บทที่ 78

แกร็ก!! คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป เพราะเธออยากจะรู้เหมือนกันว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ผู้หญิงคนนั้นต้องยังอยู่กับเขาแน่

"อุ๊ย.. ตกใจหมดเลยค่ะ"

"...??..." พอได้ยินเสียงคนที่อยู่ในนั้นตกใจ สายตางามก็มองไปรอบๆ ห้อง แล้วเครื่องหมายคำถามก็ผุดขึ้นมา

"ผู้จัดการอยู่ในห้องประชุมเล็กค่ะ"

"ห้องประชุมเล็ก?"

"ใช่ค่ะ พี่มาเอาเอกสารเข้าไปให้ท่าน" ใช่แล้วผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในห้องของเขาก็คือเลขา "คุณอักษรเอางานขึ้นมาให้ท่านเซ็นต์เหรอคะ เดี๋ยวพี่เอาเข้าไปให้ในห้องประชุมด้วยเลยก็ได้ค่ะ" เลขาหน้าห้องของเขาก็ได้อาสา

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวอักษรเอาเข้าไปเอง" ไม่ได้อยู่ในห้องทำงาน..แต่อยู่ในห้องประชุมงั้นเหรอ หญิงสาวรีบออกมาจากห้องนั้นแล้วตรงไปที่ห้องประชุมเล็ก ซึ่งอยู่ชั้นเดียวกันนั้น

คนตัวเล็กเดินตรงมาที่หน้าห้องประชุม แล้วก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปอีกครั้ง โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าการกระทำของตัวเองที่แสดงออกมาตอนนี้มันคืออะไร ที่แน่ๆ คือรู้สึกโมโหตั้งแต่แยกจากเขาตอนอยู่หน้าลิฟต์แล้ว

แกร๊ก!! แอดดดด~

"เอาเป็นว่า เรื่องงานเลี้ยงผมจะให้.." คนที่อยู่ด้านในถึงกับหยุดสิ่งที่กำลังจะพูด เมื่ออยู่ดีๆ ประตูห้องก็เปิดเข้ามา แบบไม่ได้ส่งสัญญาณบอกก่อน

"คุณพ่อ?" มันเป็นเสียงของอักษรสุดา เมื่อมองไปที่หัวมุมโต๊ะเห็นว่าผู้เป็นพ่อนั่งอยู่ตรงนั้น และตอนนี้ท่านก็กำลังมองมา

"คุณพ่อ?" น้ำฝนพูดทวนคำพูดของคนที่เข้ามาใหม่ แล้วก็มองกลับมาที่ท่านประธาน เพราะน้ำฝนจำอักษรสุดาได้แม่น เจอกันมาก็หลายครั้งแล้ว แต่ที่น้ำฝนไม่รู้ก็คือผู้หญิงคนนี้เป็นลูกสาวท่านประธานเหรอ

แทนไทมองไปดูใบหน้าของเธอ แล้วก็มองต่ำลงมาที่มือเรียว เพราะเธอมีแฟัมเอกสารติดมือมาด้วย

"ขอโทษค่ะที่อักษรเข้ามากวน"

"เข้ามาก่อนสิครับ" แทนไทเอ่ยพูดพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปหาเธอ ในขณะที่หญิงสาวกำลังจะออกจากห้อง

"ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันแค่จะเอาเอกสารมาให้คุณเซ็นต์" หญิงสาวพูดออกไป โดยไม่มองหน้า ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังคุยงานกันอยู่ แต่ทำไมถึงยังรู้สึกน้อยใจ

"เอกสารนี่เหรอครับ" ชายหนุ่มยื่นไปหยิบเอกสารจากมือของเธอมาถือไว้ "เข้ามานั่งรอข้างในก่อน" พอได้เอกสารเขาก็จูงมือเธอให้เดินตามเข้ามาในห้อง แล้วก็เลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งลงด้านข้างของตัวเอง ซึ่งมีน้ำฝนนั่งอยู่ด้านหน้าอีกฝั่งหนึ่ง

พออักษรสุดานั่งลง สายตาของเธอก็มองดูผู้หญิงคนนั้น ส่วนสิงหราชก็แอบมองดูสายตาลูกสาว

"สวัสดีค่ะฉันจำคุณได้ ที่ร้านอาหารเราก็เคยเจอกัน และงานจัดเลี้ยงคืนนั้นเราก็เจอกันอีก" น้ำฝนกล่าวพูดขึ้น

"สวัสดีค่ะ" ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น แทนไทก็ได้เปิดดูเอกสารที่เธอนำขึ้นมาด้วย เขามองดูเอกสารแล้วมองกลับไปที่ใบหน้าของเธอ..และในเวลาเดียวกันก็ได้มองกลับมาที่เอกสารอีกครั้ง

ส่วนสิงหราชที่นั่งเป็นประธานในที่ประชุมแบบไม่พูดไม่จา สายตาของเขาก็ชำเลืองมองเอกสารในมือผู้จัดการเหมือนกัน

แทนไทล้วงเอาปากกาออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วก็เซ็นต์ลงไปใน แฟ้มเอกสารที่อักษรสุดานำขึ้นมาด้วย

"เสร็จแล้วครับ" ชายหนุ่มส่งมันกลับคืนให้เธอพร้อมด้วยรอยยิ้มอันละมุนในแบบฉบับของเขา และจังหวะนั้นน้ำฝนก็ได้แอบมองดูหน้าของผู้จัดการเหมือนกัน ใครเจอรอยยิ้มนี้เข้าไปหัวใจแทบจะละลายให้ได้