บทที่ 91

เช้าวันต่อมา

"บ้าหรือเปล่าเก็บผักแล้วไม่เอาผักขึ้นบ้านด้วย" มินนี่ลงมาเก็บผักเพื่อที่จะทำอาหารเช้า ก็เลยเห็นผักที่พี่ชายเก็บไว้เมื่อคืนนี้กองอยู่ที่พื้น

"ทานข้าวก่อนค่อยออกไปทำงานนะลูก น้องกำลังลงไปเก็บผักเห็นว่าพี่สะใภ้ชอบทาน"

"กลัวว่าจะไม่ทันน่ะสิคะ" อักษรสุดามองดูนาฬิกา เพราะเหลืออีกไม่ถึงชั่วโมง เรื่องงานของเธอไม่ได้กลัวเลย แต่กลัวว่าเขาจะไปสาย เพราะเป็นถึงผู้จัดการใหญ่

"เดี๋ยวทานข้าวก่อนก็ได้" แทนไทเห็นว่าเมื่อคืนนี้เธอก็ไม่ได้กิน ก็เลยขอแก้ตัวก่อน ชายหนุ่มรีบเอาของลงไปเก็บไว้ที่รถให้เธอนั่งรออยู่ด้านบน

"พี่สะไภ้อยู่นี่เอง แล้วพี่แทนล่ะคะ" มินนี่เอาผักขึ้นมาก็เลยถามหาพี่ชาย

"เอาของลงไปเก็บที่รถค่ะ"

"กลับมาเร็วก็ดีแล้วลูก เอาผักมาลงน้ำร้อนเร็ว"

"จะไม่เร็วได้ยังไงแม่ เมื่อคืนนี้พี่เขาเก็บผักแล้วไม่เอาขึ้นมาด้วย มินนี่ว่าจะถามอยู่" มินนี่พูดออกไปด้วยความซื่อ แต่คนที่ฟังอยู่ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

"มีอะไรกัน" แทนไทกลับขึ้นมาเห็นว่าภรรยาหน้าตาไม่สู้ดี

"พี่มาก็ดีแล้ว มินนี่ว่าจะถามเรื่องผัก"

"มินนี่!!" กานดาตำหนิลูกสาวไม่ให้พูดต่อ

"อะไรของแม่ แค่จะถามเฉยๆ" มินนี่พูดพร้อมกับเอาผักพวกนั้นลงน้ำร้อนที่ตั้งไฟไว้ก่อนที่จะลงไปข้างล่าง

[บริษัท]

พอทานข้าวเสร็จทั้งสองก็รีบออกมา ระหว่างทางถูกภรรยาตำหนิแทบหูชากับเรื่องเมื่อคืนนี้

"ขอโทษครับ คราวหลังจะไม่ลืมผักอีกแล้ว" จอดรถได้ชายหนุ่มก็หันไปขอโทษขอโพยภรรยา

"ไม่มีคราวหลังแล้วค่ะ!" ว่าแล้วหญิงสาวก็ปิดประตูรถ..เดินกระแทกเท้าเข้าบริษัทไป

"ขนาดด่ายังน่ารักเลย"

"อะไรนะคะ"

"คุณ?" ในขณะที่เขากำลังมันเขี้ยวภรรยาอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงพูดมาจากรถอีกคันที่จอดอยู่ไม่ไกล "คุณน้ำฝนมาแต่เช้ามีอะไรเหรอครับ"

"ไม่เช้าแล้วนะคะ"

"เออจริงด้วยครับ เผอิญวันนี้ผมมาสาย"

"บริษัทมีประชุมไม่ใช่เหรอคะ"

"มีประชุม?"

"ผู้จัดการใหญ่ไปอยู่ไหนมาคะเนี่ย ถึงไม่รู้เรื่อง"

วันก่อนเขาไม่ได้เข้าบริษัทก็เลยไม่รู้ว่ามีนัดประชุมกันวันจันทร์ ทั้งลูกค้าและผู้ร่วมหุ้น เพราะจะมีการปรับเปลี่ยนแผนส่งออก

ทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกันในขณะที่อักษรสุดากำลังอยู่ในลิฟต์ และจังหวะนั้นลิฟต์กำลังปิดลงสายตางามมองออกไปเห็นพอดี เธอพยายามจะเปิดแต่มันก็ไม่ทันแล้ว

ห้องประชุมใหญ่..

"การประชุมในครั้งนี้เราจะมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างในการผลิตนิดหน่อยนะครับ ส่วนลูกค้าที่ผมเชิญมาด้วยต้องได้ทำความเข้าใจกับแบบแผนใหม่ไปพร้อมกัน"

คนที่เป็นประธานในที่ประชุมก็คือพยัคฆราช ส่วนสิงหราชแค่นั่งฟังเพราะอีกไม่กี่วันก็จะได้เดินทางกลับก็เลยปล่อยให้ลูกชายเป็นคนจัดการ

ส่วนผู้จัดการใหญ่ก็นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งน้ำฝนขอนั่งอยู่ข้างๆ ให้เหตุผลว่า เผื่อไม่เข้าใจอะไรจะได้ปรึกษาผู้จัดการ

"พวกท่านมีประชุมที่ห้องประชุมใหญ่ค่ะ" เลขาหน้าห้องของแทนไทพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าอักษรสุดาถือเอกสารเดินเข้ามา

"มีประชุมงั้นเหรอคะ..ประชุมลูกค้าด้วยไหม" หญิงสาวถามออกไปเพื่อความแน่ใจ

"เชิญลูกค้าและผู้ร่วมหุ้นทั้งหมดค่ะ"