บทที่ 149

“ตามใจนาย นายจะไม่ตอบตกลงก็ได้” เธอที่เพิ่งลุกขึ้นยืนก็นั่งลงอีกครั้ง

อะไรคือการบอกว่าเธอไม่ยอมมีลูกกับเขา? แต่งงานกันมาห้าปีแล้ว เธอขอเขามีลูกอย่างหน้าด้านมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาปฏิเสธอย่างเย็นชา ตอนนี้ลั่วอวี่เฉิงไม่สามารถมีลูกได้แล้ว ก็เลยจะให้เธอมาตั้งท้องแทนอย่างนั้นเหรอ?

“ตกลง” เขาหยิบกระเป๋าเอกสารขึ้นมา “ฉันตกลงแน่นอน ไปกันเถอะ คุณนายเวิน”

เจี่ยนจือเก็บของเสร็จแล้วก็เตรียมตัวจะเดินออกไปพร้อมเขา นอกจากนี้เธอยังเตรียมเสื้อผ้าสำรองไปอีกชุด เพราะเธอกลัวว่าหลังจากทำกายภาพบำบัดเสร็จ ตอนนั้นเหงื่อเธอคงท่วมตัว และอาจจะกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ทัน ดังนั้นจึงไม่สามารถไปเจอหร่านเฉินได้

“ตอนเย็นเธอนัดกินข้าวกับหร่านเฉินใช่ไหม?” เวินถิงเยี่ยนเห็นว่าเธอเอาเสื้อผ้าไปอีกชุด ดังนั้นจึงถามขึ้น

“อื้อ”