๆ นะคะ" พอได้ยินคำอนุญาตชายหนุ่มก็เริ่มขยับแก่นกายอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าจะเบาได้มากน้อยแค่ไหน เพราะถ้ามันสตาร์ทติดแล้วอะไรก็หยุดไม่อยู่

"อ๊อย..อื้อ..อื้อ.." พอสะโพกหนาเริ่มกระแทกไปได้เพียงไม่นานอารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนจากความเจ็บแสบที่มันทำให้ร่องขยายตัวใหม่อีกครั้ง ตอนนี้กลับกลายเป็นความเสียวซ่าน เพราะการเสียดสีของเนื้อบางๆ

"เจ็บเหรอครับ" แทนไทเห็นนิ้วเรียวจิกสะโพกของเขาไว้แน่น ก็คิดว่าเธอคงจะเจ็บ ชายหนุ่มก็เลย...

"คุณหยุดทำไม" หญิงสาวถามออกไปแบบลืมตัว เพราะอยู่ดีๆ เขาก็หยุด

"หือ?" พอได้ยินคำถามนั้น..ชายหนุ่มถึงกับยกยิ้มขึ้น ทีแรกคิดว่าเธอเจ็บ แต่ไม่ใช่ ..เธอคงอยากให้เขาเร่งความเร็ว มือแกร่งยกขาเรียวขึ้นข้างหนึ่งแล้วเริ่มกระแทก

"อ๊าาา.. ถ้าใกล้แล้วบอกผมนะ" ที่จริงเขาพยายามอดกลั้นไว้ไม่ให้หลั่งออกมาก่อน เพราะอยากจะให้เธอถึงจุดไปพร้อมกัน

ชายหนุ่มขยับอยู่แบบนั้นนานพอสมควรก็ได้ยินเสียงกระแทกที่เปลี่ยนไป เพราะตอนนี้ความหล่อลื่นของเธอได้ถูกปล่อยออกมา รวมทั้งมือที่กำแขนเขาไว้แน่น

"ทำไมไม่บอกล่ะ" เขารู้แล้วว่าตอนนี้เธอคงจะเสร็จไปก่อน หญิงสาวได้แต่เบือนหน้าไปทางอื่น..ใครจะกล้าบอก

"ทีผมบ้างนะ" ชายหนุ่มเร่งกระแทกอยู่แบบนั้นอีกไม่กี่ที ที่จริงเขาอดกลั้นไว้นานแล้วแต่กลัวว่าเธอจะค้าง ก็เลยพยายามทำให้เธอเสร็จไปก่อน

~~~~

"แม่คะ..ทำไมบ้านเราถึงสั่นสะเทือน ลมก็ไม่แรงแล้วนี่ ฝนก็ใกล้จะหยุดแล้ว" มินนี่ถามผู้เป็นแม่ออกไปด้วยความซื่อ

"หนูนอนได้แล้ว"

"ก็หนูยังไม่ง่วงนี่คะ"

"ไม่ง่วงก็นอน"

"เอาออกไปค่ะ!"

"คุณอย่าเพิ่งขยับสิ เอาออกตอนนี้ยังไม่ได้ ซี๊ดด" ท่อนเอ็นของเขายังกระตุกอยู่และความเสียวก็ยังไม่คลายตัว

"คุณแทนไท!" หญิงสาวจ้องเขม็งแบบเอาเรื่อง วันนี้ไม่ได้ออกไปข้างนอก ก็เลยยังไม่ได้กินยาคุม ถึงกินก็ไม่รู้ว่าจะทันหรือเปล่า จะบอกเขาก็ไม่ได้ด้วย เพราะเขาคงยังคิดว่าเธอท้องอยู่

"เอาออกแล้วครับ อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้นสิผมไม่มีแรงแล้วนะ"

"เกี่ยวอะไรกับไม่มีแรงด้วย"

"ก็เห็นสายตาแบบนี้ทีไร ผมก็อยากจะ..เอาวะ..ยอมตาย"

"คุณแทน!! อ๊อยย!" จากที่กำลังจะเอาออก พอเห็นท่าทางของเธอแบบนั้นก็เลยคิดอยากจะแกล้ง.. ชายหนุ่มก็เลยกระแทกต่อมันซะเลย~

วันต่อมา..

"ทำไมคุณถึงไม่ปลุกฉันล่ะ" หญิงสาวลืมตาขึ้นก็เห็นเขากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมพร้อมจะออกไปทำงาน

"ถ้าคุณยังเหนื่อยอยู่ก็ไม่ต้องไปหรอก เดี๋ยวงานที่ค้างอยู่ผมจะจัดการให้"

"ไม่ได้หรอกค่ะ แค่นี้คุณก็ไม่มีเวลาจะพักอยู่แล้ว" คนร่างบางค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง ตอนนี้เจ็บร้าวไปทั้งต้นขา และจุกที่หน้าท้อง เพราะถูกความใหญ่โตกระแทกจนนับครั้งไม่ได้

"ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องไป" ชายหนุ่มเดินเข้ามาหา เพื่อรอแสตนด์บายเผื่อว่าเธอลุกไม่ไหวจะได้รีบช่วย

"ไม่ได้หรอกค่ะตอนนี้เราต้องได้ทำงานช่วยกัน"

"ผมขอโทษนะที่ดึงคุณลงมา.."

"คุณอย่าพูดแบบนี้อีกนะคะ"

เขาไม่พูด..แต่ใบหน้าหล่อโน้มลงมาหาผู้หญิงที่ยังนั่งอยู่บนเตียง

"ไม่เอาค่ะฉันยังไม่แปรงฟันเลย"