บทที่ 94

พอแสนสวยพูดจบประโยค ดวงตาคมถึงกับตวัดมองไปที่หญิงคนรัก ซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจากตัวเขามากนัก

"เมื่อกี้เราฟังผิดใช่ไหม" วรรณาเป็นคนกล่าวพูดขึ้นแบบไม่เชื่อหูตัวเอง

"ฟังผิดเรื่องอะไร" แสนสวยถามกลับ เพราะดูสีหน้าของแต่ละคน เธอคิดว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า

"ก็ฟังผิดเรื่องที่คุณแสนสวยบอกว่าพาคุณอักษรไปฝากครรภ์?"

พอได้ยินคำพูดนี้ของวรรณา แสนสวยถึงกับมองแววตาของทุกคนที่อยู่ในที่นี้ เพราะทุกคนดูเหมือนช็อกกับสิ่งที่เธอเพิ่งจะพูดไป ไม่เว้นแม้แต่แทนไท..

ว่าแต่คุณแทนไทจะตกใจทำไมในเมื่อเขารู้อยู่แล้วว่าภรรยาท้อง ..เรื่องนี้แสนสวยก็ทำได้แค่คิดอยู่ในใจ

"พวกแกหยุดทำงานก่อน" วรรณาเข้ามาถึงแผนก ก็ได้ตะโกนบอกเพื่อนๆ ให้หันมาที่เธอ

"อะไรของแกอีกวรรณา" ดูเพื่อนๆ จะไม่ค่อยสนใจเท่าไรแต่ก็ยังถาม

"ฉันจะพูดเรื่องไหนก่อนดี"

"พูดเรื่องไหนก็พูดมาเถอะน่าา งานยิ่งเร่งอยู่" เพื่อนอีกคนก็ได้พูดแทรกขึ้น

"เดี๋ยวฉันคิดก่อนว่าจะให้พวกแกตกใจเรื่องไหนก่อนดี"

"ลีลาอีกแล้วนะแก"

"พวกแกรู้ไหมว่าผู้จัดการกับหัวหน้าเป็นอะไรกัน" วรรณาเริ่มเกริ่นขึ้นมาก่อน เพราะดูเพื่อนๆ จะไม่ค่อยสนใจ

"เรื่องนี้เราพูดกันแล้วเมื่อวาน"

"พูดแล้วแต่นั่นมันแค่สงสัย"

"แล้วแกไปรู้อะไรมา"

"สงสัยเรื่องใต้เตียงแน่เลยว่ะ.." แล้วพวกเพื่อนๆ ต่างก็หัวเราะขึ้น

"ที่ฉันรู้มา ยิ่งกว่าเรื่องใต้เตียงอีก" พอได้ยินประโยคนี้ของวรรณา พวกเพื่อนๆ ถึงกับเงียบแล้วหันกลับมา เพราะถ้ายิ่งกว่าเรื่องใต้เตียงมันต้องน่าสนใจแน่

"วันนี้คุณแสนสวยเข้ามาในบริษัท"

"เรากำลังพูดถึงคุณอักษร แกอย่านอกเรื่อง" คนที่ตั้งใจฟังก็ได้เบรกไว้ก่อน

"ไม่ได้นอกเรื่อง นี้มันเรื่องเดียวกันเลยแหละ..เพราะว่าคุณแสนสวยมาเพื่อจะพาคุณอักษรไปฝากท้อง"

โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

"คุณจะกลับไปก่อนก็ได้นะ" หลังจากที่นั่งเงียบมาตลอดทาง อักษรสุดาก็ได้เอ่ยพูดขึ้นกับคนที่นั่งประจำที่คนขับ

และบนรถคันนี้ก็มีพวกเขาแค่สองคน เพราะแทนไทอาสาจะพาเธอมาเอง

"ทำไมคุณถึงไม่บอกผม" ชายหนุ่มพูดโดยไม่ได้มองคู่สนทนา สายตาของเขามองไปข้างหน้า

"บอกเรื่องอะไรคะ" แต่กลับกันหญิงสาวหันมองเขาแบบเต็มตา

"ก็บอกเรื่องเมื่อวานนี้ คุณปิดเงียบทำไม" ใบหน้าหล่อคมค่อยๆ หันกลับมามองสบดวงตางามคู่นั้น

"คุณรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ยังจะให้ฉันบอกอะไรอีก"

"..รู้? รู้เรื่องอะไร" คิ้วหนาผูกเข้าหากันเมื่อได้ยินประโยคนี้จากปากของเธอ

"ก็รู้ว่าฉันท้องไง"